young journalists club
باشگاه خبرنگاران جوان - در دوره حکومت محمدرضا پهلوی، روحانیت شیعه بهعنوان یکی از مهمترین موانع تحقق سیاستهای سکولار و غربگرایانه حکومت تلقی میشد. در این میان، امام خمینی(ره) بهعنوان یک روحانی جوان، آگاه و منتقد، از همان سالهای نخستین فعالیت علمی و اجتماعی خود در دایره حساسیت حکومت قرار گرفتند.
محمدرضا شاه باوری عمیق به حذف دین از عرصه عمومی داشت و هرگونه نفوذ اجتماعی روحانیت را تهدیدی مستقیم برای اقتدار مطلقه خود میدانست. از این رو، نگاه او به چهرههایی چون امام خمینی(ره)، نگاهی مبتنی بر بیاعتمادی، هراس و تقابل بود. حکومت پهلوی تلاش داشت با محدودسازی حوزههای علمیه، تضعیف مراجع دینی و سرکوب نمادهای مذهبی، زمینه حذف نقش اجتماعی علما را فراهم کند.