باشگاه خبرنگاران جوان - دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، روز چهارشنبه با ورود جنجالی به داووس سوئیس، در حالی که نخستین سال پرآشوب ریاست‌جمهوری خود را به پایان رسانده، به احتمال زیاد فشار‌های خود برای به دست آوردن گرینلند را شدت خواهد بخشید؛ اقدامی که با مخالفت شدید کشور‌های اروپایی روبه‌رو شده و به یکی از جدی‌ترین شکاف‌ها در روابط فرامرزی طی دهه‌های اخیر تبدیل شده است. ترامپ که روز سه‌شنبه نخستین سال حضورش در کاخ سفید را پشت سر گذاشت، انتظار می‌رود بار دیگر در مجمع جهانی اقتصاد (WEF) — گردهمایی سالانه نخبگان جهانی در پیست کوهستانی سوئیس برای بررسی روند‌های اقتصادی و سیاسی — توجه‌ها را به خود جلب کند.

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، روز چهارشنبه اعلام کرد ورود ترامپ به داووس — جایی که قرار است در برابر رهبران جهان سخنرانی کند — حدود سه ساعت به تأخیر افتاده است؛ زیرا شب گذشته هواپیمای او اندکی پس از برخاستن به دلیل «مشکل جزئی الکتریکی» مجبور به بازگشت شد و هواپیمای جایگزین اعزام گردید. ترامپ روز سه‌شنبه در نشست خبری گفت که در داووس دیدار‌هایی درباره سرزمین دانمارکی گرینلند خواهد داشت و خوش‌بین است که در نهایت توافقی حاصل شود.

او تأکید کرد: «فکر می‌کنم کاری انجام خواهیم داد که ناتو خیلی خوشحال شود و ما هم خیلی خوشحال شویم. اما ما به آن برای اهداف امنیتی نیاز داریم. برای امنیت ملی به آن نیاز داریم.» وقتی از او پرسیدند تا چه حد حاضر است برای به دست آوردن گرینلند پیش برود، پاسخی مبهم و کنایه‌آمیز داد: «خواهید فهمید.» ترامپ در روز‌های منتهی به سفرش به داووس، بی‌وقفه بر این ادعا پافشاری کرده که «ما به گرینلند نیاز داریم»؛ آن را به عنوان پایگاه امنیتی راهبردی در قطب شمال در برابر روسیه و چین توصیف کرده و تهدید کرده در صورت مخالفت اروپایی‌ها، جنگ تجاری علیه آنها به راه خواهد انداخت.

او که با برکناری نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، و به دست گرفتن کنترل نفت این کشور جسارت بیشتری یافته، از اقدام علیه کوبا، کلمبیا و ایران نیز سخن گفته و استفاده از نیروی نظامی آمریکا برای تصاحب گرینلند — که هم‌اکنون میزبان پایگاه نظامی ایالات متحده است — را رد نکرده است. منابع آگاه پیش‌تر گفته‌اند که فشار ترامپ بر گرینلند بخشی از تمایل او به خلق میراثی تاریخی و بزرگ است؛ بزرگ‌ترین گسترش سرزمینی ایالات متحده از سال ۱۹۵۹، زمانی که آلاسکا و هاوایی تحت ریاست‌جمهوری دوایت آیزنهاور به عنوان ایالت‌های چهل و نهم و پنجاهم به آمریکا پیوستند.