باشگاه خبرنگاران جوان؛ زهره شعبانی --جاده روستای سراجه در بخش مرکزی قم، به خاطر آسفالت فرسوده، عرض کم و تاریکی مطلق در شب، به یکی از وحشتناک‌ترین مسیر‌های استان تبدیل شده است؛ مسیری که به گفته اهالی، هر خودرویی از آن عبور می‌کند، دعایی برای سلامتی بر لب دارد.

روستای سراجه، در فاصله‌ای نه چندان دور از مرکز استان قم، سال‌هاست با معضلی به نام «جاده مرگ» دست و پنجه نرم می‌کند. مسیری که قرار بود توسعه‌یافتگی را به این منطقه بیاورد، حالا خود به تهدیدی برای جان ساکنان تبدیل شده است.

باریک و تاریک؛ روایت یک فاجعه خاموش

شاهدان عینی می‌گویند جاده سراجه در شب‌ها آنچنان تاریک است که تشخیص خط کشی‌ها (اگر اصلاً خط کشی باقی مانده باشد) غیرممکن می‌شود.

 نبود روشنایی، دست‌به دست باریک بودن مسیر و تردد بی‌امان کامیون‌های سنگین داده است تا این جاده به یکی از پرخطرترین نقاط استان تبدیل شود.

کامیون‌های سنگین؛ غول‌های بیرحم جاده

عبور و مرور وسایل نقلیه سنگین از این مسیر باریک، فاجعه را دوچندان کرده است. در روز روشن، عبور هم‌زمان دو کامیون از کنار هم در این جاده، هر راننده‌ای را به وحشت می‌اندازد. چه برسد به شب‌هایی که هیچ چیز جز تاریکی دیده نمی‌شود.

اهالی سراجه خواستار رسیدگی به وضعیت این جاده شده‌اند، اما انگار صدایشان در میان بروکراسی اداری گم شده است. آنها می‌پرسند: چرا باید هر بار برای رسیدن به شهر، جانمان را کف دست بگیریم؟

آسفالت فرسوده؛ گورستانی از ترک‌ها و چاله‌ها

وضعیت نامناسب آسفالت جاده سراجه نیز مزید بر علت شده است. چاله‌ها و ترک‌های عمیق، کنترل خودرو را برای رانندگان دشوار کرده و در کنار سایر مشکلات، این مسیر را به بمبی ساعتی تبدیل کرده که هر لحظه ممکن است منفجر شود.

این روز‌ها اهالی سراجه یک سؤال ساده از مسئولان دارند: تا چند نفر باید جان بدهند تا جاده سراجه ایمن شود؟

این مطالبه بحق مردمی از مسئولان مربوطه پیگیری و هرگونه اقدام یا پاسخ از سوی دستگاه‌های اجرایی  به اطلاع شهروندان رسانده خواهد شد. انتظار می‌رود مسئولان با اولویت‌بخشی به ایمنی جاده‌های روستایی، از بروز فجایع انسانی بیشتر جلوگیری کنند.