باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی- ستاره‌شناسان ایتالیایی از کشف لوله‌های گدازه‌ای غول‌پیکر، به قطر یک کیلومتر و طول ده‌ها کیلومتر، در لایه‌های نزدیک سطح زهره، نزدیک کوه نیکس، خبر داده‌اند.

به گفته روابط عمومی دانشگاه ترنتو، این کشف درک دانشمندان از فرآیند‌های درون زهره را به طور قابل توجهی گسترش داده است.

پروفسور لورنزو بروسون از دانشگاه ترنتو اظهار داشت: "ما اطلاعات بسیار کمی در مورد زهره داریم و تاکنون فرصتی برای مشاهده مستقیم فرآیند‌های رخ داده در زهره نداشته‌ایم. بنابراین، کشف این لوله گدازه برای ما بسیار مهم است، زیرا به ما امکان می‌دهد فرضیه‌های مربوط به وجود چنین ساختار‌هایی در زهره را عملاً تأیید کنیم. "

سال‌هاست که دانشمندان در تلاشند تا شواهدی از لوله‌های گدازه‌ای را در داخل نزدیکترین همسایه زمین کشف کنند. لوله‌های گدازه در نتیجه جریان گدازه مذاب و سرد شدن ناهموار سنگ مذاب تشکیل می‌شوند و حفره‌هایی با ضخامت‌های مختلف ایجاد می‌کنند که شبیه تونل، غار و غار‌های کوچک هستند. چنین ساختار‌هایی اغلب در دامنه‌های آتشفشان‌های زمین یافت می‌شوند و ستاره‌شناسان آنها را در مریخ و ماه نیز کشف کرده‌اند.

جزئیات: یک سال و نیم پیش، دانشمندان سیاره‌شناس ایتالیایی الگوریتم خاصی را توسعه دادند که به آنها اجازه می‌دهد با استفاده از تصاویر راداری که توسط کاوشگر‌های مدارگرد در زاویه خاصی نسبت به سطح سیاره به دست آمده‌اند، به دنبال لوله‌های گدازه در سایر جهان‌های منظومه شمسی باشند. دانشمندان با استفاده از این رویکرد، اخیراً یک لوله گدازه را در ماه کشف کردند که می‌تواند برای ساخت یک پایگاه قمری مناسب باشد.

این موفقیت دانشمندان سیاره‌شناس را بر آن داشت تا روش خود را برای جستجوی آثاری از ساختار‌های مشابه که گمان می‌رود در سطح زهره وجود داشته باشند، تطبیق دهند. محققان با استفاده از این الگوریتم، تصاویر راداری به دست آمده توسط کاوشگر آمریکایی ماژلان را در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۲ هنگام مطالعه چندین آتشفشان بزرگ سپری پردازش کردند. در نزدیکی یکی از این آتشفشان‌ها، کوه نیکس، دانشمندان قبلاً مجموعه‌ای از فرورفتگی‌ها را کشف کرده بودند که می‌توانستند بخش‌های فروریخته لوله‌های گدازه باشند.

محاسبات محققان ایتالیایی این فرضیه را تأیید کرد و یک لوله گدازه با قطر ۱ کیلومتر و طول تقریبی ۴۵ کیلومتر را آشکار ساخت. این لوله به طور قابل توجهی بزرگتر از ساختار‌های مشابه یافت شده در مریخ و زمین است که نشان‌دهنده ویژگی‌های منحصر‌به‌فرد فرآیند‌های زمین‌شناسی رخ داده در زهره است و از فرضیه‌های قبلی که وجود لوله‌های گدازه بسیار بزرگ را پیش‌بینی می‌کردند، پشتیبانی می‌کند.

منبع: TASS