جای مام خالی کنید

گویا که جانم می‌رود، آخرین دیدار با زعیم عالیقدر

من ساعت 5:30 صبح از خانه راه افتادم. متروها بسیار شلوغ بود. از دروازه دولت پیاده به سمت مصلی رفتیم چون خط تجریش جا نداشت. هیچ وقت باور نمی شد که روزی این مسیر رو پیاده طی کنم. وقتی با مردم هستیم همه چیز خوب است. به قول یک نفر فکر کنیم پیاده روی اربعین هستیم. در مسیر پیاده روی اتوبوس و ون هم بود ولی محدود. وقتی می تونیم پیاده برویم، وسایل نقلیه رو بگذاریم برای کسانی که نمی تونن پیاده بیایند و برای مهمان ها. چون من نمی تونم زیاد زیر آفتاب باشم، برگشتم (ساعت 8 صبح خونه بودم). همه چیز بود. آب خنک و شربت و غذا. نترسید و راهی بشید. من با خودم یک بطری آب و چند تا بیسکویت و داروهای مورد نیازم رو برده بودم ولی همه چیز بود و به وفور. برخیزیم و چشم ترامپ و نتانیاهو رو کور کنیم