باشگاه خبرنگاران جوان- در روزهای پایانی هفته گذشته، مردی سالخورده با حضور در پلیس آگاهی تهران طرح شکایت کرد و گفت: دخترم از خانه بیرون رفت و دیگر بازنگشت. تلفن همراهش خاموش است وهمه‌جا را برای یافتن او جست‌وجو کرده‌ام، اما بی‌نتیجه بوده. «دخترم از شوهرش جدا شده و حتی با داماد سابق و نوه ۲۰‌ساله‌ام نیز تماس گرفته‌ام، اما آنها نیز از او بی‌خبرند.»در ادامه تحقیقات، عصرشنبه زنی با پلیس۱۱۰تماس گرفت وگزارش دادکه از خانه همسایه‌شان صدای کمک‌خواهی می‌شنود. 

 او توضیح داد: «چند بار مقابل خانه‌ رفتم اما پسر خانواده ادعا کرد که تنهاست و مشغول تماشای فیلم با صدای بلند است. با این حال،‌ پس از بازگشت دوباره همان صدای کمک‌خواهی را شنیدم.» مأموران به خانه مورد نظر رفتند و در زدند. پسری ۲۰ ساله در را باز کرد و گفت چون پدرش در خانه حضور ندارد، نمی‌تواند اجازه دهد کسی وارد شود. مأموران با اصرار وارد خانه شدند و در یکی از اتاق‌ها، زنی میانسال را دیدند که زندانی شده بود. آنها متوجه شدند که او مادر خانواده است.

زن میانسال در اظهاراتش گفت‌: «من و شوهرم جدا شدیم و گاهی اجازه دیدن پسرم را داشتم. آن روز تلفنی با پسرم حرف زدم. هردو دل‌مان برای هم تنگ شده بود. برای دیدن او آمدم و ساعاتی بعد، وقتی می‌خواستم آنجا را ترک کنم، پسرم مانع شد و مرا در اتاق زندانی کرد تا این‌که روز سوم مأموران آمدند و نجاتم دادند. گمان می‌کنم پسرم به خاطر علاقه‌‌اش به من این کار را کرد تا از او دور نشوم.»

پسر ۲۰ ساله نیز گفت‌: «به مادرم وابستگی زیادی داشتم. وقتی از پدرم جدا شد، کمتر او را می‌دیدم. افسرده شده و قرص مصرف می‌کردم. به مادرم زنگ زدم و گفتم دلتنگش شده‌ام. به دیدنم آمد. ساعاتی بعد که می‌خواست برود مانع شدم و او را در اتاق زندانی کردم. تصور کردم با این کار او برای همیشه نزدم می‌ماند.»  

سرهنگ مرتضی نثاری، معاون مبارزه با جرائم جنایی پلیس آگاهی تهران بزرگ، با تأیید خبر گفت: «بررسی‌ها نشان داد این پسر سوءنیتی نداشته و مادرش نیز او را بخشیده، اما از آنجا که وی دچار افسردگی و مشکلات روحی بود، قرار شد تحت درمان قرار گیرد.»

منبع: روزنامه جام جم