باشگاه خبرنگاران جوان - در کشوری که علم امام حسین(ع) بلند است، شهادت هنری است که باعث حفظ انسجام نظام در موقعیت‌های تاریخی زیادی شده است. سال‌های مبارزه در انقلاب، هشت سال دفاع مقدس، فتنه‌ها و ترورهای دهه ۶۰، حمله‌های وحشیانه کومله و منافقین، حمله به هواپیمای مسافربری ایران بر فراز خلیج‌فارس، ماجرای طبس، فتنه سبز سال ۸۸، تا برسیم به سال‌های اخیر و غائله «زن، زندگی، آزادی»، «جنگ ۱۲ روزه» و اغتشاش ۱۴۰۴...همه این‌ وقایع با بصیرت و خون شهدا، نظام را سربلندتر کرده است. اما در این تاریخ، آدم‌های زیادی هستند که جانشان را فدای این انقلاب و جمهوری اسلامی کردند بی اینکه ما اسم و رسمشان را بشناسیم. گزارش امروز ماجرای شهادت ابوذرهای کمتر شناخته شده نظام است‌.

سکینه‌خانم همه بچه‌هایش را داد

طیبه واعظی ۲۴ تیرماه ۱۳۳۶ به دنیا آمده بود. خاک روستای دهنو از توابع اصفهان، هنوز تاتی‌تاتی طیبه را یادش هست. ‌ طیبه بزرگتر که شد با پدر و مادرش راهی قم شد تا پدر که روحانی متدینی بود هم به درس و بحثش برسد هم زندگی‌شان از گردنه سختی بگذرد. طیبه ۱۴ساله وقتی سر سفره عقد ابراهیم جعفریان نشست، هیچ فکرش را نکرده بود دلش برای دوتا عشق جا دارد؟!عشق به ابراهیم و آرمان ابراهیم!از آن به بعد طیبه هم در میدان مبارزه انقلاب بود و دست آخر آن‌قدر به ساواک ضربه زد که سی‌ام فروردین ۵۶ وقتی ابراهیم دستگیر شد و اجاره‌نامه خانه‌اش دستشان افتاد، طیبه هم زندانی ساواک شد.محمدمهدی ۴ماهه گریه می‌کرد و مادرش را می‌خواست. اما ساواک وحشی‌تر از آن بود که بفهمد. وقتی طیبه و همسرش و حتی برادر و زن‌برادر طیبه را به شهادت رساندند، کمر سکینه خانم شکست.خانواده واعظی سال‌ها به دنبال محمدمهدی کوچکشان گشتند تا عاقبت در شیرخوارگاه پیدایش کردند.ساواک برای عذاب‌دادن به خانواده واعظی و جعفریان، طفل معصوم را باهویت جعلی به شیرخوارگاه سپرده بود.طیبه واعظی، همسر، برادر و برادرزنش، همان ابوذرهای زمانه خودشان‌اند که خونشان انقلاب را به مقصد رساند. اما طیبه فقط یکی از این انسان‌های شریف بود. در طول سال‌های مبارزه برای پیروزی انقلاب، بیش از ده‌هزار شهید، جانشان را پای این خاک و آرمان اسلام ریختند تا جمهوری اسلامی به بار بنشیند.