هر شب با قرآن/ تا به حال تسبیح پرندگان را شنیده اید!؟
مجله شبانه باشگاه خبرنگاران؛
آیه 44 سوره إسرا
تُسَبِّحُ لَهُ السَّمَاوَاتُ السَّبْعُ وَالْأَرْضُ وَمَنْ فِيهِنَّ ۚ وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَلَٰكِنْ لَا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ ۗ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا
هفت آسمان و زمين و هر چه در آنهاست تسبيحش مى‌كنند و هيچ موجودى نيست جز آنكه او را به پاكى مى‌ستايد، ولى شما ذكر تسبيحشان را نمى‌فهميد. او بردبار و آمرزنده است.

چه مسرتی است جهان را پر از آواز و هلهله و تسبیح و غلغله احساس کردن و چه وجد و سروری دارد با این هلهله هم آوا شدن و چه سعادتی است ستایش پروردگار را در پشت این هیاهو شنیدن.

بزرگانی که به این تسبیح اندیشیده اند و تلاش در فهم و درک آن کرده اند بر این باورند که حمد و ستایش موجودات همان نفس وجود آنهاست که هر کس در آنها بنگرد نشان از اوصاف و اسماء الهی را در آنها می یابد و آن نشان بیش از هر چیز حکمتی است که در آفرینش مشاهده می شود.

هر کس پرنده ای را در حال پرواز می بیند آن پرنده به نفسِ وجود و اوصاف خویش ما را به ستایش پروردگار می خواند و وا می دارد و این ستایشی که ما می کنیم به حقیقت ترجمه ای است از ستایشی که آنها بی زبان و صوت و گفت بیان می کنند.

هر درختی هزاران جلد کتاب در ستایش خداوند است و هر پرنده ای و هر ستاره ای که در مدار خویش به گردش است اعلام حضور خداوند و عظمت علم و حکمت و لطافت اوست. اما بعضی از عارفان گفته اند این تفسیر بیش از حد خردمندانه است. باید خرد را ترک گفت و در وادی جنون و سرمستی غلغلۀ کائنات را شنید چنانکه مولانا می گوید:

تا شما سوی جمادی می روید     واقف جان جمادان کی شوید
از جمادی در جهانِ جان روید     غلغل ذرات عالم بشنوید   
با شما گویند روزان و شبان     جملۀ ذرات عالم بی زبان
ما سمیعیم و بصیریم و هُشیم     با شما نامحرمان ما خامُشیم
      نطق آب و نطق باد و نطق گِل     هست محسوس حواس اهلِ دل
   آدمی غامف ز تسبیحِ جماد     و آن جماد اندر عبادت اوستاد
مثنوی

 برگ درختان سبز در نظر هوشیار   هر ورقش دفتری است معرفت کردگار
سعدی

برای مشاهده مجله شبانه اینجا کلیک کنید