روح انگیز لطیفی جامعه شناس در گفتگو با خبرنگار اجتماعی باشگاه خبرنگاران گفت: کودکان کار به دو دسته تقسیم  می شوند، بخشی از کودکان که به عنوان  نان آور خانواده محسوب می شوند و بعد از کار به منزل می شوند و دومین دسته کسانی هستند که با نیت کار مهاجرت کردند و به شهره آمدند و فاقد مکان هستند و شب را در خیابان می گذرانند که این امری اجتناب ناپذیر بوده از بین  نمی رود  اما  می توان آمار آن را کاهش داد.
 
 وی با اشاره به اینکه سن کودکان کار بین 7 تا 13 سال است افزود: قرار گرفتن کودکان کار در این شرایط موجب می شود تا آنها از توجه حمایت و محبت خانواده بی نصیب مانده و بستر مناسب جهت تحصیل و آموزششان  فراهم نشود و در آینده با مشکلاتی از قبیل بزهکاری و آسیب های اجتماعی مواجه شوند.
 
 لطیفی ادامه داد: به این کودکان به عنوان شاغل نگاه کنید و اگر می توانید آنها را از نظر اقتصادی، عاطفی و اجتماعی مورد حمایت خود قرار دهید.
 
 وی خاطر نشان کرد: کودکان کار سرمایه های ملی هستند و این حق را دارند  تا از حقوق شهروندی مناسب برخوردار باشند بنابراین می توان با برنامه ریزی های کلان  در سطح جامعه و ایجاد مکانهایی برای این کودکان و آموزش و اطلاع رسانی به آنها در جهت مثبت از آنه استفاده کرد و مانع آسیب های اجتماعی و بزهکاری آنها در آینده شد.

انتهای‌پیام/