باشگاه خبرنگاران جوان - شروع اغتشاشات اخیر، از همان ابتدا با خشونت بالا همراه بود. کشتار مردم در خیابان به دست آشوبگران و تخریب اموال آنها، از عواملی بود که باعث شد افکار عمومی از اغتشاشات فاصله بگیرند. اما سؤال این است که هدف دشمن از ایجاد رفتار‌های تروریستی در خیابان‌های ایران چه بود؟

۱. بحران ناامنی

اولین هدف از اغتشاشات و فعال شدن هسته‌های تروریستی، ایجاد ناامنی مزمن در فضای عمومی کشور بود. در این موضوع، دو مسئله هم‌زمان وجود دارد. اول «خود ناامنی» و دوم «احساس ناامنی» که هرکدام مواردی را شامل می‌شود.

الف: ناامنی

در زمان بروز ناامنی، پروژه کشته سازی با سهولت بیشتری قابل انجام است. از طرفی دیگر، در فضای عمومی ناامن، نیرو‌های مرتبط با سرویس‌های خارجی، با موانع کمتری می‌توانند در مراکز راهبردی کشور خرابکاری انجام دهند یا پروژه ترور شخصیت‌های نظامی و سیاسی را پیگیری کنند. همچنین در این فضا، دشمن می‌تواند به مردم عادی آسیب جسمی برساند و با اقدامات مسلحانه، خانواده‌ها را عزادار کند که خود سطح مهمی از نارضایتی را رقم می‌زند.

ب: احساس ناامنی

در مباحث جامعه‌شناسی، یکی از موضوعاتی مطرح، این است که احساس ناامنی، از خود ناامنی بدتر است. اگر حضور مردم در خیابان‌ها، همراه با ترس از آسیب جسمی شدید یا از دست دادن جان خود به دست اغتشاشگران همراه باشد، امنیت روانی جامعه از دست می‌رود. ادامه این روند برای طولانی‌مدت، یکی از بزرگ‌ترین خطر‌ها برای گسست اجتماعی است.

۲. اختلال گسترده در خدمات اجتماعی

اغتشاش و فضای آشوب در خیابان‌ها، مستقیما به خدمات عمومی آسیب می‌زند. آتش زدن و تخریب کامل اتوبوس‌های عمومی، حمله به بانک‌ها و مراکز خدماتی، تخریب خودرو‌های آتش‌نشانی و آمبولانس‌ها و مواردی از این دست، ارائه خدمات عمومی را مختل می‌کند.

فرض کنید وقتی می‌خواهید به سرکار بروید، مدت‌زمان زیادی برای رسیدن بی‌آرتی معطل بمانید. یا سطل زباله آتش نزده‌ای نباشد که بتوانید زباله اندازید. یا اگر کسی نیاز به خدمات اورژانسی داشته باشد، نتواند درخواست آمبولانس و آتش‌نشانی داشته باشد. در این روند، بخشی مهمی از زندگی روزمره، مختل می‌گردد و درنهایت، نارضایتی عمومی اوج می‌گیرد.

۳. تشدید مشکلات معیشتی

اقدامات تروریستی در فضای عمومی و ایجاد وحشت، از مهم‌ترین عواملی است که به موضوعات اقتصادی آسیب می‌رساند. بازاریان و حتی فروشندگان خرد، مجبور می‌شوند کسب‌وکار خود را تعطیل کنند. از طرفی دیگر، مردم نیز برنامه‌های اقتصادی خود را به تعویق می‌اندازند.

درنتیجه، توازن میان عرضه و تقاضا به هم می‌خورد و آسیب‌های این روند، به عرصه تولید که موتور محرک اقتصاد است، منتقل می‌شود. از طرفی دیگر، وقتی آشوب‌های خیابانی در فضای عمومی حاکم باشد، دولت نمی‌تواند تمرکز و انرژی خود را بر تصمیمات مهم اقتصادی و تغییر رویه‌ها قرار دهد. در این بخش نیز در صورت ادامه، نارضایتی عمومی بالا می‌رود.

جمع‌بندی

به‌طورکلی، دشمن می‌داند که به خیابان آوردن جمعیت میلیونی، به‌آسانی امکان‌پذیر نیست. از طرفی دیگر، مردم مستقیماً با اقدامات مسلحانه و تروریستی در خیابان همراهی نمی‌کنند. اما ایجاد ناامنی مزمن و طولانی‌مدت، یکی از مهم‌ترین عواملی است که افکار عمومی را ناراضی نگه می‌دارد. حتی شدیدتر از مشکلات اقتصادی و معیشتی.

دشمن قصد دارد درنهایت به هدف اصلی یعنی صف‌بندی مردم علیه حاکمیت برسد و در این فضا، بتواند ضربات نظامی خود را وارد کند. این دقیقا همان موضوعی است که در جنگ ۱۲ روزه به آن دست نیافت و اکنون قصد دارد از مسیری دیگر به آن برسد.

منبع: فارس