به گزارش خبرنگار ورزشي باشگاه خبرنگاران ، ورزش پايه ژيمناستيك سابقه اي 2000 ساله در تاريخ جهان دارد و در حدود 100 سال است كه وارد عرصه هاي رقابتي شده و ملي پوشان را از نقاط مختلف جهان و با انگيزه رقابت به اين عرصه ها مي كشاند.

اولين مسابقه جهاني اين رشته پرطرفدار در سال 1953 به ميزباني بلژيك برگزار شد و اولين مسابقه بزرگ نيز المپيك 1896 يونان بود .

در دهه 70 ميلادي ژيمناست هاي شوروي بر ژيمناستيك مردان جهان سلطه داشتند و چيني ها در اين زمان نه تجربه ، نه اعتماد به نفس و نه شانسي براي قهرمان شدن داشتند اما خيلي سريع تر از آن كه بايد به خود آمدند و كمبودها و نواقص خود را در اين رشته برطرف كردند و در سال 1978 اولين نسل ژيمناست هاي خود را وارد رقابت هاي جهاني كردند و از همان سال ها تا به اين سال ها اين چيني ها هستند كه بر بام موفقيت ژيمناستيك جهان ايستاده اند و نمي گذارند كه در تنگناي رقابت كشوري به گرد پاي آنان نزديك شود.

بنابراين گزارش، صاحب نظران ژيمناستيك را الفباي ورزش هاي جهان خوانده اند و آن را دروازه اي براي پيشرفت ورزش كشورها مي دانند كساني كه اين رشته را آغاز مي كنند يا به صورت همگاني و به منظور كسب آمادگي بالا براي ورود به رشته هاي ورزشي ديگر به تمرين مي پردازند و يا تنها و تنها فكر قهرماني را در سر مي پروانند و آرزو و هدف خود راكسب مدال هاي جهاني مي دانند.

قهرماني در اين رشته ، هوش و ذكاوت ، قدرت ،هماهنگي عصبي و عضلاني ، سرعت و انعطاف بالايي را از قهرمانان مي طلبد.

كشورهايي كه عرصه هاي جهاني را با اعتماد به نفس بالايي آغاز مي كنند و در اين راه الگوي ساير كشورها قرار مي گيرند بي شك اين موفقيت هاي خود را مديون ورزش پايه خود هستند كه آكادمي ورزشكارانشان را به حدي مي رساند كه مي توانند به جهاني شدن بينديشند.

* ژيمناستيك ايران از آغاز تاكنون

ژيمناستيك نخستين بار و به طور غير رسمي در سال 1252 توسط شخصي به نام امان الله بادگرني كه روسي بود به ايران آمد و با ورزش هاي دبستاني و حركات رتيميك و ژيمناستيك كار خود را در تبريز آغاز كرد اما كار شكني و توطئه عده اي از اهالي وي را به مقصود نرساند و مجبور شد عزم سفر كند و به تهران بيايد.

در تهران نيز ره او رهرو داشت و محمود اسحاقي و ميراحمد صفوي براي نخستين بار ژيمناستيك را آغاز كردند و فعاليت هاي اوليه اين رشته در پارك شهر فعلي انجام مي شد.

حدود 70 سال گذشت و ژيمناستيك ايران نه سرپرستي داشت و نه مسئولي اما در 1331 اين طلسم شكسته شد و سياوش پور اولين سرپرست فدراسيون ژيمناستيك شد اما اين سمت وي ديري نپاييد و بعد از 3 ماه پست خود را ترك گفت، پس از او نصرت الله حاج عظيمي نخستين رياست فدراسيون ژيمناستيك را عهده دار شد.

سال هاي سال گذشت و خيلي ها از خيلي هاي ديگر بهتر شدند اما خيلي ها از شروع خوب خود خيلي فاصله گرفتند ژيمناستيك نيز از اين قضيه مستثني نبود.

طي اين سالها قهرمانان و ملي پوشان بسياري آمدند جاي خود را به ديگران سپردند و رفتند اما نتايجي را به دست نياوردند كه بتواند ايران را مانند برخي رشته ها پر آوازه كند و اين افسوس ما از اين بابت است كه ملي پوشان حتي يك مهم ترين ورزش پايه باز هم به المپيك راه نيافته اند و بهترين عملكرد خود را در بيست و ششمين دوره مسابقات دانشجويان جهان رقم زدد و رتبه 19 را در گروه تيمي به دست آوردند و براي اولين بار در بين 20 تيم برتر دنيا قرار گرفتند./ق