باشگاه خبرنگاران جوان؛ زهرا خدابنده -  اكرم كرمی عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد گفت: مداخلات اجتماعی و روان‌شناختی برای زوجینی که تحت درمان‌های ناباروری قرار می‌گیرند، می‌تواند به طور مؤثری مشکلات سلامت روان آن‌ها را کاهش دهند. در این راستا مطالعه‌ای با هدف تعیین تأثیر مدل مراقبت مستمر بر امید به زندگی و سازگاری با ناباروری در زنان نابارور تحت درمان روش‌های کمک باروری انجام شد.

وی افزود: پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه‌تجربی بود که در مرکز ناباروری حضرت زهرا (س) در شهرکرد، بر روی 60 زن نابارور 15 تا 49 ساله که با روش تصادفی ساده در دو گروه مداخله و کنترل (هر گروه 30 نفر) قرار گرفته بودند انجام شد.

وی ادامه داد: مدل مراقبت مستمر در 10 جلسه حضوری، مجازی و تلفنی در گروه مداخله انجام شد. 

کرمی اضافه کرد: نتایج نشان داد که اختلاف بین میانگین‌های نمره امید به زندگی بلافاصله بعد از مداخله و یک‌ماه پس از مداخله در دو گروه مداخله و کنترل معنی‌دار بود.

وی گفت: یک‌ماه پس از مداخله اختلاف بین نمره میانگین‌ها در دو گروه معنی‌دار بود، روند تغییرات نمرات سازگاری باناباروری در طول زمان‌های مورد بررسی نشان داد که مداخله مورد نظر تغییرات معنی‌داری در نمرات سازگاری با ناباروری (03/0= p) و در نمرات امید به زندگی (004/0= p) ایجاد کرده است. همچنین نتایج آزمون همبستگی بین میانگین نمرات سازگاری با ناباروری و امید به زندگی برابر 46/0=r بوده و این همبستگی نیز از نظر آماری معنی‌دار بود.

کرمی در پایان گفت: نتایج مطالعه حاضر نشان داد مدل مراقبت مستمر در افزایش امید به زندگی و افزایش سازگاری با ناباروری یک‌ماه بعد از مداخله در زنان نابارور تأثیر داشت؛ بنابراین بکارگیری مدل مراقبت مستمر توسط ماماها و پزشکان در مراکز ناباروری و مراکز درمانی و بهداشتی می‌تواند منجر به ارتقای سلامت روان و روند درمان مطلوب‌تر زنان نابارور شود.