باشگاه خبرنگاران جوان؛ رضوان پاک منش - در استان لرستان، روز ۲۲ بهمن معنایی عمیقتر و ملموستر پیدا میکند، زیرا فرهنگ محلی، ساختار عشیرهای، و پیوندهای اجتماعی قوی باعث میشود راهپیمایی تنها یک تجمع سیاسی نباشد، بلکه به یک آیین اجتماعی و فرهنگی تبدیل شود.
لرستان استانی است که هویت آن بر پایه پیوندهای قومی، اصالت فرهنگی و حس تعلق به سرزمین شکل گرفته است. در چنین فضایی، مناسبتهای ملی نه فقط به عنوان وظیفه، بلکه به عنوان فرصتی برای بازتولید هویت جمعی دیده میشوند.
راهپیمایی ۲۲ بهمن در شهرهایی مانند خرمآباد، بروجرد، دورود، کوهدشت و الیگودرز معمولاً از چند روز قبل در گفتوگوهای مردم، مدارس، مساجد و بازار شکل میگیرد؛ گویی جامعه خود را برای یک دیدار عمومی آماده میکند.
در این استان، حضور مردم اغلب خانوادگی است. کودکان در کنار پدربزرگها، جوانان در کنار مادران و کسبه در کنار کارگران راه میروند. این ترکیب سنی و اجتماعی، راهپیمایی را از یک حرکت رسمی به یک صحنه اجتماعی تبدیل میکند.
لرستان؛ جغرافیای احساس و تاریخ
در لرستان، بسیاری از آیینها ماهیت جمعی دارند از عروسیهای محلی گرفته تا مراسم سوگواری. ۲۲ بهمن نیز در همین چارچوب دیده میشود.
ویژگیهای بارز این آیین حضور گروههای محلی با لباسهای سنتی لری، پخش سرودها و نغمههای محلی در کنار سرودهای انقلابی، توزیع نذری و چای در مسیر راهپیمایی، حضور فعال دانشآموزان و دانشجویان است و این عناصر باعث میشود مراسم شکل خشک و اداری پیدا نکند و بیشتر شبیه یک اجتماع بزرگ مردمی باشد.
نسلها در کنار هم
یکی از جلوههای مهم راهپیمایی در لرستان، همنشینی نسل انقلاب و نسل جدید است.
افراد مسنتر، خاطرات روزهای انقلاب را نقل میکنند؛ جوانترها آن را بیشتر به عنوان تجربهای اجتماعی و هویتی میبینند. این انتقال روایت، نقش مهمی در تداوم حافظه تاریخی ایفا میکند.
در واقع، خیابانهای شهر در این روز تبدیل به کلاس درس تاریخ شفاهی میشوند؛ جایی که روایتها نه در کتابها بلکه در گفتوگوهای میان مردم زنده میماند.
اقتصاد محلی و فضای شهری
برگزاری راهپیمایی همچنین تأثیر قابل توجهی بر فضای شهری دارد، بازارها حالوهوای متفاوتی پیدا میکنند. دستفروشان پرچم و نمادهای ملی عرضه میکنند. مغازهها تزئین میشوند. فضای شهر از حالت روزمره خارج میشود
این تغییر موقت، نوعی «تعلیق زندگی عادی» ایجاد میکند؛ گویی شهر برای چند ساعت نقش دیگری میپذیرد.
راهپیمایی ۲۲ بهمن در لرستان را نمیتوان صرفاً یک مراسم رسمی دانست؛ این رویداد نوعی آیین اجتماعی است که در آن مردم بیش از آنکه «شرکتکننده» باشند، «صاحب مراسم» هستند.
ترکیب فرهنگ بومی، حافظه تاریخی و حضور خانوادگی باعث میشود این روز به عرصهای برای بازسازی همبستگی اجتماعی تبدیل شود.
در نهایت، اهمیت این رویداد در لرستان نه فقط در پیام سیاسی آن، بلکه در تواناییاش برای گرد هم آوردن جامعهای متنوع زیر یک تجربه مشترک نهفته است؛ تجربهای که هر سال تکرار میشود، اما هر بار با روایتها و احساسات تازه ادامه پیدا میکند.