باشگاه خبرنگاران جوان؛ مریم حسینی - محمد یونس، رهبر موقت مستعفی بنگلادش روز دوشنبه در یک سخنرانی خداحافظی به ملت ۱۷۶ میلیونی خود گفت که سیاست خارجی بنگلادش «دیگر مطیع و وابسته نیست» و روابط با همه کشور‌ها «بر اساس احترام متقابل و منافع ملی» خواهد بود.

یونس که در اوج قیام تابستانی ۲۰۲۴، که به حکومت ۱۵ ساله حزب عوامی لیگ پایان داد و شیخ حسینه، نخست وزیر آن، در ۵ آگوست همان سال به هند گریخت، سکان هدایت را به دست گرفت، گفت: «بنگلادش دیگر به یک سیاست خارجی مطیع یا به دستورالعمل‌ها و توصیه‌های سایر کشور‌ها وابسته نیست؛ بنگلادش امروز در حفاظت از منافع مستقل خود با اعتماد به نفس، فعال و مسئول است.»

یونس در ۸ آگوست زمام امور را به دست گرفت و به مدت ۱۸ ماه رهبری یک دولت موقت را بر عهده داشت، از جمله برگزاری انتخابات هفته گذشته که در آن حزب ملی‌گرای بنگلادش (BNP) در انتخابات پارلمانی با اکثریت دو سوم آرا پیروز شد.

حزب ملی‌گرای بنگلادش به رهبری طارق رحمان، قرار است روز سه‌شنبه پس از کسب ۲۰۹ کرسی از ۳۰۰ کرسی، به عنوان دولت جدید سوگند یاد کند.

یونس، اقتصاددان مشهور جهانی گفت: «انتخابات روز پنجشنبه نمونه بارزی از چگونگی آینده بنگلادش خواهد بود. این رأی‌گیری فقط انتقال قدرت نیست - بلکه آغاز انتخاباتی برای فصلی جدید برای نظام دموکراتیک بنگلادش است ... تولد یک بنگلادش جدید.»

او ادامه داد: «پس از انجام صادقانه مسئولیت‌هایی که در ۱۸ ماه گذشته به من سپرده شده بود، امروز به عنوان مشاور ارشد دولت موقت در آستانه واگذاری قدرت به یک دولت منتخب، برای خداحافظی با شما آمده‌ام.»

یونس وضعیت اقتصادی ضعیف بنگلادش را که دولت حسینه به جا گذاشته بود، یادآوری کرد و افزود: «دولت قبلی ما را با اقتصادی بی‌پایان رها کرد. ۲۳۴ میلیارد دلار اختلاس کرد و بار بدهی عظیمی را بر دوش ما گذاشت. اکنون، با رفتن من، آسوده خاطر هستم که توانسته‌ایم با این وضعیت کنار بیاییم و می‌توانیم پایه‌های یک اقتصاد جدید را با ذخیره ارزی ۳۴ میلیارد دلار و حواله‌های بی‌سابقه به جا بگذاریم.»

یونس، تنها برنده جایزه نوبل بنگلادش و مشهورترین «شهروند جهانی» این کشور، یک کارآفرین اجتماعی، بانکدار و اقتصاددان است.

او بیشتر به خاطر کار‌های پیشگامانه‌اش در زمینه تامین مالی خرد و کسب و کار اجتماعی شناخته می‌شود. او به خاطر تأسیس بانک گرامین در سال ۱۹۸۳ به شهرت بین‌المللی دست یافت و در سال ۲۰۰۶ به خاطر مشارکت‌هایش در توسعه اقتصادی و کاهش فقر، جایزه صلح نوبل را دریافت کرد.

منبع: آناتولی