باشگاه خبرنگاران جوان - ترامپ درباره ایران بسیار متاثر از تمرین در ونزوئلا و کوبا و اقدامات پیشین آمریکا در جنگهای خود است. باید دید آیا تهران شباهتهای مهمی با آنها دارد یا تفاوتها عمیقتر هستند.
۱. ربایش نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا گرچه همزمان با اجرای محاصره صورت گرفت اما تا حدی از آن جدا بود. از این واقعه، آمریکا درباره ایران به این نتیجه رسید که میتواند با ترور رئوس سیاسی و نظامی به هدف خود برسد که ناکام ماند.
۲. درباره محاصره دریایی، ونزوئلا و کوبا با ایران قابل مقایسه نیستند. کوبا که جزیره بوده و ونزوئلا نیز به دریا وابستگی بالایی دارد. در مقابل مرزهای دریایی و زمینی ایران بسیار وسیعاند.
۳. در حمله به عراق در دوره اشغال کویت طی دهه ۱۹۹۰، نیروهای این کشور در کشوری کوچک تجمع کرده و طعمه شدند. همچنین خبری از توان تهاجمی دوربرد عراق نبود. در سال ۲۰۰۳ نیز حمله پس از خلع سلاح موشکی صورت گرفت. عراق با ایران از نظر بافت دینی، ساختار حکومتی و مقبولیت تفاوتهای زیادی دارد.
۴. در جنگ جهانی علیه آلمان و ژاپن، اجماعی میان متحدان اروپایی، دشمنان (شوروی) و افکار عمومی داخل آمریکا(پس از مدتی مردم همراه شدند)، وجود داشت اما امروزه خبری از این اتحادها نیست. همچنین در دو جنگ جهانی، دیگران درحال افول و آمریکا درصدد صعود بود ولی هم اکنون قضایا معکوس است.
ایران تفاوتهای بزرگی با طعمههای پیشین آمریکا دارد. واشنگتن سادهلوحانه پس از یک نمایش قدرت در دریای کارائیب علیه دولت از نظر جغرافیایی نزدیک و کمسلاح ونزوئلا، به جنگ علیه ایران لغزید.
منبع: فرهیختگان