من از فامیلای شما خوشم نمیاد
چرا نمی فهمید
فامیلاتونو به بچه ها تحمیل نکنید

یه دختر ۱۵ سالم اما واسه خانوادم انگار ی بچه ایم که هیچی نمی دونه به طوری که هر چی میشه میگن این هنوز خنگ چیزی رو نمی دونه همش میخندم هر چی میگم چشم بین دو تا برادرموندم براذر بزرگترم که ۲۷ سالشه هر بار بی کار بشه یا هر وقت بخواد گوشی م چک میکنه نمی دونم انتظار داره چی پیدا کنه برادر کوچیکترم ۱۳ سالشه اون ت خونه هر جور ک بخواد رفتار میکنه و به کسی اهمیت نمیده من هر بار با تبعیض مواجه میشم چون دخترم بیرون رفتن ندارم چون دخترم نباید برم پیش هر کسی برم اتاقم یعنی وقتی بخوام ی کم با خودم تنها باشن هزار تا تهمت بهم میدن هر بار اجازه ای بگیرم مامانم میگه نه
با هر بتر نه شنیدن بیشتر میشکنم
مامانم حتی نمیذاره ماتیک بزنم چون میگه پشتت حرف میزنن
فقط می خندم و هیچی نمیگم اما به نظرتون چه کار کنم تا از این سخت گیری ها خلاص بشم؟

سلام به همه
14 سالمه
همش سر موضوع چرت و پرت باهام دعوا میکنن
معدلم از 20 پایین تر نیومده و همه جا چه بیرون چه مغازه و ... مودب هستم و احترام میذارم به همه
ولی اینا اصن ب یه ورشون هم نیست !
کل مدرسم از من راضین
گوشی هم ندارم و حتی کوچیکتر از من هم گوشی دارن ! / برا من مهم نیست /
دوس ندارم با هیچکی وقت بگذرونم . فقط تنهایی
یه خواهر کوچیکتر دارم ک هر اتفاقی براش میوفته تقصیر منه و شروع میکنن به ....
نمیذارن با دوستام بریم پارک و ....
دوست دخترم ندارم
تنها تفریحم مکعب روبیکه ، چون توش حرفه ایم
همش میخوان برام تصمیم بگیرن
حتی نمیتونم از پولی ک برای خودمه و خودم با تلاش بدست اوردم خرجی کنم و حتما باید اونا تایید کنن/:
هم سن و سالامو میبینم کلا غصه میخورم
همش بیرون منو بخاطر این چیزا مسخره میکنن
نمیتونم مثل بقیه باشم
واقعا اینا چه انتظاری از ما دارن ؟
مثلا یه پدر و مادر جز اخلاق عالی و درسخون بودن بچش چه انتظاری باید داشته باشه ؟
افسردگی هم دارم و خودم هم میدونم ، ولی بهشون نگفتم ، چون بگم شروع میکنن به ...
نمیگم بدن ، حرفم اینه فکر میکنن منِ نوجوون ، مثل بچه 2 سالم که صبح تا شب باید مراقبش باشن
همه دوستام میرن بیرون باهم بازی میکنن ، ولی من نه
کلا مثل یه عروسک خیمه شب بازیم که با چوب کنترلش میکنن :/
قلبم پر حرفه ولی دیگه بیشتر نمیشه ... / البته تیکه های ریز قلبم ! چون شکستن و نمیتونم بهم وصلشون کنم ! /

سلام.یه دختر ۱۵ ساله هستم.من خیلی تو تابستون سال ۱۴۰۰ اذیت شدم.چرا؟چون پدرو مادرم عشقمو(دوست پسرمو)ازم گرفتن.خیلی دلم براش تنگ شده.الانم گوشیم سیم کارت نداره،سیم کارتشو درآوردن.خیلی دلم تنگه.نیگم الان کجاس و چیکار میکنه.الان با کی دوسته.اصلا حالش خوبه.اون تمام دنیام بود.۶ ماه میشه ازش خبری ندارم.شمارشو خفظ بودم ولی خطشو عوض کرده.تو شبکه اجتماعی باهم باهاش دوست شدم.خیلی ها میگن دوستی مجازی خوب نیست ولی خیلی عالی بود.دلم براش خیلییی تنگ شده.الانم کلی محدودیت های دیگه برام گذاشتن. چیکار کنم.مگه میشه عشقمو یادم بره.شاگر زرنگ کلاس هستم و معدلم از ۲۰ پایین نیومده ولی خود به خود دوست داشتم تجربه کنم. الانم بدون سیم کارته دارم داغون میشم.لطفا یکی راهنماییم کنه

من خیلیییییییی اندازه ی کل کره ی زمین معده درد دارم لطفااااا و خواهشا یه راهی بهم بدید دارم میمیرم دیگه شب تا صبح خواب ندارم همش با یه چیزی خودمو سرگرم میکنم تا صبح سریال یا تا صبح درس خوندن به پاتون میفتم یه راهی بدید از شر این درد گور به گور شده خلاص شم به مامانم میگم ببرم دکتر سق میکشه تا یه بار بزور ببریم دکتر بعد از اینکه اومدیم خونه کلی سرزنشم میکنه دیگه صبرم تموم شده دیگه اصلا تحمل ندارم مادر باید مهربون باشه از بچش مراقبت کنه بعد از اینکه کارمون تو درمان گاه تموم رفتیم خونه برام سوپ درست کنه دارو هام رو بده ولی اصلا اینطور نیست خودم برا خودم سوپ درست میکنم خودم داروهامو سر موقع میخورم اصلا به من اهمیت نمیده خیلی اذیتم میکنه یه بار با خواهش و تمنا التماس و اینا بزوررررررررررررررر بزورررررررررررر یه بار میبردم واقعا دیگه خسته شدم بسه دیگه کافیه اعصابم خورده کلافه شدم دیگه

من ۱۶ سالمه و تا الان هیچ تپقعی از خانوادم نذاشتم و با داشته و نداشته هام شاختم و هیچ وقت ن بهشون چیزی گفتم برام بخرن
و همیشه طبق خواسته اونا بودم ولی اونا دارن منو کسی میشازن ک خودشون مخوان
من میخوام ارایشگر شم و علاقه ب ریاضی ندارمو همیشه تپش افتادم
ولی نصف اوقات خانوادم شرکوفتم کردن
امروز گفتن مدارس حضوریه بابام وایساده با من دعوا کردن..!
بعدش میگه واس نمرات درخشانت نمتونیم جای دیگه ام ثبت نامت کنیم!
و مامانمم و بابامم بهم گفتن باعث سرافکندگی هستی...
واقعا داغونم کردن

سلام من دختری 13 ساله هستم مادرم رو به شدت دوست دارم چون کسی جز اون تو خونه با من صحبت نمیکنه و بهم توجه نمیکنه دوتا برادر دارم که یکی همسن خودم و یک برادر 17 ساله دارم، برادر بزرگم خیلی با مامانم با تندی و پرخاش صحبت میکنه همش وقتی چیزی میخواد مهربون میشه خیلی بی احترامی میکنه و ما دیگه از دستش کلافه شدیم حتی مامان من بعضی اوقات گریه میکنه.
پدرم هم کل روز بیرون از خونه هست و من خیلی دوستش ندارم چون اصلا به ما اهمیت نمیده و کل روز بیرونه و هر وقت میاد میره تو اتاقش و در رو میبنده و منم دیگه توقعی ندارم.
اما دیگه درباره برادرم کلافه شدم و اعصابم به شدت خورد شده، برادرم آزاد هست، هر وقت دلش میخواد میره بیرون همش تو اتاقش و هرکاری دلش خواست میکنه و کسی کارش نداره اما با این حال تو خونه پرخاشگری میکنه و اذیت میکنه.
کسی راهکار و نظری در این باره داره؟؟

من پسرم سلام من ۱۴ سالمه و پدر ومادرم به من احمیتی ندارن پدر من تو بازار دست فروشان کار میکنه و پول زیادی هم داره ۲ تا خونه و ۲تا ماشین داره و فقط به ابجی ۳ سالم توجه و احمیت داره منو هر روز میبره سر کار همون بازار میگه کار کن کارکن کار میکنم اخر میزنه تو گوشم میگه بلد نیستی کار کنی ۱۴ سالمه یک بار برام کادو تولد نخریده

سلام من شونزده سالمه
خانوادم طوری رفتار میکنن که انگار اصلا نیستم
حق گوش دادن آهنگای مورد علاقمو ندارم
حق ندارم عکس پروفایل و استوری های مورد علاقمو بذارم
حق ندارم با دوستام بیرون باشم یا برم خونشون
حتی با این که چادریم ولی اجازه ندارم لباسی که دوست دارم رو بپوشم و همش باید طبق سلیقه اونا لباسای گشاد و مسخره بپوشم
اونا فکر میکنن اگه تتو بزنم یا موهای دست و صورتمو بزنم میشم یه هرزه (البته ببخشید)
درسم خوبه و تا الان نمره زیر هیجده نداشتم ولی امسال به خاطر فشار روانی که رومه روی هیچکدوم از درسام نمیتونم تمرکز کنم
با اینکه از شش سالگی چادر رو خودم انتخاب کردم ولی فکر میکنن اگه انتخاب رو به عهده خودم بذارن مثل دخترای خیابونی میگردم
خسته شدم از این همه محدودیت
خسته شدم از اینهمه بی اعتمادی
اصلا دلم نمیخواد با یه غریبه درد دل کنم ولی چاره ای ندارم حتی از تظاهر اینکه حالم خوبه خسته شدم

اصلا خوب متوجمون نمیکنه
باید هرچی که میخوایم بهمون دقیق مطرح کنه و بگه

چه کاری است

سلام پسر ۱۴ ساله دارم. درس که اصلا نمیخونه. مدل موهاشو خودش لنتخاب میکنه .لباساشو خودش انتخاب میکنه. ما نظر نمیدیم. فقط میگیم مبارکه. همیشه دروغ میگه . تمام حرفهاش دروغه. با دوستاش میره بیرون از غروب تا شب. کلی باهاش صحبت میکنیم. فکر میکنم پسرم کر شده. چیزی نمیشنوه. لطفا مشاوره معرفی کنید.

سلام پسر ۱۴ ساله دارم. درس که اصلا نمیخونه.

سلام پسر ۱۴ ساله هستم از وقتی که ۱۲ ساله شدم بهم خیلی گیر می دن قبلا ها من تنها به خرید می رفتم ولی مامانم و بابام مجبورم می کنن که با برادر کوچک ترم برای یه خرید کوچولو به بیرون برم
مامان و بابام فکر می کنن با این کارها من آینده خوبی خواهم
مامان ها و باباها فقط یه حرف می گم که با این کارها نتها درست نمی شن بلکه اونا یاد می گیرن چطوری شما رو دور بزنم

سلام. من یه پسر 14 ساله ام. مشکلی که دارم اینکه دوست دارم یه سیگار بکشم که شاید گاهی اوقات حالم رو خوب کنه. نزدیک خونمون یه همسایه داریم یه پسری هست که خونه مجردی تنها زندگی میکنه. یبار بهش سلام کردم از من اسم و سنم و پایه تحصیلیمو پرسید و منم اسم و سنشو پرسیدم گفت 20 سالشه. مواد مخدر و سیگار میکشه. چون اون موقعی که داشتم باهاش حرف میزدم جلو چشمم سیگار کشید یه قرص مواد مخدرم تو دستش قایم کرده بود ولی من متوجه شدم. خیلی وسوسه میشم. دوست دارم که باهاش دوست بشم تا منم سیگار و مواد بکشم. ولی نگران پدر و مادرم هم هستم. اونا اجازه میدن من تنها برای خرید و کتابخونه و پیاده روی و رفتن پیش دوستام بیرون برم. دوست دارم به بهانه پیاده روی برم با اون پسره دوست بشم و سیگار و مواد مخدر رو تجربه کنم. بنظرتون چیکار کنم؟ من واقعا خیلی میترسم. چون اینجور چیزا واسه سلامتی خوب نیستن. گاهی اوقاتم که میخوام برم پیش پسره با خودم میگم بفکر سلامتی خودم نیستم حداقل بفکر پدر و مادرم باشم که جگر گوشه اونا منم. میگم شاید اون پسره فقط بپر بپر و رقص و حال کردن براش اولویت باشه و نه سلامتی و شایدم پدر و مادر نداشته باشه که یا اونا نگرانش باشن یا اون. ولی گاهی اوقات میگم حالا با یبار که چیزی نمیشه و حتی دستم رو به زنگ خونه اون پسره زدم که باز نکرد و فهمیدم که اصلا بیرون بود. یعنی واقعا نزدیک بود سیگار و مواد رو بزنم. حتما محبت خدا بود. فقط من واقعا میترسم. آخه میخوام وقتی دیدمش برم پیشش. واقعا چیکار کنم که نرم سراغ این کارای غیرقانونی و کثیف؟ توروخدا یکی راهنماییم کنه. میترسم همین روزا باشه که یه پسر معتاد بشم. لطفا کمکم کنید. باشگاه خبرنگاران جوان. شماهم لطفا نظر منو منتشر کنید که من خیلی میترسم و به راهنما احتیاج دارم. میترسم به فامیل بگم اونا به پدر و مادرم بگم. میترسم به پدر و مادرم بگم اونا هم منو دعوا کنن و تنبیهم کنن و بدلیل این میزارن من تنها برم بیرون چون بهم اعتماد دارن.نمیخوام از اعتمادی که به من دارن سوء استفاده کنم.ولی گاهی اوقات میخوام بکشم با این همه دلیل ولی دوست دارم بکشم. لطفا منو راهنمایی کنید. ممنون