طائب: ارتشی که مدارس و مراسم عروسی را هدف قرار میدهد، ابرقدرت نیست
رئیس سازمان بسیج گفت: ارتشی که مدارس و مراسم عروسی را هدف قرار میدهد، دیگر ارتش ابرقدرت نیست بلکه به ارتشی جنایتکار و کودککش است.
باشگاه خبرنگاران جوان - حجتالاسلام والمسلمین حسین طائب در آیین تکریم و معارفه رئیس سازمان بسیج اساتید گفت: شتاب تحولات از پیشبینیها سبقت گرفته است؛ بهگونهای که در آستانه ۲۵۰ سالگی آمریکا، شاهد تحولاتی اساسی در نظم جهانی هستیم. برآورد آمریکاییها این بود که جشن کدخدایی آمریکا و شکلگیری «دهکده ارتباطات جهانی» برگزار کنند؛ اما از سال ۲۰۲۰ به بعد، تحولات به گونهای پیش رفت که بهرغم قرار داشتن جنگ هیبریدی در دستور کار آمریکا، این کشور عملاً به سمت جنگ نظامی سوق پیدا کرد.
رئیس سازمان بسیج افزود: در گذشته تصور بر این بود که آمریکاییها و اروپاییها با تکیه بر توسعه علمی و فناوری، همان مسیری را ادامه خواهند داد که از ۲۵۰ سال پیش، با منشور استقلال آمریکا، آغاز شده بود؛ یعنی ایجاد وابستگی علمی جهان به غرب، در اختیار گرفتن بخش بزرگی از تولید ثروت جهانی و تثبیت سلطه علمی و فناوری بر جهان. اما امروز سؤال این است که این روند به کجا رسیده است؟
طائب بیان کرد: شتاب تحولات داخلی آمریکا و دوگانگیهای عمیقی که در درون این کشور شکل گرفته، موجب شد مسیر خود را تغییر دهند و به سمت استفاده گستردهتر از قدرت نظامی حرکت کنند. آنها برای حل چالشهای خود در منطقه و جهان، تمام ظرفیتهای نظامی و سیاسی خود را به کار گرفتند و از تأمین مالی گرفته تا ارسال پیشرفتهترین تسلیحات و انتقال گسترده تجهیزات و مهمات ماشین جنگی اسرائیل را نیز فعال کردند.
وی خاطرنشان کرد: اگر در دوره جنگ اول، آمریکا مجبور بود طی هشت سال بخش قابل توجهی از نیروهای نظامی خود را در منطقه به کار گیرد، امروز شاهد شرایطی هستیم که بخش عمدهای از نیروها و ظرفیتهای عملیاتی ویژه آمریکا نیز وارد میدان شدهاند. با این حال، نتیجه چه شد؟ ابهت ارتش آمریکا در میدان جنگ شکسته شد.
رئیس سازمان بسیج مستضعفین تاکید کرد: ارتشی که مدارس و مراسم عروسی را هدف قرار میدهد، دیگر یک ارتش ابرقدرت نیست بلکه به ارتشی جنایتکار و کودککش است.
حجتالاسلام طائب تصریح کرد: جهانیان امروز شاهدند که ارتشی با بودجهای نزدیک به یک تریلیون دلار چگونه برابر ارتشی با بودجهای یک رقمی شکست خورد این همان نقطهای است که نشان میدهد قدرت نظامی، بهتنهایی نمیتواند تضمینکننده برتری و هژمونی یک کشور در نظم جهانی باشد.
