باشگاه خبرنگاران جوان؛ مریم طایفه - مسابقات نیم فصل اول لیگ برتر فوتبال با قهرمانی تیم سپاهان به پایان رسید و رقابت‌های لیگ تعطیل شد تا تیم‌ها چند روزی استراحت کنند و به یارگیری بپردازند تا با آمادگی کامل وارد نیم فصل دوم شوند.

براین اساس  گفتگویی با رضا پرکاس سرمربی سابق تیم فوتبال صنعت نفت آبادان  درباره سطح مسابقات لیگ برتر فوتبال در نیم فصل اول انجام دادیم که از نظر خواهیم گذراند.

سطح مسابقات لیگ امسال را چطور ارزیابی می‌کنید؟

اکثر تیم‌ها با نوسانات زیاد در نتیجه و کیفیت بازی مواجه بودند، حواشی خارج از زمین زیاد‌تر شده است، خارج شدن زمین استادیوم آزادی و یادگار امام تبریز تاثیر منفی روی حمایت هواداران و حتی چند باشگاه مربوطه گذاشته است.   ۲ الی ۳  تیم توانستند با نتایج بیش از انتظار اولیه و ثبات در ارائه بازی‌های بهتر، موقعیت خود را در جدول مشخص کنند. با توجه به اینکه شاکله اصلی لیگ برتر جام خلیج فارس در پنچ ساله گذشته تقریبا به این صورت بوده که ۶ تیم (پرسپولیس، استقلال، سپاهان، تراکتور، فولاد و گل گهر) با توجه به قدمت، ساختار باشگاهی، هواداری، بودجه، توقعات فوتبالی، جذب بازیکنان خوب ملی پوش یا با سابقه ملی، رقابت از سالیان قدیم و.. از ابتدای برای قهرمانی برنامه دارند ۱۰ تیم باقیمانده در مجموع یکسان هستند و تفاوت‌های کمی در جذب بازیکن خوب دارند. کادر‌های فنی قویتر، فرصت‌ها، قرعه خوب بازیهایشان، لازمه تیم‌های بزرگ و .. در نتایج و جایگاه هفتم تا شانزدهم آنها تاثیر گذار هستند. هر چند که برخی از تیم ها  با تلاش و تمرینات بهتر، گا‌ها توانسته‌اند معادلات در چیدمان ۶ تیم بالای جدول را تغییر بدهند، اما با پایان نیم فصل چند تا از مدعیان بسیار ضعیف ظاهر شدند و در مقابل دیگر تیم‌ها فرار از تصورات خیلی خوب نتیجه گرفتند. در یک جمله: تا الان سطح فنی لیگ امسال بهتر از سال قبل نیست.  

 قهرمانی سپاهان در نیم فصل اول را چطور ارزیابی می‌کنید؟

سپاهان همیشه جزو تیم‌های مدعی بوده است و این انتظار می‌رفت که بتواند در نیم فصل بین سه تیم بالای جدول باشد، به نظرم نقطه قوت و کلیدی آنها پیروز  شدن در بازی‌های بوده که با رقیبان اصلی نبوده است. اگر دقت کنید در هر سه بازی خود با تراکتور، پرسپولیس و استقلال نتوانستند امتیاز کامل را بگیرند، اما بازی‌های را که مدعیان اصلی بدون امتیاز از دست دادند را آنها  با پیروزی جبران کرده و توانستند صدر جدول در نیم فصل را تصاحب کنند. البته به نظرم جدول در دو لیگ (داخلی و آسیایی) توان آنها را می‌گیرد که کادر فنی باید بتواند با جذب بازیکنان در بعضی پستها، داشتن برنامه تاکتیکی متنوع و پلان مشخص و متناسب برای هر ۲ لیگ را در نظر داشته باشد، وگرنه به تیم صدر نشینان نیم فصل هیچ وقت جام قهرمانی نداده‌اند.

مساوی‌های زیاد تراکتور را چطور می‌بینید و این تیم می‌تواند به کورس برگردد؟

در ابتدا تراکتور در برابر تیم‌هایی امتیاز از دست داد که دیگر مدعیان، نتایج بهتری داشتند.  تراکتور خود را ناخواسته درگیر حواشی خارج از زمین کرد. همچنین تمرکز آنها در لیگ نخبگان آسیا بیشتر از لیگ داخلی است،   که این نمی‌تواند استراتژی مناسب باشد، چون رفتن به دور بعد (آسیا) نباید هدف اصلی تراکتور با این هزینه کرد و داشتن بازیکنان خوب و ملی پوش باشد. با توجه به اینکه این تیم  در مرحله گروهی به تیم‌های سعودی برخورد نکرد و اگر در مرحله حذفی با آنها  رقابت داشته باشد و به فرض شکست خوردن و خارج شدن از گردونه رقابت‌ها  و با توجه به نتایج هشت بازی آخر، آنها  در لیگ داخلی که امتیازات مهم و راحتی را از دست دادند را در نظر بگیریم؛ عملا از کورس با مدعیان لیگ داخلی عقب مانده‌اند هر چند که با پتانسیل و کیفیت بازیکنان تراکتور؛ آنها توان برگشت به مدعیان صدر جدول را دارند، اما باید به چند نکته بیشتر تمرکز کنند، استفاده از تعداد بیشتر بازیکنان در ترکیب تیمی هم در آسیا و هم در لیگ (نیمکت قوی آنها این امکان را می‌دهد)، جمع کردن حواشی تیم و تمام تخم مرغ‌های خود را در سبد لیگ نخبگان نگذارند.

 استقلال و پرسپولیس امسال چطور دیدید؟

تیم پرسپولیس توانست با تغییرات در کادر فنی و گرفتن حداکثر امتیاز ادامه بازی‌های دور رفت (هر چند که کیفیت و سطح بازی‌های ان‌ها تماما دلچسب و چشم نیاز نبود) خود را در بالای جدول جای دهد، اما  هنوز نتوانسته یک تیم پر قدرت و زهر دار باشد که در ابتدای مسابقات، از پیش برنده باشد. از آن طرف، تیم  استقلال تهران پرنوسان بوده در تمامی ابعاد، نتایج و کیفیت بازی‌ها. آنها  شروع بسبار بدی در لیگ دو آسیایی داشتند تا جای که تا آخرین بازی انتظار صعود به  عنوان تیم دوم را داشتند، هر چند که در گروهی نسبت خوب و راحت تری حضور داشتند. در لیگ هم اکثرا در چیدمان ترکیب ابتدای بازی و در ادامه تعویض‌های نامناسب، نتایج آنها  با قاطعیت فنی نبوده و هواداران تمام استرس شکست و تساوی را لمس می‌کنند. همچنین  کادر فنی  استقلال نتوانسته کمک لازم را برای سرمربی داشته باشد و  حواشی تیم غالب بر مسائل فنی است. علاوه بر این، دیسیپلین تاکتیکی و نظم تیمی در  بعضی از بازی‌ها خارج از کنترل کادر فنی است. در مجموع این ۲ تیم باید بتوانند در کورس قهرمانی بمانند؛ وگرنه رتبه سوم یا چهارم یعنی شکست در تمامی ابعاد با توجه به ساختار و هزینه کرد آنها است.  

 امسال بیشتر بازی‌ها بدون گل و یا کم گل بود، علت فقر گلزنی در لیگ ایران چیست؟

همان گونه که در مصاحبه‌های قبل هم گفته‌ام نداشتن برنامه‌های تاکتیکی مشخص در حملات، ضعف فنی کادر‌ها در طراحی و بر نامه در زمانی که صاحب توپ هستند. همچنین  کمبود مهاجمان چهار چوب شناس در سطح لیگ به صورت کلی، نداشتن استراتژی،   تاکتیک‌های تهاجمی برای تحمیل شدن برای تیم حریف، تا جایی که بیشتر منتظر اشتباه حریفان و یا اتفاقات فوتبالی و گل‌های باد آورده  هستند. گرایش کادر‌های فنی با کمترین ریسک، موفقیت مقطعی را بر پیشرفت و در پی داشتن موفقیت مستمر و پایدار را مربیان  برای تمامی موارد ترجیح می‌دهند. به هر حال  بالا بردن سطح فنی مربیان (به وسیله کمیته آموزش)، دیدگا‌های مدیریتی و داشتن فلسفه و برنامه بلند مدت، نگاه فنی‌تر بر آکادمی‌ها برای یادگیری اصولی تاکتیک‌های تهاجمی فردی، گروهی و  تیمی بازیکنان و همچنین تمرینات با کیفیت مشابه در وضعیت مسابقات رسمی جزو راهکار‌هایی هست که به گلزنی تیم‌ها کمک می‌کند.  

 ستاره یا پدیده‌ای در لیگ امسال معرفی شد؟

بازیکنان جوان و به قولی پدیده نداریم، شاید بتوان گفت که بعضی از بازیکنان عملکردشان نسبت به فصل پیش بهتر شده است که این به خاطر تجربه بازی بیشتر، تغییر کادر جدید، تمرینات مناسب‌تر و دیگر مسائل فنی است. همچنین  آکادمی‌های باشگاه‌ها  در مسیر درست حرکت نمی‌کنند و همیشه می‌گویم که  تمام رده‌های سنی باشگاهی به صورت جزیره‌ای کار می‌کنند یعنی اهداف و فلسفه واحدی که در نهایت به تیم اول ختم شود، وجود ندارد. نکنه بعدی اینکه، اگر تیم دومی از یک باشگاه در لیگ‌های پایین‌تر فعالیت کند هم راستا برای تقویت و پشتوانه تیم اول نیست و فقط به صورت مستقل و برای تیم داشتن تشکیل شده است.

بازیکنان و مربیان خارجی را چطور دیدید؟

در مجموع بازیکن خارجی شاخص با کیفیت برتر نسبت به بازیکنان داخلی، کمتر از انگشت‌های دست است و دلیل اصلی آن عدم نظارت فنی در جذب آنها  هست.   ایجنت‌ها بیشتر منافع خودشان  را در نظر می‌گیرند تا پیشرفت کیفیتی لیگ. هر چند که مدیریت باشگا‌ها هم کم مقصر  نیستند از لحاظ مربیان شاغل در لیگ؛ بیشتر در تیم‌های پر مهره کار می‌کنند که توانایی فنی کادر‌ها با کیفیت بازیکنان خوبشان رابطه مستقیم دارد و سنجش و ارزیابی قدرت تاثیر گذاری در پیشرفت لیگ به وسیله آنها  نمی‌تواند دقیق و کارآمد باشد. اما بودن مربیان خوب و با دانش روز دنیا می‌تواند به رقابت‌ها و تاکتیک‌های تیمی در لیگ برتر جام خلیج فارس کمک نماید.

نبود ورزشگاه و زمین خوب در سطح کیفی مسابقات تاثیر گذار بود؟

قطعا تاثیر گذار است، ورزشگاه مجهز و مدرن با امکانات  رفاهی استاندارد، آرامش بیشتری به هواداران و تماشاگران می‌دهد و صبر آنها را در تمامی لحظات بازی بیشتر می‌کند. همچنین  چمن با کیفیت هم سطح فنی تیم‌ها را بهتر به نمایش می‌گذارد. بازیکنان تکنیکی که در همه جای دنیا به فوتبال تهاجمی کمک می‌کنند و هیجانی را برای تماشاگران دو چندان می‌گردد، در زمین و چمن با کیفیت کار‌های تاکتیکی بهتری می‌توانند انجام بدهند و حتی داوران  هم راحتر می‌توانند روی تکل‌های نسبتا خشن عمدی یا سهوی (به خاطر لیز خوردن یا ناهمواری زمین) دقت بیشتری داشته باشند.  

شانس کدام تیم‌ها برای قهرمانی بیشتر است؟

با توجه به ساختار تیمی، یارگیری، هواداری و توقعات کلی از باشگاه با توجه به هزینه کرد‌ها و نکات دیگر؛ به نظرم چهار تیم سپاهان، استقلال، تراکتور و پرسپولیس بیشترین شانس و توانایی برای قهرمان شدن را دارند. البته در فوتبال امکان هر وضعیت می‌رود، اما دیگر تیم‌ها شانس بسیار کمی خواهند داشت.

تیمی بود که امسال توانست پدیده شود؟

با توجه با نتایج و جایگاه تیم‌ها در پایان نیم فصل؛ می‌توان به چادر ملو نمره بیش از انتظار داد. آنها فراتر از برآورد اولیه امتیاز جمع کردند و بازی‌های کم نوسان از جهت نتایج داشتند، اما  در مجموع باشگاهی که از نظر کیفیتی، پیشرفت و موفقیت بسیار چشم گیری  داشته باشد و پدیده تصور شود تا الان نداشته‌ایم.