در گزارش این هفته، معرفی کارتونیست‌های مطرح و پیشرو جهان «کاریکاتور روز» با واکاوی آثار میخائیل زلاتوفسکی، استاد مسلم طنز تصویری روسیه، عمق نگاه هنرمندی را به نمایش می‌گذارد که قلمش همچون تیغی برنده، لایه‌های پنهان جامعه را می‌شکافد و روایتی صادقانه از دوران معاصر عصر ما دارد. روایتی که در آن شوخ طبعی تلخ و نگاه انتقادی در هم می‌آمیزند و اثری ماندگار خلق می‌کنند. قلم میخائیل زلاتوفسکی آرام نمی‌لغزد؛ بلکه، می‌بُرد. این هنرمند اهل روسیه با نگاهی تیزبین و زبانی جهانی، طنز تصویری را به ابزاری برای نقد صریح جامعه و بازخوانی صادقانه زمانه معاصر بدل کرده است. میخائیل زلاتوفسکی با ترکیب بی‌نظیر طنز گزنده و تراژدی انسانی، روایتگر دورانی پرتلاطم از تاریخ معاصر ما را روایت می‌کند. این هفته، و در این گزارش معرفی کارتونیست‌های بزرگ جهان «کاریکاتور روز» نوبت به مرور میراث هنری بی نظیر میخائیل زلاتوفسکی رسیده است؛ کارتونیستی که آثارش براستی فراتر از یک طرح طنز، سندی تاریخی و فلسفی و جامعه‌شناختی از زیست جمعی انسان مدرن به شمار می‌رود. نگاه تحلیلی او به قدرت، بوروکراسی و تنهایی آدمی، هنر کاریکاتور را براستی به عرصه‌ای برای تفکر فلسفی بدل کرده است. وی در ۲۱ اوت ۱۹۴۴ در روسیه به دنیا آمد. دکترای فیزیک هسته‌ای خود را در سال ۱۹۸۶ از دانشگاه ملی روسیه گرفت. اوّلین کاریکاتور او در سال ۱۹۵۱ در یک روزنامه محلّی به چاپ رسید. زلاتوفسکی در یک نظرسنجی توسّط گاهنامه ویتی‌ورد به عنوان بهترین کاریکاتوریست جهان در سال ۱۹۹۴ انتخاب شد. وی در دانشگاه دولتی مسکو مشغول به تدریس این هنر مدرن است. او تا به حال بیش از ۱۶۵ جایزه بین‌المللی و ۵۰ جایزه ویژه را از آن خود کرده‌است و بار‌ها داوری نمایشگاه‌های کارتون و کاریکاتور بین المللی بزرگ را برعهده داشته‌است. او عضو افتخاری آکادمی جهانی هنر طنز، عضو آکادمی بین‌المللی آموزش و پرورش، و عضو آکادمی سن‌پترزبورگ استادان بزرگ است. او بنیان‌گذار و رئیس انجمن کاریکاتوریست‌های روسیه، و نویسنده کتاب ارزشمند تاریخ کاریکاتور در روسیه است. / تهیه گزارش: سهراب سیدجمالی