هراس از روحانیت آگاه + فیلم
محمدرضا پهلوی، امام خمینی(ره) را نه صرفاً یک روحانی، بلکه نماینده جریان بیدارگر دینی میدانست که میتوانست پایههای قدرت استبدادی او را به چالش بکشد؛ نگاهی که موجب تشدید فشار بر روحانیت و نهادهای دینی شد.
باشگاه خبرنگاران جوان - در دوره حکومت محمدرضا پهلوی، روحانیت شیعه بهعنوان یکی از مهمترین موانع تحقق سیاستهای سکولار و غربگرایانه حکومت تلقی میشد. در این میان، امام خمینی(ره) بهعنوان یک روحانی جوان، آگاه و منتقد، از همان سالهای نخستین فعالیت علمی و اجتماعی خود در دایره حساسیت حکومت قرار گرفتند.
محمدرضا شاه باوری عمیق به حذف دین از عرصه عمومی داشت و هرگونه نفوذ اجتماعی روحانیت را تهدیدی مستقیم برای اقتدار مطلقه خود میدانست. از این رو، نگاه او به چهرههایی چون امام خمینی(ره)، نگاهی مبتنی بر بیاعتمادی، هراس و تقابل بود. حکومت پهلوی تلاش داشت با محدودسازی حوزههای علمیه، تضعیف مراجع دینی و سرکوب نمادهای مذهبی، زمینه حذف نقش اجتماعی علما را فراهم کند.
