۰۳ : ۱۲ - يکشنبه ۲۸ آبان ۱۳۹۶
کد خبر: ۳۹۹۷۱۶۹
تاریخ انتشار: ۰۲ تير ۱۳۹۱ - ۲۳:۲۹

این چند قطعه شعر به مناسبت فرا رسیدن میلاد با سر سعادت امام حسین(ع) و فرا رسیدن روز پاسدار به کاربران گرامی باشگاه شبانه تقدیم می گردد.

مجله شبانه باشگاه خبرنگاران -
                   

ای قلم دوباره رسیده سر قرار
ای آسمان به دفتر شعرم غزل ببار

تندیس دلربائی و ای منتهای عشق
لطفی کن و به خانه چشمم قدم گذار

امشب برای بوسه به جای قدوم تو
قلب فرشته ها همه بی تاب و بیقرار

در پای گاهواره تو فطرس ملک
دل در دلش نبود و نگاهش به انتظار

بالی شکسته دارد و چشمان ملتمس
گشته دخیل روی تو ای یار گلعذار

آنقدر بال و پر روی قنداقه ات کشید
آخر شفا گرفت ز دستانت ای نگار

بنگر چگونه دور تو پرواز می کند
آری خدا به خلقت تو ناز می کند


*************

مژده ای دل که دگر سوم شعبان آمد
پیک شادی ز بر حضرت جانان آمد

مژده ای دل که برای دل غمدیده ما
هدهد خوش خبر از نزد سلیمان آمد

خیز ای دل تو بیارای کنون بزم طرب
که دگر موسم اندوه به پایان آمد

مطربا نغمه نو ساز کن و پای بکوب
که به ما مژده وصل شه خوبان آمد

ساقیا باده بده خود بنما سرمستم
زان می‌ای کو به تن خسته ما جان آمد

ظلمت و تیرگی شام الم رفت کنون
روز شادی شد و خورشید فروزان آمد

غنچه‌ی دهر در این روز بخندید دگر
که به بستان علی نوگل خندان آمد

عطر پاشید به بستان که همه عطرآگین
سمن و یاسمن و سنبل و ریحان آمد

بلبل از لب به ترنم بگشاید نه عجب
که به گلذار نبی بلبل خوش خوان آمد

گوهری از صدف بحر کرم گشت عیان
که به توصیف رخش لولو مرجان آمد

نور حق جلوه به برج شرف زهرا کرد
بین به این نور که این گونه درخشان آمد

وه چه روزی است مبارک ز قدوم شه دین
موسم مغفرت و رحمت یزدان آمد

روز فرخنده میلاد حسین ابن علی(ع)
مژده‌ی خامُشی آتش نیران آمد

باعث کون و مکان منشاء ایجاد حسین
که وجودش به جهان مفخر انسان آمد

مظهر ذات خدا سبط رسول دو سرا
نور چشمان علی آن شه مردان آمد

حیف و صد حیف که در واقعه کرب و بلا
بر تن خسته او ظلم فراوان آمد

بر سر عهد و وفا در ره معشوق نگر
خود فدا کرد که سالار شهید آن آمد

ای غلامان اگرت بار گنه سنگین شد
غم مخور چونکه حسین شافع عصیان آمد
كیمیای اشك؛ سید جلال یاسینی

***********

تا آبشار زلف تو را شب نوشته اند
ما را اسیر خال روی لب نوشته اند

در اعتکاف گیسوی تو سالهای سال
مشغول ذکر و سجده و یا رب نوشته اند

در مسجد الحرام خم ابروان تو
مثل فرشتگان مقرب نوشته اند

در محضر نگاه الهی تو مرا
در خیل نوکران مهذَب نوشته اند

شبهای جمعه که دل من مست کربلاست
از اشتیاق وصل لبالب نوشته اند

با یک نگاه مادرت اینجا رسیده ایم
با این دلی که فاطمه مذهب نوشته اند

از هر چه بگذرم سخن دوست خوشتر است
ما را فدای دلبر زینب نوشته اند

***********

فقیر روی حسینم که قبله ام عشق است

گدای کوی حسینم که قبله ام عشق است

به لطف دوست منم از تبار احبابش

محبّ کوی حسینم که قبله ام عشق است

به رسم عشق دعا گوی جمع عشّاقم

که راه پوی حسینم که قبله ام عشق است

چو پرچمی که نشان از طریقتی دارد

رهی به سوی حسینم که قبله ام عشق است

سر قنوت نمازم هر آن چه می گویم

به گفتگوی حسینم که قبله ام عشق است

من از سبوی ولایت شراب می نوشم

خراب خوی خسینم که قبله ام عشق است

مرا پناه به جز کشتی نجاتش نیست

پناه جوی حسینم که قبله ام عشق است

************

پرده چون ماه من از چهره تابنده گشود             ماه رویان جهان را ز دل آرام ربود

      حوریان گو که بریزند ز دامن اشک‌ها مشک             قدسیان گو که بسوزند به مجمرها عود

    عاشقان گو که به صد عزت و اجلال رسید             موکب خسرو خوبان که بر او باد درود

          سومین روز ز شعبان چون برآمد خورشید             سومین شمس ولایت ز افق چهره گشود

        روز میلاد همایون حسین ابن علی است           باد بر خلق جهان مقدم پاکش مسعود

          میوه باغ رسالت، مه ایوان جلال           وارث تاج ولایت، شه اقلیم وجود

         مظهر عزت و آزادگی و فضل و کمال            آیت غیرت و مردانگی و رحمت و جود

    صولت حیدری از چهره پاکش پیداست           جلوه احمدی از نور جمالش مشهود

    سینه گنجینه الطاف و عنایات و کرم           چهره آیینه آیات خداوند ودود       

              عصمت از فاطمه آموخت، شجاعت ز علی            صبر و احسان ز حسن، حُسن خصال از محمود

                 شاهکاری قلم لطف خداوند کشید          که بدین جامه ناچیز محال است ستود  

    همچو یوسف چو قدم بر سر بازار گذاشت            ماه مجلس شد و بر رونق بازار افتاد

    کیست این کوکب تابان که پی تهنیتش             از طربخانه افلاک رسد بانگ سرود

    کیست این غنچه خندان که زانفاس خوشش          هر دم آید ز فضا بوی خوش عنبر و عود

    کیست این لاله خونین که زهفتاد و دو داغ           به فلک می‌رود از آه دل سوخته دود

    این حسین است که از مهر جهان افروزش           محو خورشید جمالش شده ذرات وجود

    این حسین است که لطفش کند آزاد ز بند          ملکی را که ز درگاه خدا شد مردود

                 این حسین است که در پیشگه حضرت حق        گاه در حال قیام است و گهی حال قعود        

                عاشقان را چو فتد دیده بر آن تربت پاک           اشک اندوه و غم از دیده روان است چو رود

              نیست جز درگه او اهل ولا را مأمن             نیست جز کعبه او اهل صفا را مقصود

               کرم و منزلتش را نبود هیچ شمار            شرف و مرتبتش را نبود هیچ حدود

            کس به جز میوه توحید از آن شاخ نچید            کس به جز نکته توحید از آن لب نشنود

        جلوه چون کرد در آفاق تجلی حسین بن علی          ظلمت کفر ز آئینه اسلام زدود              

    شام تاریک دلان شد ز فروغش روشن             کاخ بیدادگران شد ز قیامش نابود

                 چون گدا جبهه بر آن درگه شاهانه بسای        که در آن بارگه افکنده شهان سر به سجود

                  خسروا خسته دلان را به نگاهی بنواز           که بود عاشق مسکین به نگاهی خشنود

    چون رسا کوی سعادت ز جهان برد کسی           که ره دوستی آل علی(ع) را پیمود

*****************

برای مشاهده مجله شبانه اینجا کلیک کنید
کانال تلگرام - پایین شرح خبر
کانال تلگرام باشگاه خبرنگاران موبایلی - پایین صفحه خبر
کانال تلگرام باشگاه خبرنگاران موبایلی - پایین صفحه خبر
کانال تلگرام باشگاه خبرنگاران موبایلی - پایین صفحه خبر
برچسب ها
کانال تلگرام باشگاه خبرنگاران موبایلی - پایین صفحه خبر
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
اپلیکیشن باشگاه خبرنگاران- صفحه خبر