باشگاه خبرنگاران جوان - انتشار بیش از سه میلیون سند از سوی وزارت دادگستری آمریکا در ماه ژانویه، بار دیگر گمانه‌زنی‌ها درباره این موضوع را تقویت کرده است که «جفری اپستین»، مجرم محکوم‌شده در پرونده جرایم جنسی، به‌عنوان یک دارایی اطلاعاتی برای سازمان جاسوسی اسرائیل، موساد، فعالیت می‌کرده است. هرچند تاکنون مدرک قطعی و غیرقابل انکاری در این زمینه منتشر نشده، اما اسناد تازه شامل ایمیل‌هایی است که از درهم‌تنیدگی‌های سیاسی اسرائیل، ادعا‌های اغراق‌آمیز درباره نفوذ جهانی یهودیان و ارتباط با چهره‌هایی، چون «ایهود باراک» و خانواده «روتشیلد» حکایت دارد.

«ویتنی وب»، روزنامه‌نگار تحقیقی، و «آری بن‌مناشه»، افسر پیشین اطلاعاتی اسرائیل، بر این باورند که شبکه قاچاق جنسی اپستین در عمل به‌عنوان یک «تله باج‌گیری» برای قدرت‌های خارجی عمل می‌کرده و اسرائیل در مرکز این سازوکار قرار داشته است. اپستین پیش از مرگش در سال ۲۰۱۹ هرگونه ارتباط جاسوسی را رد کرده بود و اسرائیل نیز این اتهامات را قاطعانه تکذیب کرده است. با این حال، دامنه این شبکه همچنان گسترده‌تر به نظر می‌رسد.

این گزارش با اتکا به اسناد تازه منتشرشده و مکاتباتی که بار دیگر مورد توجه قرار گرفته‌اند، بررسی می‌کند که چرا پرسش درباره ارتباط اپستین و موساد دوباره به صدر مباحث بازگشته است.

نفوذ سیاسی اسرائیل

نام «ایهود باراک»، نخست‌وزیر پیشین اسرائیل، به‌طور برجسته‌ای در این اسناد دیده می‌شود. ایمیل‌ها نشان می‌دهند که باراک پس از محکومیت اپستین نیز روابط نزدیکی با او داشته است. در پیامی متعلق به سال ۲۰۱۴، باراک با لحنی کنایه‌آمیز می‌نویسد: «چه اشتباه وحشتناکی کرد فرعون که گفت “بگذار قوم من بروند”. قوم یهود امروز بیش از هر زمان دیگری در سراسر جهان شکوفا شده است. مصر اکنون کجاست؟»

بر اساس اسناد، باراک بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ بیش از ۳۰ بار از خانه اپستین در نیویورک بازدید کرده و در بسیاری از موارد شب را نیز در آنجا گذرانده است. او همچنین یکی از بنیان‌گذاران شرکت نظارتی «Carbyne» است که تعدادی از کارکنان سابق اطلاعاتی اسرائیل در آن فعالیت داشته‌اند.

ایمیل‌ها همچنین نشان می‌دهند «یونی کورن»، افسر سابق اطلاعاتی اسرائیل، که سابقه عملیات‌های مخفیانه داشته و از نزدیکان مورد اعتماد باراک محسوب می‌شود، بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ چندین بار و هر بار برای هفته‌ها در خانه اپستین در منهتن اقامت داشته است.

اسناد تازه همچنین از هماهنگی اپستین برای ترتیب دادن دیداری با «بنیامین نتانیاهو»، نخست‌وزیر کنونی اسرائیل، پرده برمی‌دارند؛ دیداری که قرار بوده با حضور «جس استالی»، مدیرعامل وقت بانک بارکلیز (که بعد‌ها به‌دلیل ارتباط با اپستین برکنار شد) و سرمایه‌گذار شناخته‌شده «جیکوب فرنکل» برگزار شود.

جاه‌طلبی‌های روتشیلدی

در ایمیلی مربوط به سال ۲۰۱۶ که برای «پیتر تیل»، هم‌بنیان‌گذار شرکت پالانتیر، ارسال شده، اپستین ادعا می‌کند که «نماینده خانواده روتشیلد» است و پیشنهاد می‌دهد بانک این خانواده – که در آن زمان حدود ۱۶۰ میلیارد دلار دارایی تحت مدیریت داشته – در سرمایه‌گذاری‌های فناورانه مشارکت کند. تیل در پاسخ، پیشنهاد دیدار در نیویورک یا «جزیره» را مطرح می‌کند؛ اشاره‌ای که احتمالاً به جزیره بدنام «لیتل سنت جیمز» متعلق به اپستین در جزایر ویرجین آمریکا دارد.

اپستین همچنین چندین بار با «آریان دو روتشیلد»، مدیرعامل گروه «ادموند دو روتشیلد»، مکاتبه داشته است. این دو بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۹ بیش از دوازده بار با یکدیگر دیدار کرده‌اند و در سال ۲۰۱۵ قراردادی به ارزش ۲۵ میلیون دلار میان گروه روتشیلد و شرکت «Southern Trust» متعلق به اپستین برای ارائه خدمات تحلیل ریسک و الگوریتمی منعقد شده است.

در یک مکاتبه جداگانه، اپستین و دو روتشیلد درباره ادعای تاریخی‌ای گفت‌و‌گو می‌کنند مبنی بر اینکه «آدولف هیتلر» زمانی در یک پناهگاه بی‌خانمان‌ها در وین زندگی می‌کرده که با حمایت مالی خانواده‌های یهودی از جمله روتشیلدها، اپستین‌ها و گوتمن‌ها اداره می‌شده است. اپستین این ادعا را «صد درصد درست» و در فضای یک کلاس دانشگاه هاروارد «جالب» توصیف می‌کند، در حالی که دو روتشیلد تداوم چنین نظریه‌های توطئه‌ای را «کاملاً مضحک» می‌خواند.

همچنین، زنجیره ایمیل دیگری که در سال ۲۰۱۶ از سوی «مارک روآن» مدیر شرکت «Apollo Global Management» برای اپستین ارسال شده، از پیگیری گفت‌و‌گو‌ها میان نمایندگان این شرکت و مدیر مالی گروه ادموند دو روتشیلد درباره همکاری در محصولات مالی مختلف خبر می‌دهد.

موساد، مکسول و باج‌گیری

در ایمیلی مربوط به سال ۲۰۱۸، اپستین روایت می‌کند که «رابرت مکسول»، پدر «گیسلین مکسول»، تلاش کرده بود موساد را با درخواست ۴۰۰ میلیون پوندی باج‌گیری کند؛ اقدامی که به گفته اپستین، به «مرگ» او انجامید. رابرت مکسول که با تشریفات رسمی دولتی در اسرائیل دفن شد و «شیمون پرز» در مراسم او سخنرانی کرد، به‌طور گسترده به‌عنوان قاچاقچی اسلحه و جاسوس در دهه ۱۹۸۰ شناخته می‌شود.

یادداشتی از اف‌بی‌آی به فردی به نام «مارک آیورسون» اشاره دارد که مدعی است در پاییز ۱۹۸۲ در هتلی در نیومکزیکو با گیسلین مکسولِ جوان دیدار کرده است. او گیسلین را فارغ‌التحصیل آکسفورد و خلبان معرفی می‌کند که از او برای سفر به مزرعه‌ای نزدیک سانتافه دعوت کرده بود. آیورسون بعد‌ها مدعی شد به او هشدار داده شده که گیسلین «جاسوس» است. او همچنین به وجود «دفتر سیاه دوم» اپستین اشاره می‌کند که حاوی «حقایق غیرقابل انکار» درباره ارتباطات این شبکه بوده است.

آیورسون در نوشته‌ای می‌گوید: «من گمان می‌کنم رابرت، گیسلین و جفری همگی مأموران موساد بودند که تلاش داشتند رهبران سیاسی و مالی جهان را باج‌گیری کنند.»

نفوذ یهودی و «جاسوسی»

در ایمیلی که اپستین در سال ۲۰۱۸ برای خودش ارسال کرده، او مکالمه‌ای در یک مهمانی شام را بازگو می‌کند که در آن با ادعا‌های مربوط به نفوذ یهودیان بر دولت‌ها شوخی کرده و در پایان با خنده نوشته است: «مقصرم!»

روابط مالی اپستین با «لس وکسنر»، میلیاردر صاحب برند «ویکتوریا سیکرت» که اختیارنامه رسمی و خانه‌ای ۷۷ میلیون دلاری در منهتن را به او واگذار کرده بود، بار‌ها در اسناد ذکر شده است. وکسنر در سال ۱۹۹۱ گروه «مگا» را بنیان‌گذاری کرد؛ شبکه‌ای از نیکوکاران حامی اسرائیل. در سال ۱۹۹۷، یک شنود آژانس امنیت ملی آمریکا (NSA) اصطلاح «مگا» را به فعالیت‌های احتمالی اطلاعاتی اسرائیل مرتبط دانست، هرچند این ارتباط در پرونده اپستین به‌طور قطعی تأیید نشده است.

«ماریا فارمر»، یکی از قربانیان اپستین که نخستین شکایت رسمی علیه او را در سال ۱۹۹۶ ثبت کرد، شبکه اپستین را تحت کنترل «برتری‌طلبان یهودی» توصیف کرده است.

جمع‌بندی

آخرین مرحله انتشار اسناد مربوط به پرونده اپستین، دامنه شواهد درباره ارتباطات، روش‌ها و نزدیکی او به مراکز قدرت را گسترش داده است. این فضا، روایت ارتباط اپستین با موساد را همچنان زنده نگه داشته و انگیزه‌ها برای طرح پرسش‌های عمیق‌تر در این‌باره را تقویت می‌کند.