باشگاه خبرنگاران جوان؛ مریم طایفه - تیم ملی امید کشورمان در حالی با باخت برابر تیم ملی لبنان وداع تلخی با جام ملتهای زیر ۲۳ سال آسیا داشت، که حتی یک گل هم در ۳ بازی خود در این مسابقات به ثمر نرساند.
ملی پوشان امید کشورمان که در ۲ بازی قبلی خود برابر تیمهای ازبکستان و کره جنوبی به تساوی رسیده بودند برای صعود به مرحله بعدی جام ملتهای زیر ۲۳ سال آسیا به برد برابر لبنان نیاز مبرم داشتند.
در حالی که شاید کمتر کسی تصور میکرد که تیم ملی امید کشورمان برابر تیم ملی لبنان شکست بخورد، اما متاسفانه این اتفاق افتاد و شاگردان امید روانخواه روی یک ضربه پنالتی گل دریافت کردند و در ادامه نتوانستند گل خورده را جبران کنند و در نهایت با ۲ امتیاز و قرار گرفتن در رتبه آخر جدول رده بندی گروه C از جام ملتهای زیر ۲۳ سال آسیا حذف شدند.
به هر حال تیم ملی امید کشورمان همانند تیم ملی نوجوانان از مسابقات آسیایی حذف شدند و همچنان تیمهای ردههای سنی فوتبال کشورمان در دور ناکامی قرار دارند و هیچ کس هم جوابگوی این ناکامیها نیست.
سیامک رحیم پور کارشناس فوتبال درباره علل حذف تیم ملی امید کشورمان در مسابقات جام ملتهای زیر ۲۳ سال آسیا توضیحاتی را بیان کرده که در ادامه از نظر خواهیم گذراند.
رحیم پور درباره شکست تیم ملی امید ایران برابر لبنان و حذف از جام ملتهای زیر ۲۳ سال آسیا در گفت و گو با خبرنگار ورزشی باشگاه خبرنگاران جوان اظهار کرد: متاسفانه برخلاف هدیهای که تیم ملی ازبکستان برای ایران فرستاد نتوانست از آن استفاده کند. تیم ملی ایران نیاز به این داشت که بازی با لبنان را با بیشتر از یک گل برنده شود و در جریان بازی وقتی ازبکستان، تیم کره جنوبی را شکست داد، ایران کفایت میکرد که با یک گل برابر لبنان برنده شود و در نهایت به مرحله بعدی صعود کند.
او افزود: مشکل تیم ملی امید این بود که بازیکنان تاخیر زیادی را در پاسهای عرضی به وجود میآوردند و کمک به تیم مقابل میکردند که در یک سوم دفاعی قرار بگیرند و فضاهای لازم را پوشش بدهند و اجازه حرکت به تیم ما نمیدادند. ما نیاز به این داشتیم که وقتی تیم لبنان از لاک دفاعی خارج میشد و برای حمله به سمت دروازه ما میآمد باید با سرعت لازم به سمت محوطه جریمه حریف میرفتیم تا از موقعیتها استفاده کنیم.
رحیم پور گفت: روانخواه سبک بازی پپ گواردیولا را انتخاب کرده و تعداد پاسهای زیاد و در نهایت مالکیت بالا را در دستور کار قرار داده بود. اما گواردیولا در سالهایی که دارد مربیگری میکند هر سال این روش خود را به روز رسانی کرده است. او با توجه به اشکالاتی که برای تیمش در این سالها اتفاق افتاده است، نحوه کارهایی که بتواند تیمش نتیجه بگیرد را به کار گرفته است. گواردیولا در بارسلونا میدانست که حریفان با این شرایط به یک سوم دفاعی خود میروند، اما ۳ بازیکن خلاق از جمله مسی، ژاوی و اینیستا داشت که به راحتی میتوانستند یک در مقابل یک را بردارند و به راحتی از جلوی چند بازیکن حریف عبور کنند و ایجاد تعادل عددی به نفع تیم بارسلونا کنند.
کارشناس فوتبال تصریح کرد: البته ما چنین بازیکنانی در تیم ملی امید نداریم که سبک گواردیولا را انتخاب کردیم. وقتی ما با تعداد پاسهای بیشتر و تاخیری اجازه میدهیم که حریف فضای لازم را ببندد، اینجا بازیکنان خلاق که یک در مقابل یک را بردارند را نیاز داریم که ما چنین بازیکنانی نداشتیم. مسئله بعدی این است که ما بازی با لبنان را واگذار کردیم، روانخواه پلن B خود را با ارسالهای بلند برای ۲ مدافع قد بلند که آنها را به جلو آورده است که آنها بتوانند ضربه سر بزنند. اگر روانخواه از قبل پلن B خود را اینگونه در نظر داشت، باید مهاجمانی را انتخاب میکرد که قابلیت ضربه سر زدن را داشته باشند که این موضوع نشان میدهد که در مورد پلن B فکری نکرده است.
او خاطرنشان کرد: روانخواه از قبل مهاجمانی که توانایی زدن توپهای بلند را با ضربات سر داشته باشند باید انتخاب میکرد. این ماحصل چیزی بود که در بازی تیم ملی ایران برابر لبنان اتفاق افتاد. اگر خلیفه در دروازه تیم ملی امید نبود به نظرم در بازی با لبنان تعداد گلهای خورده ما بیش از یک گل میشد. اگر تیم ملی امید در ۳ بازی گذشته فقط یک گل خورده است، باید این اتفاق به حساب عملکرد خوب خلیفه بگذاریم. او توپهای زیادی را گرفت و مانع گل خوردن زیاد تیم ملی امید شد. ما آنالیز درستی از تیم ملی امید لبنان نداشتیم.
رحیم پور عنوان کرد: آنالیزور تیم ملی امید باید این توانایی را داشته باشد که از قبل بازخورد به سرمربی بدهد که تیم مقابل این ضعفها را دارد و باید این تغییرات صورت بگیرد. آنالیزور باید نکات مثبت و منفی تیم ملی امید را به سرمربی بگوید و بر آنها پافشاری کند. به نظر میآید آنالیزور ما توانایی و شناخت لازم که بتواند ضعفها را به اطلاع کادر فنی برساند نداشته است. متاسفانه در این مسابقات تعداد آسیب دیدگان ما زیاد بود و باید ببینیم که مربی بدنساز ما به چه شکل کار کرده است. اصلا مربی بدنساز کارهایی انجام داده که از مصدومیت بازیکنان جلوگیری کند.
کارشناس فوتبال گفت: ضمن اینکه احترام زیادی برای کادر فنی تیم ملی امید قائل هستم، اما مشکل این است که در سالهای گذشته متاسفانه انتخاب کادر فنی تیمهای پایه به این شکل بوده است که افرادی که برای این سمت انتخاب میشوند اولین تجربیات خود را با بازیکنان تیمهای پایه دارند. زمانی کادر فنی در تیمهای پایه کار میکند که تجربهای از قبل برای رسیدن به حضور روی نیمکت فنی نداشته است. متاسفانه این موضوع ضعف بزرگی است. البته حضور هادی مهدوی کیا در بین اعضای کادر فنی تیم ملی امید یکی از نکات مثبت است. مهدوی کیا سالهای سال هست که در رده پایه کار میکند و شناخت خوبی از بازیکنان پایه دارد و روحیات و مسائل ذهنی و قابلیت فنی شان را خوب میشناسد. برای نمونه تیم ملی نوجوانان ما میتوانست ۵ دوره در رقابتهای بینالمللی حاضر شود که ۲ دوره حذف شدیم.
رحیم پور گفت: البته باید ببینیم که مهدوی کیا چقدر اثر گذاری در انتخاب بازیکنان و نوع بازی تیم ملی امید داشته است. چقدر مهدوی کیا میتوانست سرمربی را متقاعد کند که از کدام بازیکنان در چه شرایطی و به چه شکل استفاده کند. آیا ایشان را قبول داشتند و حرفهایش به کرسی نشسته بود که اجرا شود؟ اینها مسائلی است که در تیم ملی امید بوده است. ضعف اصلی این تیم و تیم نوجوانان که قبلا حذف شده بود، این است که ما دیر انتخاب میکنیم. سالهای سال هست که ما کادرهای فنی تیمهای پایه را دیر انتخاب میکنیم و سرمربیان ما شناختی از ردههای پایه ندارند و تا بیایند و شناسایی کنند این اتفاقات میافتد.
کارشناس فوتبال درباره اینکه چرا تیم ملی امید در جام ملتهای زیر ۲۳ آسیا گلی به ثمر نرساند، گفت: ما بیشتر از حد با توپ کار میکردیم. توپهای عرضی زمانبر است و زمان به نفع تیم حریف هست و آن تیم از این زمان استفاده میکند و برمی گردد و به صورت لایه به لایه فضاها را میبندد و همدیگر را پوشش میدهد. تنها بخشی که میتواند برگ برنده تیم باشد این است که بازیکنان خلاق در این فضاها بتوانند یک در مقابل یک را بردارد که ما چنین بازیکنی را نداشتیم. ارسال از جناحین و شوت هم شیوههای گلزنی هستند که ما از ارسال از جناحین خیلی دیر اقدام کردیم و بازیکنی که انتخاب کردیم مهاجم تخصصی پست هدف نبود. ما ۲ مدافع تیم ملی امید از جمله ایری و معامله گری را به جلو فرستادیم تا از قدرت سرزنی شان استفاده کنیم در صورتی که آنها با پست تخصصی مهاجم تفاوت آشکاری را دارند و این اشکال دارد.
او خاطر نشان کرد: همچنین سرعت بازیکنان امید برای رسیدن به دروازه حریف کم بوده است. ما به بازیکنان تیم مقابل اجازه دادیم در محوطهای که برای خود هدف قرار داده بودند تا از آنجا دفاع کنند، برگردند و فضاها را ببندند و پوشش بدهند و روی ضد حملات فرصتهای مناسبی را به دست آورند. همچنین فرصتهای تیم لبنان بیشتر از ما بود و احتمال گل شدن موقعیت هایشان وجود داشت.
رحیم پور درباره اینکه ما در گروه مرگ نتوانستیم به مرحله بعدی جام ملتهای زیر ۲۳ سال آسیا راه یابیم و علت ناکامی ما در این رقابتها چیست، گفت: ما اشتباهات سالهای قبل را تکرار میکنیم و از گذشته درس نمیگیریم. به هر حال یکی، ۲ هفته فشار افکار عمومی بر سر اینکه چرا تیم ملی امید چنین نتایجی گرفت وجود دارد و بعد همه چیز به فراموشی سپرده میشود. در دنیا به این صورت نیست و از قبل همه چیز را برنامه ریزی میکنند. گروه مرگ برای تیم بزرگسالان است و برای ردههای پایه هر سال بازیکنان متغیر هستند و فرق میکنند. بازیکنان ما در ۳ بازی به خصوص بازی با لبنان از لحاظ فیزیک و تکنیک یک سر و گردن بالاتر از حریفان خود بودند. منتهی دیر انتخاب کردن سرمربی تیم ملی امید و برگزاری اردوهای ناقض از جمله مشکلات تیم ملی امید بوده است.
کارشناس فوتبال گفت: فکر میکنم اولین اردوی تیم ملی امید در امارات با ۷ بازیکن شروع شد. مهمترین ضعفی که در این سالها داشتیم این است که باشگاهها حاضر به همکاری با تیم ملی امید نبوده و نیستند. به طبع باید قانونی نوشته شود که مثل تیم ملی بزرگسالان اجبار ایجاد کنیم و باشگاهها کمک کنند. همان تنبیهاتی که برای تیم بزرگسالان در نظر گرفته میشود را در قوانین داخلی ایجاد کنیم و این موضوع نیازمند این است که خود باشگاهها در مجمع این قانون را مصوب کرده و اجرایی کنند. هیئت رئیسه این قانون را مصوب کنند باشگاهها به قانون عمل نمیکنند. شما نگاه کنید که باشگاه استقلال در دقیقه ۹۰ بازیکن خود را به تیم ملی امید داد و این به درد روانخواه نمیخورد.
رحیم پور گفت: ما در این سالها انواع کادر فنی را برای تیم ملی امید آزمایش کردیم. ما در ۲ دوره گذشته آمدیم ۲ مربی تجربه را برای هدایت تیم ملی امید گذاشتیم. من احترام زیادی برای روانخواه و عنایتی قائل هستم، اما هر ۲ مربی در این فاز خیلی بی تجربه هستند. در واقع مثل زمانی که امیر قلعه نویی و علی دایی را بدون تجربه سرمربی تیم ملی بزرگسالان کردیم و این ۲ نفر را قربانی کردیم. ردههای پایه شرایطش با بزرگسالان فرق میکند. وقتی ما کادر فنی انتخاب میکنیم که هیچ شناختی از تیمهای پایه ندارند این مشکلات ایجاد میشود. من ایمان مبعلی را خیلی دوست دارم، اما ایشان در مدارس فوتبال و تیمهای پایه امارات کار کرده است و شناختی از ردههای پایه ما ندارد. نوع فرهنگ ما با امارات فرق دارد و شرایط متفاوت است. ما مشکل بدنی، آنالیز، مشکل انتخاب بازیکن، مشکل انتخاب دیرهنگام کادر فنی، نوع تمرینات و اردوها و کمبود بازیکنان را داشتیم. وقتی بازیکنان در اختیار کادر فنی نیست نباید انتظار این را داشته باشیم که نتیجه بگیریم.
او درباره اینکه نبود سعید سحرخیزان در بازیهای تیم ملی امید احساس میشد، گفت: به هر حال انتخاب بازیکنان در حیطه اختیارات کادر فنی تیم ملی امید هست، اما آنچه باید بگوییم این است که اگر روانخواه پلن B داشته است چرا یک مهاجم قدبلند و سرزن با خود به جام ملتهای آسیا نبرده است که مجبور شده که از مدافعان به عنوان مهاجم هدف استفاده کند؟ اگر پلن B روانخواه، ارسال توپهای بلند و تاثیرگذاری روی ضربه سر و استفاده از توپهای دوم و سوم هست، چرا این مربی مهاجم تخصصی و قد بلند برای تیم ملی امید انتخاب نکرده است.
رحیم پور درباره اینکه آکادمیهای ما چقدر میتوانند در رشد و پیشرفت تیمهای پایه کمک کنند، بیان کرد: ما چیزی به اسم آکادمی نداریم و بیشتر تیمهای پایه داریم و شعارهایی هست که باشگاهها میدهند، اما در عمل اتفاق خاصی نمیافتد. ۲ عامل هست که میتواند فوتبال پایه ما را به جلو ببرد یکی نقش باشگاهها و دیگری نوع بازیها و زمان برگزاری مسابقات مثل لیگ برتر فوتبال است. وقتی برای ما چنین اتفاقاتی نمیافتد قاعدتا شکل صحیحی هم نداریم. ما مثل قدیم داریم مسابقات را به اسم نوجوانان، جوانان و امید برگزار میکنیم. ما مثل فوتبال دنیا ردههای مختلف پایه را داریم. معنی لیگ را ما گم میکنیم و بعضیها هنوز نمیدانند که لیگ به معنی مسابقات رفت و برگشت هست. وقتی تعداد بازیهای لیگ ما زمان شروع و خاتمه مسابقات کم است، نباید انتظار معجزه داشته باشیم که فوتبال ما خروجی خوبی داشته باشد.
او افزود: در فوتبال انگلیس با آن امکانات فقط ۴ درصد از بازیکنان ردههای پایه به تیم بزرگسال میرسند. وقتی ما آکادمی نداریم دنبال چه چیزی میگردیم و همه چیز ما اشتباه است. زمانی که شیرازی رئیس هیئت فوتبال استان تهران بود درخواست کردیم که در ۸ الی ۱۰ رده، مسابقات زیر ۱۳ الی ۲۱ سال برگزار شود، اما از آن موقع تا الان به ما میگویند که ما زیر ساخت و زمین نداریم. بازیکنی که در همه ردههای مختلف مسابقه میدهد، او پخته میشود و میتواند در تک موقعیتها مثمر ثمر باشد. وقتی ما میآییم و مسابقات را در ۴ رده کاهش میدهیم خروجی آموزشی ما به همان اندازه است و همان چیزی که کاشتیم داریم درو میکنیم. تفاوت ما با فوتبال روز دنیا این است که اگر در آنجا اتفاقاتی برایشان میافتد مثل اینجا میآیند کنکاش میکنند و اشکالات را کارشناسها میگویند و مثل اینجا پیشنهادات داده میشود، اما در آنجا میآیند برنامهها را به صورت کاربردی اجرا میکنند و اشکالات را برطرف میکنند، اما در اینجا همه چیز را کنار میگذارند و تا دوره بعد کاری نمیکنند.