از کوچههای سیدال تا بازارهای جهان؛ سیاهچادرهایی که زندگی میبافند
در روستای سیدال نهبندان، زنان و مردان با دستهای پرتوان خود سیاهچادرهایی میبافند که راه خودرا به بازارهای داخلی وکشورهای همسایه باز کرده است.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ فهیمه کدخدا - سیاهچادربافی، یکی از اصیلترین صنایع دستی خراسان جنوبی، سالهاست در روستای سیدال نهبندان رونق دارد و زندگی اهالی این روستا به آن گره خورده است.
به دلیل طول زیاد سیاهچادرها و کوچک بودن حیاط منازل، بافندگان مجبورند این دستبافتههای سنتی را در کوچههای روستا بدوزند؛ کوچههایی که این روزها با صدای تلاش و هنر زنان و مردان طنینانداز شده است.
سیاهچادرها، سرپناهی مطمئن برای عشایر محسوب میشوند؛ تابستانها خنک و زمستانها گرم هستند و مانع نفوذ آب میشوند، ویژگیهایی که باعث شده این هنر سنتی همچنان کاربردی و ارزشمند باشد.
جمعیت روستای سیدال حدود ۶۰۰ نفر است و از این تعداد، ۸۰ نفر بافنده به صورت مستقیم در تولید سیاهچادر فعالیت دارند. مردان نیز دوشادوش زنان در این حرفه مشارکت میکنند؛ تقریباً ۷۰ نفر از مردان روستا مسئول ریسندگی و آمادهسازی نخها هستند.
دسترنج مردم سیدال نهبندان نه تنها بازارهای داخلی را پوشش میدهد، بلکه به کشورهای حوزه خلیج فارس، افغانستان و پاکستان نیز صادر میشود و به استانهای سیستان و بلوچستان و هرمزگان ارسال میگردد. سالانه حدود ۴۵۰ تخته سیاهچادر در این روستا تولید میشود.
این هنر ملی، که در فهرست آثار معنوی کشور به ثبت رسیده، امروز صدای تلاش و امید را در کوچه پس کوچههای سیدال طنینانداز کرده و نماد هویت فرهنگی و پویایی صنایع دستی خراسان جنوبی به شمار میرود.
