آن شخصيّت ممتاز و برگزيده حقّ، تبارك و تعالى كه مخزن اءسرار و معارف الهى بود؛ و همچون ديگر اهل بيت عصمت و طهارت جامع كمالات و نيز معصوم از هر گونه خطا و اشتباه بود.
امام موسی بن جعفر(که درود خدا بر او باد) بیشتر دوران زندگی اش را در زیر ظلم و ستمی پیوسته به سر می برد، ظلم جدا کردن و دور نگه داشتن ایشان از مردم. چرا که در زندان به سر می برد و از ارتباط مستقیم با مردم و یارانش منع می شد.
در هنگام نماز حضرتش را کشان کشان از مسجد به بیرون می برند. روبه مزار جد بزرگوارش رسول الله (ص) کرده و می گوید: یا رسـول اللّه! بـه تـوشـکـایـت مـى کـنـم از آنـچـه از امـت بـدکـردار تـو بـه اهل بـیـت بـزرگـوار تو می رسد.