بعضی از بزرگان در فتاوایشان میگویند: والله العالم! یعنی از برهان، کتاب، سنّت و عقل بهره میبرند اما باز هم میگویند: نمیدانم و خدا، عالم است. آیتالله العظمی بهجت فرموده بودند: فتوای حقیقی آن است که «والله العالم» در آن نباشد.
دعا ئی می خواندند. در بخشی از این دعا در صحیفه سجادیه آمده است:«سپاس خدائی را سزا است كه ماه خود ، ماه رمضان، ماه صیام، ماه اسلام... را یكی از راههای احسان قرار داد.
اى مردم ماه خدا با بركت و رحمت و آمرزش به شما رو كرده است، ماهى است كه پيش خدا بهترين ماه است و روزهايش بهترين روزها و شبهايش بهترين شبها و ساعاتش بهترين ساعات.
مطلب بسیار مهمّ و اساسی که در مورد ماه رمضان باید به آن توجّه داشت آن است که آنچه به زیبایی این ماه خوب خدا افزوده، حسن خلق و رفتار نیکی است که روزه دار محترم در این ماه از خود به نمایش می گذارد.
خدایا قرار بده برایم در آن بهرهاى از رحمت فراوانـت و راهنمائیم كن در آن به برهان و راههاى درخشانت و بگیر عنانم به سوى رضایت همه جانبهات بدوستى خود اى آرزوى مشتاقان.
امام علیبن موسیالرضا(ع) هرگاه هلال ماه رمضان طلوع میکرد، رو به قبله میایستاد و دستان خود را به آسمان بلند میکرد؛ از خداوند میخواست آن را هلال مبارکی قرار دهد و توفیق روزهداری، سلامت جسم و اطاعات از پروردگار متعال را طلب میکرد.
خدایا یارى كن مرا در این روز بر روزه گرفتن و عبـادت و بركنارم دار در آن از بیهودگى و گناهان و روزیم كن در آن یادت را براى همیشه به توفیق خودت اى راهنماى گمراهان.