باشگاه خبرنگاران جوان؛ زهره شعبانی -آرزوی هر هنرمند، دیده شدن و تقدیر از تلاش‌هایش است.» این را استاد ابراهیم‌خانی می‌گوید؛ هنرمندی که سال‌هاست با چرم و قلم، آثاری خلق می‌کند که هرکدام قصه‌ای از صبوری و عشق دارند. اما او امروز نه از موفقیت‌هایش که از غربت هنر دست در روزگار ماشینی شدن می‌گوید؛ روزگاری که ارزش واقعی کار دست گم شده و هنرمندان چشم به راه حمایت مسئولان مانده‌اند.

کارگاه کوچکش پر است از بوی چرم و رنگ. هر گوشه‌اش یک اثر نیمه‌تمام جا خوش کرده و دستان پینه‌بسته‌اش حکایت از سال‌ها تمرین و ممارست دارد. استاد ابراهیم‌خانی، هنرمند چرم‌دوز، این روز‌ها دل خوشی از بازار ندارد. او می‌گوید هنر دست هنوز ارزش واقعی خود را دارد، اما کسی نیست این ارزش را ببیند.

روایت عشق به هنر مثل فرزند

این هنرمند باسابقه، راز ماندگاری در این حرفه را در دو نکته اساسی خلاصه می‌کند: آموزش مداوم و یادگیری پیوسته و حساسیت و توجه به هنر مانند فرزند خود. او تأکید می‌کند: اگر این دو عامل رعایت شود، یک هنرمند می‌تواند سال‌ها در این حرفه ماندگار باشد و آثار ارزشمندی خلق کند.

 کار دست در بازار، ارزشی که گم شد

ابراهیم‌خانی با تأسف از وضعیت بازار می‌گوید: کار دست هنوز ارزش واقعی خود را دارد، اما نیازمند توجه، حمایت و آموزش مدرن است.

 او معتقد است هنرمندان باید بتوانند محصولات باکیفیت تولید و عرضه کنند، اما این مهم بدون حمایت ممکن نیست.

آینده صنعت کهن چرم‌دوزی

این هنرمند درباره آینده این رشته می‌گوید: چرم دست‌دوز هنوز ظرفیت رشد دارد، اما محدودیت زیرساخت‌های دباغی و خام‌فروشی چرم مانع توسعه کامل آن است. به گفته او، با حمایت و آموزش مدرن، این حرفه می‌تواند جایگاه واقعی خود را در بازار داخلی و بین‌المللی بازیابد.

اگر به گذشته بازگردم...

ابراهیم‌خانی در پاسخ به این پرسش که اگر دوباره به گذشته بازگردد آیا همین مسیر را انتخاب می‌کند، با لبخندی سرشار از عشق می‌گوید: بله، اگر زودتر با این رشته آشنا می‌شدم، حتماً زودتر شروع می‌کردم.

توصیه به هنرجویان جوان

او برای نسل جدید هنرمندان این توصیه را دارد: صبوری، تمرین مداوم، توجه به تمام مراحل کار و یادگیری تدریجی اهمیت زیادی دارد. هنرجویان باید قدم به قدم مهارت‌ها را بیاموزند تا به موفقیت پایدار برسند.

چرم دوزی چشم انتظار نگاه ویژه

استاد ابراهیم‌خانی در پایان با نگاهی به آینده می‌گوید: آرزوی هر هنرمند، دیده شدن و تقدیر از تلاش‌هایش است. حمایت مسئولان، معرفی هنرمندان به بازار‌های داخلی و خارجی و فراهم کردن امکانات آموزشی نقش کلیدی در پایداری و پیشرفت این هنر دارد. با وجود چالش‌ها، تلاش من بر تولید محصولات باکیفیت و ارتقای رزومه هنری متمرکز بوده و امید دارم شرایط بهبود یابد.

کارگاه کوچک ابراهیم‌خانی هنوز بوی چرم می‌دهد و دستانش هنر می‌آفریند، اما نگرانی از فردایی نامعلوم در چهره‌اش موج می‌زند. او و صد‌ها هنرمند دیگر این سرزمین، تنها چشم انتظار نگاه مسئولانی هستند که شاید روزی ارزش کار دست را درک کنند. هنری که با عشق آمیخته شده، شایسته فراموشی نیست.