باشگاه خبرنگاران جوان - انتخاب مدیرعامل بدون تردید برای باشگاهی مانند پرسپولیس که میلیونها هوادار دارد و در مرکز توجه رسانهای کشور قرار دارد، نباید تصمیمی سلیقهای یا لحظهای باشد. درویش، با تمام انتقاداتی که به عملکرد او وارد است، از ضعف در تعاملات با بازیکنان گرفته تا برخی قراردادهای مبهم، دستکم در مقاطعی ثبات نسبی مدیریتی و برخی موفقیتهای ورزشی را برای تیم به ارمغان آورد.
هرچند بسیاری از هواداران و کارشناسان، او را فاقد قدرت چانهزنی و مدیریت بحران در تراز پرسپولیس میدانند، اما این به معنی پذیرش هر گزینه جایگزین نیست.درویش که در هر حال باید برود ، امابازگشت جعفر سمیعی، که دوران حضورش در پرسپولیس با حواشی مدیریتی، ضعف ارتباط با هوادار و کمرمقی در مواجهه با چالشها همراه بود، یک عقبگرد واقعی است.
اگر انتخابها تنها به قیاس میان «ضعیف» و «ضعیفتر» ختم شود، شاید نبود مدیرعامل، آن هم بهطور موقت، ارجحتر از انتصاب چهرهای باشد که تجربهاش نه تنها دستاوردی نداشت، بلکه خاطرهای تلخ برای بدنه باشگاه بر جا گذاشت.
پرسپولیس نیاز به مدیری دارد که فراتر از حفظ صندلی، بتواند هویت باشگاه را نمایندگی کند؛ مدیری در ترازِ نام پرسپولیس، نه صرفاً در تراز دفتر مدیریت. عاقلانه تصمیم بگیرید .