باشگاه خبرنگاران جوان؛ اعظم پورکند - همان‌طور که دولت آمریکا اعلام کرده است، یورش نظامی ایالات متحده به ونزوئلا و اقدام علیه رئیس‌جمهور این کشور، نیکلاس مادورو، بار دیگر نشان می‌دهد که واشنگتن به زور یک‌جانبه برای شکل دادن به نتایج فراتر از مرز‌های خود تکیه می‌کند.

این تجاوز همچنین سال‌ها سخنرانی آمریکا درباره نقش خود به‌عنوان حافظ قوانین بین‌الملل را بی‌اعتبار می‌کند. با دور زدن شورای امنیت سازمان ملل، واشنگتن بار دیگر مستقیماً بر خلاف اصول حقوق بین‌الملل عمل کرده است.

ماده ۲ (۴) منشور سازمان ملل، که یکی از اصول بنیادین حقوق بین‌الملل است، استفاده یا تهدید به زور علیه حاکمیت و تمامیت ارضی دولت‌ها را صراحتاً ممنوع می‌کند. بنابراین، اقدام علیه رهبر یک کشور مستقل به جهان نشان داد که بدون شک، چه کسی واقعاً ناقض قوانین بین‌الملل است. 

تاریخ شاهد نمونه‌های فراوانی است. از عراق و لیبی گرفته تا پاناما و گرنادا، ایالات متحده بار‌ها و بار‌ها از زور یا تهدید به زور استفاده کرده یا اقدام کرده است، اغلب با توجیهاتی مشکوک، و پیامد آن بی‌ثباتی طولانی‌مدت بوده است. ونزوئلا، که سال‌ها تحت تحریم‌ها و فشار‌های سیاسی بوده، اکنون به این فهرست پیوسته است و دیپلماسی بار دیگر به نفع فشار نظامی کنار گذاشته شده است.

اینکه این تجاوز در آمریکای لاتین رخ داده، آن را به‌ویژه محکوم‌کننده می‌کند. این منطقه تاریخ طولانی از مداخلات آمریکا را تجربه کرده و منطق پشت این اقدامات هرگز کاملاً از بین نرفته است.

همان‌طور که CNN در تحلیلی اشاره کرده، «در عمق این اقدام، جاه‌طلبی‌های گسترده‌تر واشنگتن برای کنترل بیشتر نزدیک‌مرز‌های خود نهفته است، همان چیزی که آن را نسخه‌ای به‌روزشده از دکترین مونرو می‌نامند.»

این دکترین ممکن است دیگر به‌طور آشکار اعلام نشود، اما ذات آن همچنان پابرجاست: نیمکره غربی هنوز به‌عنوان حوزه نفوذ انحصاری واشنگتن تلقی می‌شود.

با اقدامات مکرر خود، واشنگتن به یکی از جدی‌ترین تهدید‌ها برای همان نظم بین‌المللی تبدیل شده است که ادعا می‌کند از آن دفاع می‌کند.

برای دیگر کشور‌های جهان، ابراز دفاع قاطعانه از حاکمیت و چندجانبه‌گرایی دیگر اختیاری نیست.  این امر برای جلوگیری از بازگشت به دنیایی که در آن زور، نه قانون، سرنوشت ملت‌ها را تعیین می‌کند، ضروری است.

منبع: شین هوآ