علی اصغر رهبر

۰۱:۱۳ ۱۹ مهر ۱۳۹۷

سلام.
متاسفانه خواهر 27 ساله بنده در تاریخ 7 مهر تصادف رانندگی در شهر سمنان مرکز استان سمنان بعنوان عابر دچار سانحه شده و بدلیل اسیب مغزی در icu بیمارستان کوثر بستری شده است. متاسفانه مواردی را دراین مدت دیدم که به نظرم فاجعه است امیدوارم شما عزیزان پیگیری بفرمایید.
1.بعد از گذشت 10 روز از تاریخ تصادف متوجه شدند پاها دچار تورم شده پس از عکسبرداری متوجه شدند هر دو پا شکسته است و اتل بسته شد چرا زمانیکه اورژانس بیمار تصادفی را میاورند عکس از کل بدن نمیگیرند وقتی میدانند تصادفی است و خودرو به عابر خورد و سر دچار اسیب شد مگر میشود شک نکنند در اثر برخورد به بقیه بدن اسیب وارد نشده باشد.
2. بیمارستان کوثر سمنان وسعت زیادی دارد که خودم واقعا برام جالب بود ولی یک دستگاه mri, در ان وجود ندارد چرا؟ ایا واقعا مشکل بودجه است! ایا جان انسان‌ها اینقدر بی ارزش است و بیمارستانی که کلیه اورژانسی های استان به انجا میایند نباید این دستگاه را داشته باشد. اینها به کنار باخبر شدم دستگاه سی تی اسکن هم تا روز قبل به مدت حدود دو هفته معیوب بود و روز قبل درست شد یعنی واقعا نمیدونم مصدومی که اسیب مغزی دیده باید برود جای دیگر عکسبرداری شود مجدد بیاورند اینجا! یعنی مصدوم دوام خواهد اورد. واقعا جای تاسف است. بنده نمایندگی بیمه دارم میدانم 10 درصد حق بیمه های ثالث کل خودروها به حساب وزارت بهداشت برای همین امور رسبدگی به تصادفات میرود ایا واقعا نمیشود ان را مدیریت کرد حتی 1 درصد ان را تخصیص دهند به بخش خصوصی و خرید دستگاه و نگهداری و سرویس دهی ان نیز در این بیمارستان و موارد مشابه در استانهای دیگر برعهده بگیرند فکر میکنید کم مبلغی میشود واقعا جای تاسف است از این بی تدبیری ها.
3. میدانستند سر اسیب دید ولی عمل جراحی پس از دو و نیم ساعت از وقوع تصادف و دو ساعت از ورود به بیمارستان انجام شد و واقعا بررسی اولیه می بایست اینقدر زمان ببرد. اورژانس چه وظیفه ای دارد مگر نه اینکه باید اطلاع دهد فرد از قسمت سر اسیب دیده و اتاق عمل را اماده کنند یعنی فرد اسیب دیده از جانب مغز باید دو و نیم ساعت بعد به اتاق عمل برود مغزی که به گفته خود اساتید و متخصصین در هر یک دقیقه که اکسیژن به ان نرسد 2 میلیون سلول نابود می شود.
و موارد دیگر که متاسفانه فقط دردمان را بیشتر میکند اگر بدانم تاثیر دارد حتما خواهم گفت امیدوارم روزی برسد درامد زایی برخی ازجانب بیماری و اسیب مردم نباشد و درامدشان از پیشگیری و بهبود اوضاع مردم باشد
معتقدم هر انسانی یک رسالتی دارد که باید انجام دهد و شاید تاثیر ان فردی که به خاطر بی توجهی برخی مسولین از بین میروند بر روی خود ان فرد یا افراد وابسته به ایشان باشد پس نباید ساده از این مسایل بگذریم و کمک به افرادی که در شرایط بحرانی اند را باید کمک به خودمان بدانیم. و باتمام وجودمان برای زنده نگهداشتن و برگرداندن به روز اول فرد تلاش کنیم.
درپایان از همه عزیزان جهت شفای بیمارمون که هموز بیهوش هست و همه بیماران التماس دعا دارم.

۰