باشگاه خبرنگاران جوان - منطقه آزاد تجاری-صنعتی دوغارون با توجه به موقعیت استراتژیک و تاریخچه طولانی خود به عنوان یک گذرگاه مرزی مهم، پتانسیل بالایی برای جذب سرمایهگذاری داخلی و خارجی و تبدیل شدن به قطبی برای توسعه تجاری و صنعتی دارد. با این حال، تحقق این پتانسیل نیازمند بازنگری و اصلاح مستمر در رویههای تجاری و تسهیل فرآیندها است تا بتوان از ظرفیتهای این منطقه به بهترین شکل بهرهبرداری کرد.
موقعیت جغرافیایی منحصربهفرد دوغارون در مجاورت مرز افغانستان، این منطقه را به نقطه اتصال حیاتی برای کریدورهای ترانزیتی بینالمللی، مبدل ساخته است. این موقعیت، ظرفیت بالایی برای تسهیل حملونقل کالا از کشورهای آسیای مرکزی به سمت آبهای آزاد جنوب ایران و بالعکس فراهم میآورد. با روانسازی فرآیندهای گمرکی و لجستیکی و کاهش زمان و هزینههای ترانزیت، جذابیت این کریدورها به طور چشمگیری افزایش یافته و میتواند ایران را به هاب منطقهای حملونقل تبدیل کند.
مهدی نایهدر، فعال اقتصادی با اشاره به اهمیت راهبردی منطقه آزاد تجاری-صنعتی دوغارون، این گذرگاه مرزی با بیش از ۱۰۵ سال سابقه را پتانسیلی عظیم برای توسعه اقتصادی شرق کشور دانست و بر لزوم همافزایی دستگاههای اجرایی برای رفع موانع موجود تأکید کرد.
وی با بیان اینکه شناسایی مشکلات و موانع پیش روی این منطقه، همت و تلاش مضاعف دستگاههای متولی در سطوح کشوری، استانی و شهرستانی را میطلبد، اظهار کرد: تسهیل و روانسازی فعالیتهای اقتصادی در حوزههای صادرات، ترانزیت و واردات کالا بین دو گمرک دوغارون و اسلامقلعه افغانستان، یکی از مهمترین مطالبات فعالان اقتصادی ایرانی و افغانستانی است.
این فعال اقتصادی با ابراز امیدواری نسبت به آینده، خاطرنشان کرد: دوغارون ظرفیتهای نهفته بسیاری دارد که امیدواریم در آیندهای نزدیک با خرد جمعی، همافزایی و احیا شدن آنها، شاهد شکوفایی این کانون اقتصادی باشیم.
وی با بیان اینکه منطقه آزاد تجاری-صنعتی دوغارون، فراتر از یک گذرگاه مرزی، دارای ابعاد راهبردی متعددی است که آن را به یکی از کلیدیترین مناطق اقتصادی کشور تبدیل میکند، خاطرنشان کرد: موقعیت دوغارون در مجاورت مرز افغانستان، آن را به نقطه اتصال حیاتی برای کریدورهای ترانزیتی بینالمللی، به ویژه کریدورهای شمال-جنوب و شرق-غرب، تبدیل کرده است.
نایهدر تصریح کرد: این منطقه میتواند نقش اساسی در تسهیل حملونقل کالا از کشورهای آسیای مرکزی به سمت آبهای آزاد جنوب ایران و بالعکس ایفا کند. کاهش زمان و هزینه ترانزیت از طریق روانسازی فرآیندهای گمرکی و لجستیکی، میتواند جذابیت این کریدور را به طور چشمگیری افزایش دهد.
وی ادامه داد: با توجه به پتانسیل بالای تولیدات کشاورزی، صنعتی و معدنی در ایران و نیاز روزافزون بازارهای همسایه، به ویژه افغانستان، منطقه آزاد دوغارون فرصتی بینظیر برای توسعه صادرات غیرنفتی فراهم میآورد. ارائه مشوقهای صادراتی، تسهیل فرآیندهای بازرسی و استاندارد و ایجاد انبارهای مدرن و سردخانهها در این منطقه، میتواند به افزایش حجم و ارزش صادرات کمک شایانی کند.
این فعال اقتصادی گفت: ماهیت مناطق آزاد، با هدف ایجاد فضایی جذاب برای سرمایهگذاری، ایجاب میکند که قوانین و مقررات تسهیلگرانه و مشوقهای ویژهای برای جذب سرمایهگذاران داخلی و خارجی در نظر گرفته شود. این امر شامل معافیتهای مالیاتی، گمرکی، سهولت در ثبت شرکت و مالکیت و همچنین فراهم آوردن زیرساختهای لازم (مانند برق، آب، گاز و اینترنت پرسرعت) میشود. ورود سرمایه و فناوریهای نوین، به ارتقاء بهرهوری، افزایش کیفیت محصولات و ایجاد ارزش افزوده در منطقه منجر خواهد شد.
وی افزود: توسعه فعالیتهای اقتصادی در منطقه آزاد دوغارون، با ایجاد فرصتهای شغلی متنوع و پایدار برای ساکنان بومی، میتواند به بهبود وضعیت معیشتی، کاهش نرخ بیکاری و جلوگیری از مهاجرت نیروی کار به شهرهای بزرگ کمک کند. این امر، خود گامی مهم در جهت تقویت امنیت و پایداری مناطق مرزی است.
نایهدر ادامه داد: مرزنشینی ایران و افغانستان، فرصتی برای تعمیق روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی میان دو کشور فراهم میآورد. منطقه آزاد دوغارون میتواند به عنوان بستری برای گسترش همکاریهای اقتصادی، تسهیل تجارت دوجانبه و ایجاد پروژههای مشترک سرمایهگذاری عمل کند. رفع موانع موجود در تبادلات تجاری و گمرکی، گامی اساسی در جهت تحقق این هدف است.
وی افزود: همچنین با توجه به ظرفیتهای تاریخی و فرهنگی منطقه و همچنین نزدیکی به بازارهای پرجمعیت افغانستان، دوغارون پتانسیل تبدیل شدن به مقصدی برای گردشگری تجاری و حتی گردشگری سلامت را داراست. ایجاد زیرساختهای لازم، هتلها، مراکز خرید و تسهیل فرآیندهای ورود گردشگران، میتواند به تنوعبخشی به اقتصاد منطقه کمک کند.
با وجود این پتانسیلهای عظیم، تحقق اهداف توسعهای منطقه آزاد دوغارون با چالشهایی نیز روبرو است. تمرکز صرف بر واردات و ترانزیت، بدون توسعه صنایع تبدیلی و تولیدی، نمیتواند اشتغال پایدار ایجاد کند. همچنین، هماهنگی میان نهادهای مختلف دولتی، از جمله گمرک، سازمان ملی استاندارد، سازمان راهداری، سازمان بنادر و دریانوردی و دستگاههای امنیتی و انتظامی، امری حیاتی است. تعامل مؤثر با طرف افغانستانی، به ویژه در زمینه رفع موانع گمرکی و لجستیکی در مرز اسلامقلعه، نقشی کلیدی در موفقیت دوغارون ایفا خواهد کرد.
منطقه آزاد تجاری-صنعتی دوغارون یکی از کانونهای کلیدی توسعه اقتصادی
منطقه آزاد تجاری-صنعتی دوغارون، به عنوان یکی از کانونهای کلیدی توسعه اقتصادی در شرق کشور، نقشی حیاتی در رونق اقتصادی استان و کشور ایفا میکند. این منطقه با توجه به موقعیت استراتژیک و تاریخچه طولانی خود به عنوان یک گذرگاه مرزی مهم، پتانسیل بالایی برای جذب سرمایهگذاری داخلی و خارجی و تبدیل شدن به قطبی برای توسعه تجاری و صنعتی دارد. با این حال، تحقق این پتانسیل نیازمند بازنگری و اصلاح مستمر در رویههای تجاری و تسهیل فرآیندها است تا بتوان از ظرفیتهای این منطقه به بهترین شکل بهرهبرداری کرد.
فرماندار تایباد، با اشاره به اهمیت راهبردی منطقه آزاد تجاری-صنعتی دوغارون به عنوان یکی از کانونهای کلیدی توسعه اقتصادی در شرق کشور، بر لزوم بازنگری و اصلاح رویههای تجاری و تسهیل فرآیندها برای جذب حداکثری سرمایهگذاری داخلی و خارجی تأکید کرد.
حسین جمشیدی،با اشاره به اهمیت حیاتی این منطقه در توسعه اقتصادی استان و کشور، بر ضرورت بازنگری و اصلاح برخی از فرآیندها در حوزه تجارت با کشورهای همسایه تأکید کرد و افزود: وزارت اقتصاد باید با اولویتبخشی به این اصلاحات، زمینه را برای جذب سرمایهگذاریهای کلانتر از سوی سرمایهگذاران داخلی و خارجی در مناطق آزاد، از جمله دوغارون، فراهم آورد.
وی بیان کرد: این تغییرات که میتواند شامل سادهسازی مقررات گمرکی، کاهش زمان ترخیص کالا و ارائه مشوقهای مالیاتی هدفمند باشد، در بلندمدت نه تنها به رونق اقتصادی منطقه کمک خواهد کرد، بلکه موقعیت ایران را به عنوان یک مسیر ترانزیتی کلیدی در منطقه تقویت میکند.
جمشیدی همچنین بر نقش محوری بخش خصوصی در پیشبرد اهداف توسعهای مناطق آزاد تأکید کرد و گفت: بخش خصوصی نقش بسیار مهمی در توسعه و شکوفایی مناطق آزاد و فعالیتهای اقتصادی آن ایفا میکند.
وی افزود: بدون شک، مشارکت فعال بخش خصوصی، مسیری هموار برای ایجاد اشتغال پایدار در مناطق مرزی خواهد گشود. این بدان معناست که هرگونه برنامه توسعهای برای منطقه آزاد دوغارون، باید با در نظر گرفتن منافع و مشارکت بخش خصوصی طراحی و اجرا شود.
فرماندار تایباد، خاطرنشان کرد: حمایت از کارآفرینان، تسهیل صدور مجوزها و ایجاد محیطی امن و باثبات برای سرمایهگذاری، از جمله اقداماتی است که میتواند این مشارکت را به حداکثر برساند. اشتغال پایدار در مناطق مرزی نه تنها به بهبود معیشت ساکنان این مناطق کمک میکند، بلکه عاملی بازدارنده در برابر مهاجرت و بسترساز توسعه اجتماعی و فرهنگی نیز خواهد بود.
وی ادامه داد: یکی از مهمترین مطالبات مطرح شده از سوی تجار و سرمایهگذاران ایرانی و افغانستانی، موضوع کاهش زمان توقف و ماندگاری ناوگان حمل و نقل، اعم از ناوگان داخلی و خارجی، در مرز دوغارون است. این مسئله که به طور مستقیم بر سرعت، کارایی و هزینههای حملونقل کالا تأثیر میگذارد، نیازمند یک عزم جدی و همکاری مؤثر میان دستگاههای اجرایی و نظارتی دو کشور ایران و افغانستان است.
جمشیدی بیان کرد: طولانی شدن فرآیندهای اداری و گمرکی در مرز، باعث افزایش هزینههای لجستیکی، کاهش قدرت رقابتپذیری کالاهای صادراتی و دلزدگی سرمایهگذاران میشود. رفع این مشکلات که از مهمترین درخواستهای فعالان اقتصادی است، میتواند نقش دوغارون را به عنوان یک مرکز لجستیکی و ترانزیتی منطقهای ارتقا دهد.
نگاهی جامع و استراتژیک، همراه با اراده سیاسی قوی و همکاری همهجانبه میان دولت، بخش خصوصی و مردم منطقه، میتواند منطقه آزاد تجاری-صنعتی دوغارون را به موتور محرکه توسعه اقتصادی پایدار در شرق کشور و یک کانون شکوفایی در سطح منطقه تبدیل کند. احیای ظرفیتهای نهفته این منطقه، نیازمند عزمی ملی و برنامهریزی دقیق برای تبدیل فرصتها به دستاوردهای ملموس برای مردم منطقه و کل کشور است.
منبع: ایسنا