پدر، تو رفتی و بی تو تمام خاطرهها رنگ بی رنگی گرفت. گوش جان صدای ناله از بی پناهی را خوب میشناسد و گواه این غم بی پایان اشکهای زلالمان است که هنوز در فراغ میبارند. پس از تو دلتنگی تمامی ندارد؛ اما حس حضورت تسکین دردهاست. میدانم هنوز گوشهای از خانه نشستهای به ساعت جیبی ات نگاه میکنی و هوای لحظه هایمان را داری.
قهرمان همیشگی ما، روزت مبارک پدر.
