هشدار علمی: اقیانوس هند جنوبی با سرعتی بیسابقه در حال از دست دادن شوری است
یک مطالعه جدید نشان داده است که منطقه وسیعی از اقیانوس هند جنوبی در سواحل استرالیای غربی، با سریعترین سرعتی که تاکنون در نیمکره جنوبی ثبت شده است، کاهش بیسابقهای در شوری را تجربه میکند.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی - نمک دریا ممکن است موضوعی بیاهمیت به نظر برسد، اما در واقع برای سلامت کره زمین حیاتی است. شوری تعیین میکند که چگونه آب دریا لایه لایه میشود، بر حرکت جریانهایی که گرما را در سراسر جهان منتقل میکنند تأثیر میگذارد و جریان مواد مغذی را به سطح، جایی که بیشتر حیات دریایی از آنجا آغاز میشود، کنترل میکند. بنابراین، هرگونه تغییر شدید در شوری اقیانوس، نگرانیهایی را به همراه دارد.
طبق مطالعهای که در مجله Nature Climate Change منتشر شده است، دانشمندان دانشگاه کلرادو بولدر دادههای ۶۰ سال گذشته را تجزیه و تحلیل کردند و دریافتند که مساحت پوشیده از آب شور در این منطقه حدود ۳۰ درصد کاهش یافته است. دانشمندان این کاهش شوری را سریعترین کاهش شوری ثبت شده در نیمکره جنوبی توصیف میکنند.
نکته قابل توجه این است که میزان آب شیرین ورودی سالانه به این منطقه معادل حدود ۶۰٪ از حجم دریاچه معروف تاهو است. برای توضیح بیشتر این موضوع، محقق گنگشین چن میگوید: «این مقدار آب شیرین برای تأمین آب آشامیدنی کل جمعیت ایالات متحده به مدت بیش از ۳۸۰ سال کافی است.»
دلیل این پدیده چیست؟
الگوی طبیعی در این منطقه با تبخیر بیش از بارندگی مشخص میشد که شوری بالای آن را حفظ میکرد. با این حال، دانشمندان کشف کردند که توضیح این موضوع نه در افزایش بارندگی محلی، بلکه در تغییرات اقلیمی گستردهتر نهفته است.
افزایش دمای جهانی در شصت سال گذشته، الگوهای اصلی باد و جریانهای اقیانوسی در اقیانوسهای هند و آرام را تغییر شکل داده است. این تغییرات، مقادیر فزایندهای از آب شیرین را به سمت اقیانوس هند جنوبی هدایت میکند که از منطقهای گرمسیری به نام حوضه آب شیرین هند و آرام سرچشمه میگیرد، جایی که بارندگی فراوان و تبخیر کم است. این پدیده خطرات متعددی را برای آب و هوا و حیات دریایی ایجاد میکند:
اول: اختلال در گردش جهانی اقیانوس
اقیانوس هند جنوبی به سیستم جریان جهانی متصل است که مانند یک تسمه نقاله عمل میکند و گرما، نمک و آب شیرین را بین حوضههای اقیانوسی منتقل میکند. اضافه کردن مقادیر زیادی آب شیرین، تعادل شوری را که این سیستم را هدایت میکند، مختل میکند و به طور بالقوه گردش اقیانوسی را کند کرده و بر آب و هوای جهانی تأثیر میگذارد.
دوم: تأثیر بر حیات دریایی
شوری کمتر، آب سطحی را سبکتر میکند و باعث میشود بدون مخلوط شدن، روی آب سنگینتر و شورتر شناور شود. این امر مانع از رسیدن مواد مغذی از اعماق به سطح آفتابگیر میشود و پلانکتونها و علفهای دریایی - پایه و اساس زنجیره غذایی - را از تغذیه خود محروم میکند. کاهش اختلاط همچنین گرمای اضافی را در نزدیکی سطح به دام میاندازد، دمای آب را افزایش میدهد و استرس را بر موجودات دریایی افزایش میدهد.
آنچه در اقیانوس هند جنوبی اتفاق میافتد فقط یک تغییر موضعی نیست، بلکه یک شاخص خطرناک از پیامدهای گستردهتر تغییرات اقلیمی است. نرخ بیسابقه کاهش شوری میتواند تعامل اقیانوس با جو را تغییر دهد، سیستمهای آب و هوایی جهانی را مختل کند و تنوع زیستی دریایی را تهدید کند.
دانشمندان هشدار میدهند که آنچه امروز شاهد آن هستیم میتواند آغاز تغییرات حتی بزرگتری در دهههای آینده باشد.
منبع: scitechdaily
