ماجرای ارثیهای که ناجیِ یک نوجوان شد
در اولین روز از ماه مبارک رمضان مفتخریم که برایتان از جوانانی روایت کنیم که پرچم ایران را در مدرنترین پلتفرمهای علمی جهان برافراشتند یا از دستهای پرسخاوتی که نگذاشتند اشتباهی کودکانه، آینده یک نوجوان را به دیوار کانون اصلاح و تربیت بکوبد.
باشگاه خبرنگاران جوان- جوشش غیرت و مهربانی در رگهای جامعه ایرانی، تصاویری ناب از همبستگی و پیشرفت را خلق کرده است.
در چهار روایتی که امروز برایتان تدارک دیدهایم شاهد زیبایی هایی از این مرز و بوم خواهید بود؛ از صخرهنوردی که مهارتش را وقفِ جلای مساجد کرد و نخبگانی که بر قله رباتیک جهان سجده شکر بهجا آوردند، تا تحول بزرگ درمانی در قلب سیستان و بلوچستان و بخششِ بزرگی که آینده یک نوجوان را از بنبست نجات داد.
*صخرهنوردی از مسجد
گاهی در میان هیاهوی روزمره، تماشای صحنهای از جنس غیرت و همت، جانی تازه به روح جامعه میبخشد. اینکه یک صخرهنورد اصفهانی تصمیم میگیرد به جای صعود به کوه، از دیوارههای دوده گرفته یک مسجد بالا برود تا ردِ تخریب را پاک کند، زیباترین شکل استفاده از یک تخصص است.
این حرکت که خیلی زود در فضای مجازی دستبهدست شد، حال خیلیها را خوب کرد؛ چون نشان داد هنوز هم کسانی هستند که بدون ادعا و در سکوت، آستین بالا میزنند تا به سهم خودشان غباری از چهره شهر بردارند.
حرکت خودجوش صخرهنورد اصفهانی در پاکسازی و مرمت مساجدی که در اغتشاشات اخیر آسیب دیده بودند، پیامی فراتر از یک نظافت ساده داشت؛ این اقدام در واقع صعود به قلههای اخلاق و انسانیت بود.
تماشای صحنههایی که در آن یک جوان با تجهیزات حرفهای خود، غبار و سیاهی را از دیوارهای اماکن مقدس میزداید، موجی از تحسین و همراهی را در فضای مجازی به راه انداخت. این همدلی نشان داد که فراتر از هر سلیقه و نگاهی، صیانت از هویت ملی و مذهبی و حفظ آرامشِ خانههای خدا، فصل مشترک قلبهای تپنده برای این مرز و بوم است.
*فتح قلههای تکنولوژی با چاشنی غیرت
کسب مدال طلای مسابقات جهانی رباتیک iwise ۲۰۲۶ دبی توسط نخبگان کشورمان، پیروزی بزرگی بود که با یک حرکت نمادین، معنای عمیقتری پیدا کرد. لحظهای که این جوانان پس از اعلام نام ایران، پرچم سهرنگ وطن را روی سن پهن کرده و بر آن سجده شکر بهجا آوردند، یکی از زیباترین قابها ثبت شد.
این اقدام که به سرعت در فضای مجازی پربازدید شد، نشان داد برای نسل جدید دانشمندان ما، تکنولوژی نه یک هدف نهایی، بلکه ابزاری برای سربلندی نام ایران در عرصههای مدرن بینالمللی است.
این موفقیت فراتر از یک مدال، پیامی روشن از خودباوری نسلی است که در اوج رقابتهای جهانی، هویت و ریشههای خود را با افتخار فریاد میزند. سجده بر پرچم در یکی از پیشرفتهترین پلتفرمهای علمی جهان، ثابت کرد که محرک اصلی رشد این نخبگان، عشق به خاک و مردمشان است. (اینجا بخوانید)
* زاهدان، یکی از قطبهای اصلی درمان در جنوب شرق شد
دیگر لازم نیست خانوادههای صبور سیستان و بلوچستان برای دسترسی به مجهزترین خدمات مراقبتهای ویژه، راهی جادههای طولانی استانهای دیگر شوند؛ چرا که حالا زاهدان میزبان یکی از پیشرفتهترین بخشهای ICU کشور است.
افتتاح این مرکز در بیمارستان علیبنابیطالب (ع)، تنها یک افزایش ظرفیت ساده نیست، بلکه پایانِ دلهرههای «زمان طلایی» برای بیماران بدحال است. طراحی هوشمندانه این بخش به گونهای است که تمام خدمات فوقتخصصی از دیالیز و سونوگرافی تا جراحیهای سرپایی، بدون نیاز به جابهجایی بیمار، در همان اتاق انجام میشود تا شانس زندگی، با تکیه بر تکنولوژی روز دنیا، به حداکثر برسد.
این اتفاق شروع یک زنجیره طلایی برای سلامت منطقه است؛ چرا که در کنار این مرکز مدرن، پروژههایی نظیر مرکز جامع سلامت و بخش توانبخشی ویژه سکتههای مغزی نیز جان گرفتهاند. نکته امیدوارکننده اینجاست که این مرکز حالا به قطب آموزشی برای تربیت پزشکان متخصص تبدیل شده و بهزودی با راهاندازی بخشهای هستهای و درمان سرطان، زاهدان به یکی از قطبهای اصلی درمان در جنوب شرق تبدیل خواهد شد. (اینجا بخوانید)
*وقتی ارثیه پدری، بال پرواز یک نوجوان میشود
همه چیز از یک شوخی ساده و کودکانه در پارک شروع شد؛ مهران ۱۳ساله در حین بازی، دوستش را روی سرسره کمی هل داد. افتادنِ دوستش از سرسره در ابتدا فقط یک حادثه معمولی به نظر میرسید که با یک «مو برداشتن» ساده دست تمام شد، اما همین اتفاق کوچک به دلیل عوارض بعدی و پیگیریهای قانونی، بعد از سه سال به یک پرونده جدی دیه تبدیل شد. مهران که هرگز قصد آسیب زدن به رفیقش را نداشت، ناگهان در ۱۶ سالگی با بدهی سنگین ۱۲۸ میلیون تومانی و حکم کانون اصلاح و تربیت روبهرو شد.
اما این ماجرا به جای آنکه به یک تراژدی ختم شود، به درسی بزرگ از بخشش و انسانیت بدل شد. در حالی که مهلت قانونی برای جلب رضایت رو به پایان بود و مادر مهران تنها توانسته بود بخشی از مبلغ دیه را فراهم کند، حضور یک خیر نیکاندیش تمام معادلات را تغییر داد. این مرد بزرگوار که در سوگ پدرش سیاهپوش بود، تصمیم گرفت ارثیه خود را صرف آزادی زندانیان و بازگرداندن لبخند به چهرههای نگران کند و با پرداخت باقیمانده مبلغ دیه، راه بازگشت مهران به آغوش خانواده و نیمکت مدرسه را هموار کرد.
این اقدام ستودنی که با همکاری ستاد دیه استان تهران به ثمر رسید، فراتر از یک کمک مالی، احیای دوباره امید در دل خانوادهای بود که خود را در بنبست میدیدند. حالا مهران به جای تجربه فضای کانون، فرصت دارد تا درسهای زندگی را در کلاس مدرسه بیاموزد و آن خیر عزیز نیز یاد پدرش را با ماندگارترین شکل ممکن یعنی «نجات یک آینده» زنده نگه داشت.
منبع: فارس
منوچهر هادی:
چرا باید بازیگران با ترس و لرز به جشنواره بیایند؟
روابطعمومی سازمان صداوسیما اعلام کرد:
عزل مدیر شبکه افق و توقف برنامه «خطخطی»
