باشگاه خبرنگاران جوان؛ مریم رضایی - میلاد حضرت مهدی موعود(عج) در شیراز امسال نه صرفاً یک مناسبت تقویمی، بلکه تجلی عینی پیوند عمیق مردم این شهر با فرهنگ انتظار بود.
از روزها قبل، نشانههای این جشن مردمی در گوشهگوشه شهر دیده میشد؛ از چراغانی کوچهها و معابر محلات قدیمی گرفته تا نصب پرچمها و کتیبههای مهدوی بر سر در خانهها و مغازهها.
آنچه این جشن را متمایز میکرد، خودجوش بودن و مردمی بودن آن بود؛ بدون فراخوانهای رسمی، مردم با دلهای مشتاق و نیتهای خالص، میداندار شادی نیمه شعبان شدند. خانوادهها، جوانان، هیئتهای مذهبی و فعالان فرهنگی محلات، هر یک به سهم خود نقشآفرین این رویداد معنوی بودند.
در برخی محلات، ایستگاههای صلواتی با چای، شربت و شیرینی برپا شد و نوای مولودیخوانی و سرودهای مهدوی فضای شهر را سرشار از شور و نشاط کرد.
کودکان با پرچمهای سبز و چراغهای رنگی، تصویر زیبایی از امید و آیندهای روشن را به نمایش گذاشتند و سالمندان با لبخند و دعا، همراه این شور مردمی شدند.
در موکبهای سطح شهر شیراز، حالوهوایی متفاوت جریان داشت؛ جمعیتی که با ذکر صلوات و ندای «یا مهدی ادرکنی»، میلاد منجی عالم بشریت را جشن میگرفتند و انتظار را نه بهعنوان یک مفهوم ایستا، بلکه بهمثابه یک حرکت زنده اجتماعی معنا میکردند.
جشن مردمی نیمه شعبان در شیراز، بار دیگر نشان داد که فرهنگ مهدویت در این شهر ریشهای عمیق دارد؛ فرهنگی که شادی، امید، همدلی و مسئولیتپذیری اجتماعی را در کنار هم معنا میکند و یادآور این حقیقت است که انتظار فرج، با حضور فعال مردم در صحنههای اجتماعی و فرهنگی گره خورده است.