باشگاه خبرنگاران جوان؛ کیمیا قلیپور - سد لار، یکی از منابع اصلی تأمین آب شرب تهران، است سدی که از سال ۶۰ به بهرهبرداری رسیده است و بر اساس آخرین آمار از وضعیت این سد تأمینکننده آب استان تهران تا روز ۳۰ فروردین حجم ذخیره آب این سد به حدود ۲۰ میلیون مترمکعب رسیده و میزان پرشدگی آن ۲ درصد ثبت شده است؛ مهمترین موضوع در خصوص این سد بحث نشستی آب است البته بحث فرار آب از سد لار موضوع جدیدی نیست و به همان سالهایی که سد آبگیری شد بازمیگردد.
چالش فرار آب سد لار که عوامل مختلفی در آن دخیل است و در همین راستا مهدی زارع، استاد پژوهشکده بینالمللی زلزله در گفتوگو با یکی از رسانهها اظهار کرده بود: ابتدا شناخت درستی از زمینشناسی دره لار کسب نشده و نفوذپذیری شبکه کارستی دستکم گرفته شده است. شکستگیهای پهنه گسله لار مسیرهای اصلی حرکت آب هستند و زمینشناسی نامناسب مستقیماً به هدررفت آب به صورت دائمی منجر شده است و از ابتدا مخزن را بسیار ناکارآمد کرده است.
سال گذشته بود که وزیر نیرو عباس علیآبادی گفته بود طرح انتقال فرار آب سد لار به تهران در دستور کار قرار دارد.
باشگاه خبرنگاران جوان هم برای پیگیری از آخرین وضعیت انتقال فرار آب این سد به سراغ شرکت آب منطقهای استان تهران رفت و در همین زمینه حبیبی، معاون حفاظت و بهرهبرداری شرکت آب منطقهای تهران، در گفتوگو با باشگاه خبرنگاران جوان اظهار کرد: سد لار به هر حال بحث فرار آبی که داشته، هیچوقت قابلیت آبگیری نداشته و کماکان همان حالت ادامه دارد. البته ما پروژهای را داریم کار میکنیم که از محل نشتی، آب را بتوانیم مستقیم منتقل کنیم. این پروژه هم دارد کارش انجام میشود، انشاءالله با اتمام این پروژه، نشتی را ما میتوانیم مستقیم انتقال بدهیم.
او در مورد پروژه رفع نشتی و انتقال آب هم افزود: سیاست ما این است که این پروژه باید با سرعت و جدیت تمام شود. اعتقاد داریم با اتمام این پروژه، حدود ۱۶۵ میلیون مترمکعب از منابع آب سد لار سالانه به تهران جهت مصرف آب شرب منتقل میشود از ۲۸ کیلومتر تونل دیدهشده در این پروژه، حدود ۱۷ کیلومتر آن انجام شده است و در شرایط جنگی نیز کار انجام میشد؛ میتوان امید داشت در صورت وجود اعتبارات کامل، حداکثر تا دو سال آینده این پروژه به اتمام برسد.
در نهایت گفتنی است، انتقال آبِ نشتی سد لار از نظر مدیریت منابع آب اقدامی راهبردی و ضروری است. با توجه به محدودیت شدید منابع آب سطحی و زیرزمینی تهران، بهرهبرداری از آبی که در حال حاضر بهدلایل متعدد از مخزن خارج میشود، میتواند بخشی از کمبود آب شرب را جبران کند. این طرح در واقع تبدیل یک اتلاف مستمر به منبع قابل استفاده است و بهرهوری واقعی سد را افزایش میدهد. همچنین اجرای آن نسبت به توسعه منابع جدید، هزینه و پیامدهای زیستمحیطی کمتری دارد. در صورت تأمین بهموقع اعتبارات، تکمیل پروژه میتواند نقش مهمی در تقویت تابآوری آبی پایتخت ایفا کند.