باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - محققان دانشگاه کالیفرنیا نمونههای خون خشک شده جمعآوری شده از نوزادان در شهرستان لسآنجلس را در یک دوره ۱۵ ساله تجزیه و تحلیل کردند. این مطالعه شامل ۱۲۵ کودک مبتلا به سرطان و ۲۱۹ کودک بدون سرطان بود که همگی بین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۵ متولد شده بودند.
PFAS، که معمولاً به عنوان «مواد شیمیایی چند ساله» شناخته میشوند، از زمان کشفشان در اواسط قرن بیستم به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفتهاند. آنها در بستهبندیهای مواد غذایی ضد چربی، ظروف نچسب، نخ دندان، ریمل، فوم اطفاء حریق، لباسهای مصنوعی و فرشها یافت میشوند.
محبوبیت آنها ناشی از توانایی آنها در دفع آب و روغن، مقاومت بالای آنها در برابر حرارت و دوام آنهاست. اما جنبه تاریک این مواد این است که به راحتی تجزیه نمیشوند. آنها میتوانند صدها یا هزاران سال باقی بمانند، به آب آشامیدنی نشت کنند، غذا را آلوده کنند و در بدن انسانها و حیوانات تجمع یابند. مطالعات قبلی آنها را با سرطان، بیماری قلبی، زوال عقل و ناباروری مرتبط دانسته است.
در مطالعه جدید، ۱۷ نوع سورفکتانت فلوئوردار در خون نوزادان شناسایی شد. اسید سولفونیک پرفلوئوروکتان (PFOS) و اسید پرفلوئوروکتانوئیک (PFOA) غلیظترین آنها بودند.
منبع اصلی PFOA آب آشامیدنی است، اما در بستهبندی مواد غذایی و پارچههای ضد آب نیز استفاده میشود. PFOS برای کاربردهای مشابه استفاده میشود.
محققان دریافتند که نوزادانی که سطح بالاتری از این مواد را در خون خود دارند، احتمال بیشتری برای ابتلا به سرطان خون دارند و این خطر با قرار گرفتن همزمان در معرض هر دو نوع افزایش مییابد.
با این حال، این تیم هشدار داد که این تخمینها کاملاً دقیق نیستند و تأکید کرد که مطالعه آنها یک رابطه علّی مستقیم را اثبات نمیکند. در عوض، به شواهد رو به رشدی میافزاید که نشان میدهد قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی پایدار در اوایل زندگی ممکن است در افزایش خطر ابتلا به سرطان دوران کودکی نقش داشته باشد. ورونیکا ویرا، استاد بهداشت محیط در دانشگاه کالیفرنیا و یکی از نویسندگان این مقاله، گفت که این روش با اندازهگیری مستقیم این مواد در خون به جای تخمین میزان مواجهه از طریق آب آشامیدنی، درک واضحتری از آنچه کودکان از لحظه تولد در معرض آن قرار میگیرند، به ما میدهد. این روش نشان میدهد که چگونه آلایندههای محیطی در طول دوره بحرانی رشد کودک، در خطر ابتلا به سرطان نقش دارند.
شایان ذکر است که افزایش آگاهی از خطرات این مواد منجر به محدودیتهایی در استفاده از آنها در سطح جهانی شده است.
این مطالعه در مجله علوم مواجهه و اپیدمیولوژی محیطی منتشر شده است.
منبع: ایندیپندنت