یکی از غفلتهای مهم روزگار ما دربارۀ امور معنوی این است که قدرِ بعد از ماه مبارک رمضانِ خودمان را نمیدانیم. در حالی که هرچه در ماه مبارک رمضان عبادت کنیم، تازه آغازی برای زندگی معنوی پس از ماه رمضان است.
ترک نماز و عبادت، باعث میشود که آفرینش و زندگی انسان، بیهوده و لغو باشد؛ در حالی که انسانها برای عبادت آفریده شده اند. ترک نماز و نیایش، موجب ترک لذت بخشترین حالات انسان است.
هدف از خلقت جهان، یاد و ذکر خدا و نیاز انسان به خدا را فلسفه و چرایی عبادت نامیدهاند که در صورت غرق شدن در آن انسان به ویژگی های شگفت انگیزی دست می یابد.
پرستش و عبادت تنها متعلق به حق متعال است و در غیراینصورت شرک محسوب می شود اما سوالی که در این بین وجود دارد این است که در بین ادیان مختلفی که در دنیا وجود دارد، عبادت چگونه صورت می گیرد؟