یکی از اصولی که قرآن بر آن اصرار دارد، عشق به خوبان و خوبیها و تنفّر از بدان و بدیهاست.
پیامبر صلی الله علیه وآله مأمور است که به مشرکان بگوید: «انّنی بریٌ ممّا تشرکون» (۲) من از آنچه شما شریک خدا قرار میدهید، بیزارم.
هر سال میلیونها مسلمان در سرزمین منی در کنار خانهٔ خدا به پیروی از ابراهیمعلیه السلام در سه روز پشت سر هم به سوی نماد شیطان، ۴۹ سنگ پرتاب کرده و از شیطان و شیطاننماها برائت میجویند.
در زیارت عاشورا به امام حسینعلیه السلام و یارانش صد مرتبه سلام میدهیم و در مقابل به دشمنان او که دشمنان دین و خدایند، صد بار لعنت میکنیم. تکرار پرتاب سنگ در سرزمین منی به شیطان و تکرار لعنت در زیارت عاشورا، نشاندهندهٔ آن است که باید با محبّت خوبان و بغض دشمنان خو بگیریم و خو گرفتن در اثر تکرار است.
حضرت علی علیه السلام متولّد کعبه و خانهزاد خداست، خداوند میفرماید: به دور کعبه بچرخید تا در طواف خانه خدا عشق علی و فکر و راه او در جان شما جای گیرد. انسان بیعشق و تنفّر، همانند حیوانی است که فقط نفس میکشد. 
روز عرفه به عشق حسین علیه السلام و دعای او اشک میریزیم، ولی فردای آن در عید قربان، کارد به دست، خون میریزیم و قربانی میکنیم. با یک دست دعا و با دست دیگر سلاح.
آری مسلمانان باید در تمام شئون زندگی اینگونه باشند.
اگر به امام حسین علیه السلام سلام میگوییم، از قرآن آموختهایم که به پیامآوران آسمانی و رهروان الهی سلام میگوید: «سلام علی نوح فی العالمین» (۳)، «سلامٌ علی ابراهیم» (۴)، «سلام علی موسی و هارون» (۵)، «سلام علی آلیاسین» (۶)
اگر به پیامبر صلی الله علیه وآله صلوات میفرستیم، از قرآن یاد گرفتهایم که میفرماید: «اِنّ اللَّه و ملائکته یصلون علی النّبی» (۷) خداوند و فرشتگان بر پیامبر درود میفرستند و اگر ما بر بنیامیه و غاصبان حکومت حقّ و تبهکاران تاریخ بشریّت، لعن و نفرین میکنیم، باز از قرآن آموختهایم که میفرماید: «اِنّ الّذین یؤذون اللَّه و رسوله لعنهم اللَّه فی الدنیا و الاخرة» (۸) آنان که خدا و پیامبرش را اذیّت میکنند، خداوند آنها را در دنیا و آخرت لعنت میکند.
ما نفرین و لعن به دشمنان خدا را از انبیا یاد گرفتهایم؛ «لعن الّذین کفروا من بنیاسرائیل علی لسان داود و عیسیبن مریم» (۹) کافران بر زبان داوود و عیسیبن مریم لعن شدهاند.
ما نفرین را از سیرهٔ پیامبر اسلام آموختهایم که در ماجرای مباهله فرمودند: «ثمّ نَبتَهِل فنجعل لعنة اللَّه علی الکاذبین» (۱۰) ما با هم مباهله میکنیم و لعنت خدا را برای دروغگویان قرار میدهیم.
کوتاه سخن آنکه سلام و نفرین ما در تمام زیارتها به خصوص زیارت عاشورا، برخاسته از فرهنگ و روح قرآن است.