باشگاه خبرنگاران جوان؛ اعظم پورکند - حزب ملی‌گرای بنگلادش مدعی شده است که در نخستین انتخابات این کشور از زمان قیام سال ۲۰۲۴ پیروز شده و خود را در موقعیت تشکیل دولت بعدی قرار داده است. این پیروزی می‌تواند چشم‌انداز سیاسی بنگلادش را پس از سال‌ها رقابت شدید و انتخابات مناقشه‌برانگیز تغییر دهد.

واحد رسانه‌ای این حزب در پستی در شبکه ایکس روز جمعه اعلام کرد که به تعداد کافی کرسی در پارلمان برای تشکیل دولت مستقل دست یافته است. نتایج نهایی هنوز از سوی کمیسیون انتخابات اعلام نشده، اگرچه چندین رسانه محلی پیروزی این حزب را گزارش کرده‌اند.

حزب ملی‌گرای بنگلادش به رهبری طارق رحمان، نامزد نخست‌وزیری، قرار دارد. رحمان ۶۰ ساله پس از ۱۷ سال خود تبعیدی در لندن، در دسامبر گذشته به بنگلادش بازگشت. او فرزند خالده ضیا، نخست‌وزیر پیشین، است که در دسامبر درگذشت.

رهول کبیر رزوی(Ruhul Kabir Rizvi)، دبیرکل ارشد حزب ملی‌گرای بنگلادش، در بیانیه‌ای پیروزی انتخاباتی حزب را به مردم بنگلادش تبریک گفت. به طور جداگانه، صالح شیبلی، مسئول مطبوعاتی رحمان، اعلام کرد که رهبر این حزب از هواداران خود خواسته است همراه با نماز جمعه این هفته، دعای ویژه برگزار کنند و از هرگونه راهپیمایی جشن خودداری نمایند.

سفارت آمریکا در داکا این پیروزی را به رحمان و حزبش تبریک گفت و آن را «پیروزی تاریخی» نامید.

برنت تی کریستنسن، سفیر آمریکا در بنگلادش، در شبکه ایکس نوشت: «ایالات متحده مشتاقانه منتظر همکاری با شما برای دستیابی به اهداف مشترک رفاه و امنیت برای هر دو کشور ماست.»

این رقابت عمدتاً بین حزب ملی‌گرای بنگلادش و ائتلاف ۱۱ حزبی به رهبری جماعت اسلامی، یک حزب مذهبی محافظه‌کار، بود که نفوذ رو به رشد آن به ویژه در میان زنان و جوامع اقلیت نگرانی‌هایی را برانگیخته است.

شفیق الرحمن، رهبر جماعت اسلامی، کرسی‌ای در داکا کسب کرده و آماده می‌شود تا رهبر مخالفان در پارلمان شود. اما حزب او نسبت به نحوه رسیدگی به نتایج انتخابات اعتراض کرده است.

احسان المحبوب زبیر، دستیار دبیرکل این حزب، اعلام کرد کمیسیون انتخابات اعلام نتایج را در چندین حوزه انتخابیه به تأخیر انداخته و این توقف‌ها را «غیرعادی» توصیف کرد. این حزب در بیانیه‌ای در فیسبوک همچنین ادعا کرد که نامزد‌های ائتلاف تحت رهبری آن در چندین منطقه «با اختلافی اندک و به طرز مشکوکی» در حال شکست هستند.

رأی‌گیری روز پنج‌شنبه در شرایط امنیتی شدید و با نگرانی‌هایی از بازگشت به عقب‌گرد دموکراتیک، افزایش خشونت‌های سیاسی و فرسایش حاکمیت قانون برگزار شد.

این انتخابات نخستین انتخابات از زمان شورش خونین دانشجویی در ژوئیه ۲۰۲۴ بود که به برکناری شیخ حسینه، نخست‌وزیر پیشین، انجامید و او را به تبعید در هند فرستاد. بسیاری این انتخابات را آزمونی حیاتی برای توانایی بنگلادش در بازگرداندن اعتماد به دموکراسی و تبدیل اعتراضات مردمی به اصلاحات سیاسی ملموس می‌دیدند.

حزب ملی‌گرای بنگلادش در طول ۱۵ سال گذشته عمدتاً در اپوزیسیون باقی ماند و چندین انتخابات را تحریم کرد و دولت حسینه را به تقلب سیستماتیک در رأی‌گیری و سرکوب سیاسی متهم می‌نمود. خود طارق رحمان ۱۷ سال را در تبعید خودخواسته گذراند، پس از آنکه دولت حسینه پرونده‌های متعدد فساد و کیفری علیه او به جریان انداخت. او این اتهامات را رد کرده و آنها را دارای انگیزه سیاسی خوانده است.

این پرونده‌ها پس از سقوط دولت حسینه مختومه اعلام شد و راه را برای بازگشت او به بنگلادش هموار کرد. کارزار انتخاباتی او از او به عنوان مدافع دموکراسی در کشوری تصویر می‌سازد که سیاست آن از دیرباز توسط احزاب ریشه‌دار، مداخلات نظامی و اتهامات دستکاری انتخاباتی شکل گرفته است.

حزب ملی‌گرای بنگلادش به رهبری طارق رحمان برای دهه‌ها نیمی از نظام سیاسی دیرینه خاندانی این کشور را تشکیل می‌داده است. پدرش، ضیاء الرحمن، از رده‌های ارتش به شخصیتی سیاسی مسلط تبدیل شد و تا زمان ترور در سال ۱۹۸۱ به عنوان ششمین رئیس‌جمهور کشور خدمت کرد.

این حزب رقیب اصلی حزب عوامی لیگ حسینه (که اکنون منحل شده) بود و دشمنی دیرینه آنها به تعریف‌کننده حیات سیاسی بنگلادش تبدیل شده بود.

منبع: رویترز