به گزارش سرويس علمي پزشکي باشگاه خبرنگاران به نقل از روابط عمومی واحد علوم و تحقیقات محمد مهدی آقاحسینعلی شیرازی دانش آموخته کارشناسی ارشد مهندسی شیمی این واحد در رابطه با این فن آوری گفت: یکی از مشکلات جدی جوامع امروز دسترسی به منابع آبی قابل شرب است. توجه به این نکته که در حدود 97 درصد منابع آبی در کره زمین را آب شور موجود در دریاها تشکیل میدهد و بخش کمی از 3درصد منابع باقی مانده به صورت آبهای سطحی قابل دسترس هستند؛ ضرورت برنامه ریزی دقیق و جستجو جهت دستیابی به منابع جدید آبی را ایجاب می کند .

مجری این پروژه ادامه داد: از طرفی با توجه به رشد جمعیت جهان که منجر به رشد بسیار سریع صنایع مختلف که هر یک به نحوی مصرف کننده منابع آب هستند، موجب کاهش شدید منابع آب سطحی و زیر زمینی شده است. یک راه حل مناسب برای رفع این معضل استفاده از منابع فراوان آب دریا و تبدیل آن به آب قابل شرب و مناسب استفاده در صنایع است.

آقاحسینعلی شیرازی با بیان این مطلب که تحقیقات زیادی پیرامون تکنولوژیهای استحصال آب شیرین از منابع آب شور و آلوده در مراکز علمی کشورهای مختلف صورت گرفته و در حال انجام است افزود: روشهای قدیمی در شیرین سازی آب دریا استفاده از سیستمهای مختلف تقطیری است که به علت مصرف زیاد انرژی ، حجم بسیار بزرگ تجهیزات و مشکلات فراوان از نظر تعمیر و نگه داری منجر به معرفی سیستمهای جداسازی غشایی اسمز معکوس و نانوفیلتراسیون به صنعت شد که در حال حاضر در حجم وسیعی در حال استفاده هستند.

وی گفت: علیرغم مزایای زیاد سیستمهای اسمز معکوس نسبت به سیستمهای تقطیری قدیمی، وجود مشکلاتی همچون جرم گرفتگی بالای غشا، حجم زیاد پساب خروجی و کاهش عملکرد در درصدهای بالای شوری آب به علت محدودیت فشار اسمزی باعث شد تا نسل جدیدی از فرآیندهای جداسازی که ترکیبی از تقطیر سنتی و جداسازی غشایی است، یعنی "فرآیند تقطیر غشایی" معرفی شود.

این دانش آموخته واحد علوم و تحقیقات با اشاره به این مطلب که این فرآیند از نظر مصرف کم انرژی ، قابلیت استفاده از منابع انرژی اتلافی در واحدهای صنعتی، انرژیهای پاک و تجدیدپذیر مانند انرژی خورشیدی که در کشور عزیزمان ایران بسیار قابل دسترس است تصریح کرد: سهولت افزایش ظرفیت بر حسب نیاز، عدم حساسیت زیاد به نوع و غلظت نمک موجود در آب، حجم کم تجهیزات مورد نیاز، کیفیت بسیار بالای آب تولیدی و عدم نیاز به مراحل میکروب زدایی اضافی و قابلیت نصب و استفاده در مناطقی که دسترسی به انرژیهای فسیلی و برق ممکن نیست (مانند مناطق آسیب دیده از بلایای طبیعی و مناطق جنگی)؛ بسیار قابل توجه و مقرون به صرفه است.

به گفته آقاحسینعلی شیرازی، با توجه به زمینه مناسب کاربرد این فرآیند در داخل کشور و عدم انجام تحقیقات مناسب بومی در این زمینه، نیاز به دست یابی به دانش فنی شیرین سازی آب شور با استفاده از فرآیند تقطیر غشایی بسیار ضروری به نظر میرسید. لذا در راستای تحقق این مهم و تلاش در جهت افزایش سطح علمی کشور و دستیابی به دانش فنی نوین، "سامانه تصفیه و شیرین سازی منابع آبی غیره قابل شرب به روش تقطیر غشایی"، برای اولین بار در کشور و در دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، طراحی و ساخته شد. سامانه ی ساخته شده در نوع خود طرحی نو به شمار میرود و نسبت به موارد خارجی دارای مزایای متعددی است و نتایج بسیار خوبی از انجام آزمایشات انجام شده در زمینه شیرین سازی نمونه های آب شور (مربوط به دریای مازندران و خلیج همیشه فارس) بدست آمده است.

لازم به توضیح است طرح مذکور به چند فاز تقسیم و فاز اول آن که از سال 1387 آغاز شده است، در قالب چند پروژه تحقیقاتی تحت نظارت و راهنمایی دکتر علی کارگری عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر و با همکاری محمد جواد آقاحسینعلی شیرازی دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی پلیمر دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات و عضو باشگاه پژوهشگران جوان این واحد به انجام رسیده است. همچنین بخشهایی از فاز اول پروژه با همکاری دکتر داریوش باستانی عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف، لیلا فاتحی دانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد مهندسی شیمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات و دکتر میثم طباطبایی رئیس مرکز تحقیقات سوختهای زیستی در پژوهشکده بیوتکنولوژی ایران به انجام رسیده است.

بر اساس این گزاش فاز دوم طرح در قالب توسعه فرآیند مذکور و با همکاری دکتر علی کارگری، دکتر سعید بازگیر عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات و محمد جواد آقاحسینعلی شیرازی در مرکز تحقیقات نانوپلیمر دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، در حال انجام است./ع