باشگاه خبرنگاران جوان؛ کامبیز بهاری - مرز میان طنز و شوخی و نقد با استهزا و توهین و تخریب به باریکی تار مویی است و کوچک‌ترین لغزش و انحراف از هر بخش، می‌تواند سقوط به وادی دیگر و راه بردن به ناکجاآباد را در پیش داشته باشد. آنچه در برنامه «خط‌خطی» شبکه افق اتفاق افتاد و توهینی که به کشته‌شدگان حوادث و وقایع اخیر شد، برآمده از همین جابه‌جایی مرز‌ها و در هم آمیختن غیراصولی طنز و کمدی با توهین و تخریب است.

 درست است که مجری برنامه «خط‌خطی» آن حرف‌ها را در واکنش به فرافکنی‌های یکی از بازیگران از رده‌خارج آن‌طرف آبی گفته بود و به‌طورقطع، هیچ عمدی هم بر توهین به کشته‌شدگان و جریحه‌دار کردن احساسات عمومی در کار نبوده است، اما یک نکته را نباید و نمی‌توان از نظر دور داشت؛ رسانه ملی و ساحت مقدسش محلی برای بازگوکردن هر کلام و گفته‌ای نیست.

 قرار نیست در این رسانه که مخاطبانی به گستره ایران و از هر رده سنی و خاستگاه اجتماعی و فرهنگی دارد، هر شوخی و طنزی به کار گرفته شود و از هر حربه‌ای برای پدافند رسانه‌ای بهره برد. نباید، چون فلان بازیگر خودفروخته، زبان را از برای تخریب و تشویش اذهان عمومی به یاوه‌گویی می‌چرخاند، نویسنده و مجری یک برنامه تلویزیونی از همین ترفند برای مقابله استفاده کنند.

طبیعی است که فعالیت صداوسیما در مقام رسانه ملی و مرجع کشور، الزامات و بایدونباید‌های خودش را دارد و اصول و چارچوب خودش را می‌طلبد.

واکنش صریح و به هنگام پیمان جبلی، رئیس سازمان صداوسیما در برکناری مدیر شبکه افق و دستور توقف تولید برنامه «خط‌خطی» نشان داد مدیران رسانه ملی و به‌ویژه شخص اول آن، هیچ مماشات و مدارایی در مواجهه با اتفاقاتی که مقدمات جریحه‌دار شدن افکار مردم و نارضایتی عمومی را فراهم کنند، ندارند و برخورد انقلابی و قاطع از خود نشان می‌دهند. البته که همه می‌دانند و ایمان دارند که اتفاق رخ‌داده در برنامه «خط‌خطی» از سر سهو و غفلت بوده و از عوامل برنامه گرفته تا مدیر شبکه که اتفاقاً شناخته شده و آزمون پس داده هستند هیچ عمد و غرضی نداشته‌اند و احتمالاً خودشان در حال حاضر از هر کسی بیشتر ناراحت و متأسف باشند.

در این میان، ذکر یک نکته شاید خالی از لطف باشد. درست است که اشتباه بزرگی در برنامه شبکه افق رقم خورده و این هم درست که رئیس رسانه ملی واکنشی قاطع و حداکثری داشته؛ اما نباید انتقاد از این اتفاق آن‌قدر از مدار انصاف و تدبیر خارج شود که حکم آب در آسیاب دشمن ریختن را پیدا کند. هجمه‌هایی را که در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی و حتی رسانه‌های رسمی در واکنش به این اتفاق علیه سازمان صداوسیما، مدیران و کارکنان شکل‌گرفته است دقیقاً می‌توان در راستای همین آب در آسیاب دشمن ریختن ارزیابی کرد.

در زمانه‌ای که کشور و مردم بیشتر از همیشه به آرامش و همدلی و همبستگی نیاز دارند و با لحاظ این موضوع که خود رسانه ملی بابت اتفاق رخ‌داده در شبکه افق عذرخواهی کرده است و نهایت سخت‌گیری در متنبه کردن عواملش پیش‌بینی و عملیاتی شده است، پرداخت بی‌اندازه، زیاده از حد، نامعقول و غیرمنصفانه به این موضوع چه خروجی و کارکردی می‌تواند داشته باشد مگر زدن گل به خودی‌ها و همسویی خواسته و ناخواسته با دشمن؟

*کارشناس رسانه