باور دارم كه ما مادران چونان پيامبراني هستيم كه رسالتش بازي و آموزش است به امتي بازيگوش و شيطان و كنجكاو. دنيا را مادرانه و پيامبرانه بايد به اين امت بشناسانيم.
تا وقتی همه گرد یک سفره نشستهاند و پدر و مادر و فرزند نقش خودشان را بازی میکنند، مشکلی نیست. اما معلوم نیست چرا زمانی که پای محبت کنار میرود و زن و مرد تصمیم میگیرند تلافی مشکلاتشان را سرهم در بیاورند اولین چیزی که گم میشود،حق کودکی است که نیازهایش با چند روز پیش و زمان صلح ، هیچ تفاوتی ندارد.