باشگاه خبرنگاران جوان- امروز روز نهم ماه رمضان است و جزء نهم قرآن کریم امروز تلاوت می‌شود.

یکی از آیات کلیدی این جزء آیه ۱۷ سوره مبارکه انفال است.

فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَٰکِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَٰکِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ وَلِیُبْلِیَ الْمُؤْمِنِینَ مِنْهُ بَلَاءً حَسَنًا إِنَّ اللَّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ

(ای مؤمنان) نه شما بلکه خدا کافران را کشت و (ای رسول)، چون تو تیر (یا خاک) افکندی نه تو بلکه خدا افکند (تا کافران را شکست دهد) و برای آنکه مؤمنان را به آزمونی نیکو از سوی خود بیازماید، که خدا شنوا و داناست.

در این آیه آمده است که: وَمَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَٰکِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ یعنی: (ای رسول)، چون تو تیر (یا خاک) افکندی نه تو بلکه خدا افکند.

این آیه پس از یکی از پیروزی‌ها بر قلب رسول گرامی اسلام نازل شد و خداوند در این آیه به پیامبرش تذکر می‌دهد که این دست خدا بود که به سوی دشمن تیر پرتاب کرد و شما را پیروز ساخت و دشمن را بر خاک انداخت.

در صحنه با‌شکوه بدر، هنگامی که سپاه اندک مومنان در برابر انبوه کفار ایستاده بود، پیامبر خدا (ص) به حضرت علی (ع) فرمودند: مشتی خاک و سنگ‌ریزه از زمین برگیر و به من بده. آن مشتی کوچک از خاک، با دعای پیامبر (ص)، در هوا پاشیده شد و به فرمان خدای قادر، چون گردبادی سهمناک بر چهره دشمن فرود آمد؛ صف‌ها را در‌هم شکست و دل‌ها را از هیبت الهی آکنده ساخت.‌ای خدای عزیز!

تیغ شمشیر‌ها به نام تو بران می‌شود، تیر گلوله‌ها به یاد تو پرتاب می‌شود.‌ای خالق عزت‌های بی‌پایان، ما را از این دام خود‌بینی دور نگه‌دار!

وقتی پرچممان در میدانی بالا می‌رود، وقتی مدالی به گردنمان می‌آویزد، وقتی دشمن در برابرمان عقب می‌نشیند.‌

می‌خواهیم در خیابان‌ها فریاد بزنیم و شادی راه بیاندازیم که: این ما بودیم، این قدرت ما بود!

مثل قایقی که گمان می‌کند خودش امواج را شکافته، خودش راه را یافته، خودش طوفان را جا گذاشته، غافل از اینکه جریان تو آن را به ساحل رسانده!

خدا شلیک کرد...

خداوند ابابیل‌ها و شن‌های طبس خداوند خلیج فارس هم هست

وَمَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَکِنَّ اللَّهَ رَمَى 

هنگامی که به سوی دشمنان تیر پرتاب کردی، تو پرتاب نکردی، بلکه خدا پرتاب کرد تا آنان را هلاک کند.

منبع: فارس