باشگاه خبرنگاران جوان؛ مینا عظیمی - خبرگزاری المیادین در گزارشی با بررسی تحولات اخیر در جنوب لبنان نوشت: زمانی که آرایش نظامی رژیم تروریستی اسرائیل در قلب «بنتجبیل» در جنوب لبنان، به «سستتر از خانه عنکبوت» توصیف شد، بار سنگینی بر دوش تلآویو افزود. جای تعجب نیست که انعکاس آن هنوز هم در ارتش این رژیم نمایان میشود و خود به آن اعتراف و عذابی را که در «پایتخت مقاومت و آزادسازی» میکشند، چنین توصیف میکنند: «جهنمی روی زمین».
جهنمی که ارتش اشغالگر را از اشغال زمین لبنان باز میدارد توسط نیروهای مقاومت ساخته شده است که با تمام وجود مقابله و با «خون و آتش» مذاکره میکنند تا حماسههای وجودی را در جنوب ترسیم کنند. این همان جهنمی است که سیدِ شهید، حسن نصرالله، در سال ۲۰۰۰ در آن ایستاد و پیروزی لبنان و آزادسازی آن را اعلام کرد. همان پیروزی، بار دیگر از همان زمین و از دهانه تفنگها در بنتجبیل بازپس گرفته خواهد شد، نه از «دهانههای» مذاکره در واشنگتن. (مذاکره دولت لبنان با آمریکا و رژیم تروریستی اسرائیل)
شهر بنتجبیل در دورترین نقطه جنوب لبنان، اهمیتی چندگانه دارد که از ابعاد جغرافیایی فراتر رفته و به تلاقی ابعاد نظامی، نمادین و تاریخی در بافت جنوب تبدیل شده است. این شهر از برجستهترین و بزرگترین شهرهای مرزی در شهرستان بنتجبیل به شمار میرود و نقطه اتکایی در عمق صحنه میدانی جنوب رود لیتانی است؛ جایی که چندین محور جغرافیایی به هم میرسند و طبق برآوردهای نظامی، آن را به حلقه اتصال بین بخشهای شرقی، مرکزی و غربی تبدیل میکند.
در همین راستا، «شارل ابینادر» سرتیپ بازنشسته ارتش لبنان و تحلیلگر نظامی گفت که اهمیت بنتجبیل به عنوان حلقه وصل در میان مناطق جنوب لیتانی، در این است که بزرگترین تجمع مرزی از نظر تراکم جمعیتی و گسترش عمرانی محسوب میشود. این ویژگی، آن را به فضایی پیچیده برای هرگونه عملیات پیشروی نظامی تبدیل کرده و هر تلاشی برای تسلط بر آن را، بیش از آنکه یک «توسعه جغرافیایی» ساده باشد، به آزمونی مستقیم برای توانمندی در تثبیت موقعیت و پایداری بدل میکند.
اهمیت بزرگ بنتجبیل در تلاشهای مقاومت برای بازداشتن اشغالگران از تسلط بر آن آشکار میشود؛ شهری که به گفته بنیامین نتنیاهو، نخستوزیر رژیم تروریستی اسرائیل «بزرگترین گره نظامی» در نبرد محسوب میشود.
به گفته شارل ابینادر، مقاومت اسلامی لبنان امروز در ساختار دفاعی، استحکامات، نقشههای نظامی پیشرفته، مراکز دفاعی جایگزین، شناخت دقیق از هر خیابان و محور، هدفگیریهای موشکی استراتژیک، پهپادهای انتحاری و کمینها و عملیاتهای پیاپی، متصاعد و متنوع خود برتری دارد. این عوامل بیشترین تاثیر را در بازداشتن ارتش اشغالگر از تسلط بر شهر تا به این لحظه، علیرغم محاصره آن، داشته است.
بنابراین، تمرکز مجدد بر بنتجبیل در امروز، از این واقعیت جدا نیست که این شهر فضایی برای تلاقی محاسبات «بازدارندگی و فرسایش» است؛ امری که آن را در محاسبات نظامی و رسانهای به یکی از حساسترین نقاط در صحنه جنوب لبنان تبدیل میکند.
پرسش درباره ناتوانی ارتش اشغالگر در تحمیل تسلط کامل بر بنتجبیل، علیرغم تلاشهای محاصرهای که در رسانهها تبلیغ میشود، درپی مجموعهای از عوامل نظامی و میدانی مطرح است.
سرتیپ ابینادر معتقد است که بارزترین دلیل ناتوانی رژیم تروریستی اسرائیل در تسلط بر شهر، پیش از هر چیز به توانمندیهای میدانی و دفاعی پیشرفته مقاومت اسلامی لبنان و پایداری میدانی آنها بازمیگردد. علاوه بر این، طبیعت جغرافیای جنگی در منطقه و محلههای نزدیک به هم، تثبیت هرگونه تسلط دائمی را دشوار کرده و هرگونه پیشروی را برای صهیونیستها با هزینه زمانی و انسانی شدیدی همراه میکند.
در کنار اینها، معادله «جنگ فرسایشی» به عنوان یک عامل اساسی خودنمایی میکند؛ چرا که مشکل تنها در پیشروی نظامی رژیم تروریستی اسرائیل نیست، بلکه در توانایی بقا در یک منطقه نبرد باز، بدون قرار گرفتن در معرض تلفات مکرر یا فرسایش طولانیمدت است.
از این رو، ابینادر دلیل دیگر را به «گره کشتهها» بین صهیونیستها ارجاع میدهد؛ زیرا با رژیمی روبروییم که از افزایش تعداد کشتههای خود هراسان است. این موضوع در تشدید اقدامات سانسور خبری یا محافظهکاری در اعلام خسارات جانی منعکس میشود و نشاندهنده حساسیت بالای رژیم تروریستی اسرائیل و ارتش آن نسبت به افزایش کشته در صفوف خود است؛ چرا که هر خسارت انسانی، عامل فشار بزرگی تلقی میشود که بر تصمیمات نظامی و سیاسی این رژیم تاثیر میگذارد.
سرتیپ ابینادر اشاره میکند که هرگونه تسلط احتمالی بر بنتجبیل، در صورت تحقق، نمیتواند به عنوان یک تحول سرنوشتساز در معادله امنیت مرزی یا تضمینی پایدار برای «امنیت الجلیل (شهرکی در اراضی اشغالی)»، آنگونه که رسانههای صهیونیستی تبلیغ میکنند، خوانده شود؛ بلکه این موضوع باید در یک مسئله میدانی گستردهتر و پیچیدهتر درک شود.
در حالی که نتانیاهو از آنچه «نزدیکی به یکسره کردن کار» در بنتجبیل مینامد، سخن میگوید، واقعیتهای میدانی صحنهای کاملا متفاوت را آشکار میکنند؛ شهر مرزی بنتجبیل همچنان ایستاده است و مقاومت با توان سازمانی بالا نبرد را در آن مدیریت میکند.
ارتش اشغالگر از حدود یک هفته پیش تلاش میکند وارد شهر شده و از آن عبور کند، در حالی که مقاومت با آن مقابله کرده، آن را مجبور به عقبنشینی از چندین محور نموده و پیشرویاش را ناکام گذاشته است. به موازات آن، مقاومت از زمان شروع درگیریهای اخیر، ساختار فرماندهی و کنترل را در داخل شهر حفظ کرده است که نشاندهنده انسجام میدانی است و به آن اجازه میدهد علیرغم شدت حملات رژیم تروریستی اسرائیل، عملیاتها را مدیریت کند.
درست است که اهمیت نظامی بنتجبیل زیاد است اما اهمیت معنوی بنتجبیل از وزن عملیاتی آن فراتر میرود. این شهر واقع در دورترین نقطه جنوب لبنان، در فاصله چند کیلومتری از مرز لبنان و فلسطین اشغالی، بزرگترین و مهمترین نبردها را در طول تاریخ مقاومت علیه رژیم تروریستی اسرائیل در لبنان پشت سر گذاشته است، تا جایی که در منابع صهیونیستی از آن به عنوان «چیزی شبیه به جهنم روی زمین» یاد شده است.
بنتجبیل منبع اصلی رویاروییها با اشغالگران پیش از عقبنشینی سال ۲۰۰۰ بود. سپس ۶ سال و اندی بعد، با وقوع جنگ تموز (ژوئیه) ۲۰۰۶، اشغالگر نتوانست چشم از این شهر بردارد، چرا که آن را یک تهدید تحریکآمیز نظامی و معنوی برای خود میدید.
در طول جنگ تموز ۲۰۰۶، این شهر در معرض حملات اسرائیلی قرار گرفت که بخش بزرگی از خانهها و بازارهای قدیمی آن را ویران کرد. اشغالگران عصبانیت خود را از بنتجبیل حتی در نبرد طوفان الاقصی نیز نشان دادند، اما علیرغم تلاشها، تسلطی بر آن حاصل نشد.
امروز، حماسهها در شهری جریان دارد که مرکز شهرستان بنتجبیل در استان نبطیه است؛ نبردی در قالب جنگ فرسایشی برای ارتش اشغالگر. هدف رزمندگان حزب الله در هر تحرکی، مختل کردن پیشروی اشغالگری است که سعی دارد «ننگ» سخنرانی «خانه عنکبوت» (سخنرانی سید حسن نصرالله پس از پیروزی بر رژیم تروریستی اسرائیل) در سال ۲۰۰۰ را پاک کند.
در مه سال ۲۰۰۰، شهید سید حسن نصرالله، دبیرکل وقت حزبالله سخنرانی تاریخی پیروزی را به مناسبت مقاومت و آزادسازی، پس از فرار ارتش اشغالگر از جنوب لبنان ایراد کرد؛ سخنرانیای که به «خطاب التحریر» (سخنرانی آزادسازی) معروف شد و در آن اعلام کرد که «زمان شکستها به پایان رسیده است».
سیدِ شهید در آن زمان گفت: «ما امروز در بنتجبیل هستیم و شما و همه لبنانیها اینجا هستید؛ ما نه یک پیروزی، بلکه دو پیروزی را جشن میگیریم: پیروزی اول آزادسازی بخش بزرگی از سرزمینمان و بخش بزرگی از اسرای زندانهای اشغالگران و تحمیل شکست به دشمن است، و پیروزی دوم چگونگی تحمیل عقبنشینی به دشمن است.»
سپس خطاب به مردم لبنان و مقاومت گفت: «شما زمانبندی را بر او تحمیل کردید، شما تاکتیک را بر او تحمیل کردید، شما کیفیت را بر او تحمیل کردید و شما پس از عقبنشینی ثابت کردید که ملتی شایسته پیروزی هستید.»
سیدِ شهید از بنتجبیل تاکید کرد که «این اسرائیل که سلاح هستهای و قویترین نیروی هوایی منطقه را در اختیار دارد، سستتر از خانه عنکبوت است» و تمامیت وجودی اشغالگر تحت فشار رزمندگان در مرزهای جبهه، متاثر و ضعیف میشود. و این همان چیزی است که آن زمان رخ داد و امروز در حال تکرار است.
سید حسن نصرالله بنتجبیل را «پایتخت مقاومت و آزادسازی» نامید؛ چرا که میدانی بود که اولین رزمندگان را در آغوش گرفت، همانهایی که اصل وجودی رژیم تروریستی اسرائیل را به سستی «عنکبوت» بدل کردند.
رژیم که سعی کرد در سال ۲۰۰۰ و پیش از آن بنتجبیل را بشکند، اما نتوانست، بار دیگر در ژوئیه ۲۰۰۶ شانس خود را امتحان کرد و باز هم نتوانست؛ و اینک امروز تلاشهایش را تکمیل میکند. در هر بار، حماسهها با اعلام پیروزی ختم میشود.
در مه ۲۰۰۰، خبر این بود که سید حسن نصرالله در شهر است و پیروزی دیگر نه در نزدیکی، بلکه به بنتجبیل و تمام جنوب لبنان رسیده است. هرگاه نام این شهر مرزی برده میشد، یاد سید زنده میشد و هرگاه یاد سید میآمد، پیروزی تداعی میگشت، و هرگاه هر دو ذکر میشدند، نام «جبل عامل» میدرخشید.
در آن روز سید گفت: «شما اکنون اینجا در بنتجبیل ایمن و شادمان هستید و صهیونیستها در امتداد شهرکهای شمال فلسطین اشغالی، در برابر آیندهای مجهول، ترسان و هراسانند.» و او که مرزهای خیالی رژیم تروریستی اسرائیل را حائل میان خود و فلسطین نمیدید، افزود: «و از اینجا، از بنتجبیل آزاد شده، ملت مظلوم، رنجدیده و تحت ستم فلسطین را خطاب قرار میدهم.»
دیروز در تاریخ مقاومت سید حسن نصرالله، بنتجبیل را به عنوان «پایتخت مقاومت و آزادسازی» معرفی کرد و امروز، همان شکوه ادامه دارد؛ بنتجبیل در برابر صهیونیستها سرکش است و در برابر تجزیه از زمان گام نهادن رزمندگان مقاومت بر خاکش نفوذناپذیر است.
بنتجبیل، چهره جنوب، پیروزی، سخنرانیهای آزادسازی و معنای «مذاکره واقعی با دشمن» است.
منبع: المیادین