در میان جشنهای ماهانه، تنها دیگان، ۳ بار در ماه، روزهای هشتم، پانزدهم و بیستوسوم برگزار میگردید که برای بازشناختن از یکدیگر آنان را با روز پس از خود یاد کرده، دی به آذر، دی به مهر و دی به دین میگفتند.
وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، در پیامی بهمناسبت ثبت جهانی عناصر میراث ناملموس «جشن مهرگان» و «مهارت ساختن و نواختن رباب»، این اتفاق را مهر تأیید دیگری بر اصالت میراث ایرانیان دانست.
میرجلالالدین کزازی، مهرگان را یکی از کهنترین، شکوهمندترین و پایدارترین جشنهای ایرانی دانست که با ستایش روشنایی و روز در پیوند است و در سدههای پیشین بسیار گرامی بوده است.