باشگاه خبرنگاران جوان؛ علی کریمی* - قصه پرکشش و پرماجرای «اسکورت» اجازه یک لحظه غافل شدن را به مخاطب نمی‌دهد.

فیلمساز جسورانه سراغ سوژه پرالتهاب شوتی‌ها رفته سناریویی نوشته که تعلیق در سراسر آن وجود دارد. ساخت فیلمی در قالب اکشن – ماجراجویانه، کمتر در سینمای ایران ساخته می‌شود، نشان می‌دهد یوسف حاتمی کیا مسیر خودش را در سینما پیدا کرده و در همان مسیر قدم بر می‌دارد. نه مسیر متداول فیلمسازان سینمای ایران و نه حتی مسیری که پدرش طی کرده است. 

ماجرای زنی که برای حفظ امید در زندگی خود و فرزندش، خطر را به جان خریده، از جایی با سرنوشت پسری گره می‌خورد که او هم ناچار پایش به اینجا کشیده شده است. از همان ابتدا فیلمنامه نویس شخصیت‌ها را در کمترین زمان ممکن به ما معرفی می‌کند و برای ورود به قصه زمان را هدر نمی‌دهد. 

داستان پرپیچ و خم شخصیت‌هایی که برای کسب درآمد، مسیری پرخطر را طی می‌کنند آن‌ها را در چالش‌هایی قرار می‌دهد که رهایی از آن، راحت نیست.

قصه به گونه‌ای جلو می‌رود که مخاطب با شخصیت‌ها همراه شده و در مسیری که طی می‌کنند، با آن‌ها احساس نزدیکی می‌کند. یوسف حاتمی کیا، هم در متن و هم در کارگردانی، اجازه نمی‌دهد لحظه‌ای میان مخاطب و شخصیت‌های داستان فاصله بیفتد. 

او در فیلمبرداری هم، این اصل را حفظ می‌کند. نما‌های باز و بسته در فیلم به تناوب استفاده می‌شود، اما هیچ کدام از قصه دور نیستند. خودنمایی کارگردان در هیچ پلانی دیده نمی‌شود. محل قرار گرفتن دوربین و استفاده از لنز‌های گوناگون در میزانسن‌های متنوعی که فیلم دارد، نشان داده حاتمی کیا هم در متن و هم در کارگردانی، تعهدش به درام را زیر پا نمی‌گذارد. 

فیلمبرداری در خدمت قصه به گونه‌ای جلو می‌رود که سکانس‌های متعدد تعقیب گریز، هیجانات و احساس کاراکتر‌ها را نه اکسرسیونیستی، بلکه همان طوری که هست، به تصویر می‌کشد. در صحنه‌های تعقیب و گریز، فیلمساز نه با حرکات بیش از اندازه دوربین و لرزش‌های متدوال دوربین روی دست، که بیش از یک دهه در سینما جا افتاده، بلکه با قرار دادن آن در مکانی درست، راوی کم نقص قصه می‌شود. حتی در بازی بازیگران این اندازه بودن دیده می‌شود.

یوسف احتمالا درس‌هایی از پدرش در کارگردانی یاد گرفته و آموزه‌های ارزشمندی از یکی از مهمترین کارگردانان تاریخ سینمای ایران را به خود منتقل کرده اما، هیچ گاه ادامه دهنده راه ابراهیم حاتمی کیا نیست. یوسف در «شب طلایی» و «اسکورت»، نشان داده مسیر خودش را در سینما می‌رود. مسیری جذاب، به دور از کلیشه‌ها و فرم‌های متداول.

*کارشناس فرهنگی