باشگاه خبرنگاران جوان - این روزها اصحاب اپستین در اوج رذالت و رسوایی‌های جزیره بدنام هر روز تهدید می‌کنند که ناوها و نیروهای نظامی به سمت ایران اسلامی گسیل کرده‌اند و پیام تسلیم ارسال می‌کنند ولی اینجا مردمی با اعتقاد راسخ به برتری قدرت خداوند ایستاده‌اند به‌راستی مگر غیر از این است که خدایی که اصحاب فیل را نابود کرد اصحاب پدوفیل را هم نابود خواهد کرد.

ماه رمضان امسال با ۳۰ راه قرآنی، در تلاش هستیم از طوفان‌ها و پستی و بلندی‌های زندگی، باز نمانیم و راه را محکم ادامه دهیم. راهی که از دل تجربه پیامبران، شهیدان و بندگان صابر خدا بیرون آمده است. راه‌هایی برای اینکه در برابر تمسخر، تهمت، تهدید، فقر، خستگی، غربت و وسوسه، ایمان را نگه داریم و از پا نیفتیم. یقین به این حقیقت که هر کس خدا با او باشد شکست ندارد.

پشتوانه‌های قرآنی

وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى(انفال، آیۀ ۱۷)

[ای پيامبر!] هنگامی که به‌سوی دشمنان تير پرتاب کردی، تو پرتاب نکردی؛ بلکه خدا پرتاب کرد.

هر پیروزی و هر نتیجهٔ بزرگی، اگرچه به دست ما انجام می‌شود، در حقیقت به قدرت و اراده خدا شکل می‌گیرد. آن‌که گره‌ها را باز می‌کند و راه را می‌گشاید، اوست و ما تنها وسیله‌ای در این مسیر هستیم.

بر مردگان می‌دمید و خدا زنده کرد!

«وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْني‌ فَتَنْفُخُ فيها فَتَكُونُ طَيْراً بِإِذْني‌ وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْني‌ وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى‌ بِإِذْني‌ وَ إِذْ كَفَفْتُ بَني‌ إِسْرائيلَ عَنْكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَقالَ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هذا إِلاَّ سِحْرٌ مُبينٌ».

مردگان به فرمان حضرت عیسی‌(ع) زنده می‌شوند؛ کورِ مادرزاد بینا می‌گردد و بیمار پیسی با لمس دستان او سلامتی‌اش را بازمی‌یابد؛ اما واقعیت این است که سرچشمهٔ این حیات‌بخشی و درمان، تنها اراده و قدرت خدای مهربان است. هر بار که معجزه‌ای رخ می‌داد، این قدرت از جانب خدا جاری می‌شد. حضرت عیسی(ع) فقط واسطه‌ای بود که آن قدرت الهی از طریق او جلوه‌گر می‌شد.

خداوند سه بار در آیه می‌فرماید: «بِإِذْنی»؛ یعنی «به اجازه و ارادهٔ من». این تکرار برای آن است که هیچ‌کس حتی در برابر چنین کارهای شگفت‌انگیزی، گمان نکند که این توان از خود حضرت عیسی(ع) است. او آینه‌ای بود که نور قدرت خدا را انعکاس می‌داد. دست، نفس و کلامش همه در مدار فرمان الهی حرکت می‌کردند. فاعل حقیقی و کارساز اصلی، تنها خداست.

عصا را بر آب زد و خدا دریا را شکافت!

«فَأَوْحَيْنا إِلى‌ مُوسى‌ أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَكانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظيمِ».

به موسی(ع) وحی شد: «با عصایت بر دریا بزن.» به فرمان خدا، آب شکافته شد و دو دیوارهٔ عظیم، چون کوه‌های استوار، در جای خود ایستادند. نه بازوی موسی چنین نیرویی داشت و نه عصا؛ این قدرت خدای قاهر بود که راه را در میان امواج گشود و دشمن را در محاصره گرفت.

ما می‌جنگیم، خدا دشمن را درهم‌ می‌کوبد

«قاتِلُوهُمْ‌ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْديكُمْ وَ يُخْزِهِمْ وَ يَنْصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَ يَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنينَ».

بجنگید با آنان، که خدا به دستان شما دشمن را درهم می‌کوبد؛ رسوایشان می‌کند؛ پیروزی‌تان را بر آنان رقم می‌زند و دل‌های مؤمنان را شفا می‌بخشد. شمشیر و سپر، تنها ابزارند. در ظاهر، این شما هستید که می‌تازید و می‌شکنید؛ اما حقیقت پشت این ظاهر، همان است که آیه می‌فرماید: «يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُم» یعنی این دست، دست خداست. اوست که ضربه می‌زند؛ اوست که دشمن را فرومی‌ریزد؛ اوست که پیروزی را می‌آفریند و رسوایی را می‌نشاند.

خدای ابابیل‌ها و شن‌های طبس خدای خلیج فارس هم است

فیل‌های عظیم‌الجثه سپاه ابرهه برای تخریب خانه کعبه حرکت کردند اما عذاب الهی ناگهان سر رسید و میلیون‌ها پرنده کوچک آسمان شهر مکه را سیاه کردند و سنگ‌ریزه‌های داغ به منقارشان را روی سپاه یاغی ریختند و آنان و فیل‌های‌شان را به کلی نابود کردند و مانع تخریب خانه کعبه شدند.

هزاران سال بعد، تاریخ بار دیگر تکرار شد. تابستان سال ۱۳۵۹ هواپیماهای غول‌پیکر لاکهید و هرکول سی ۱۳۰ و هلی‌کوپترهای فوق‌پیشرفته آمریکایی به قصد بمباران محل سکونت رهبر فرزانه انقلاب اسلامی در جماران تهران، در آستانه ترک آسمان طبس بودند که ناگهان شن‌های صحرا بی‌مقدمه توفانی سهمگینی به پا کردند و کماندوهای زبده و جنگ‌افزارهای پیشرفته آمریکایی را در حمله به مراکز سیاسی و تاسیسات حساس اقتصادی و نظامی ایران ناکام گذاشتند.

سیاستمداران و استراتژیست‌های آمریکایی با همکاری و همراهی تکاورها و کماندوهای کارآزموده و متبحرشان بعد از صدها ساعت کار کارشناسی اولین عملیات برون مرزی تفنگداران نیروی دلتای ارتش آمریکا را در قالب عملیات پنجه عقاب طراحی و پیاده کردند اما این بار شن‌های صحرای طبس تیر غیب الهی بر دشمن متجاوز آمریکایی شدند.

حمله‌های اسرائیل با امید ایجاد تفرقه و فتنه می‌خواست اتحاد ملی را درهم‌بشکند، ولی ارادهٔ خدا همان تفرقهٔ طراحی‌شده را به انسجام و اتحاد و مقاومت بدل ساخت.

سنت خدای مهربان همین است: دشمن نقشه می‌کشد برای خاموشی صدای حق؛ ولی خدای مهربان نقشه‌شان را برهم می‌زند و جبههٔ مؤمنان را برتری می‌بخشد.
این روزها هم اصحاب اپستین در اوج رذالت و رسوایی‌های جزیره بدنام هر روز تهدید می‌کنند که ناوها و نیروهای نظامی به سمت ایران اسلامی گسیل کرده‌اند و پیام تسلیم ارسال می‌کنند ولی اینجا مردمی با اعتقاد راسخ به برتری قدرت خداوند ایستاده‌اند به‌راستی مگر غیر از این است که خدایی که اصحاب فیل را نابود کرد اصحاب پدوفیل را هم نابود خواهد کرد.

اراده از ماست، اجازه از او

«وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ».

ما می‌اندیشیم و تصمیم می‌گیریم، اما این اندیشه و تصمیم در مدار خواست الهی امکان بروز می‌یابد. پس هر پیروزی، هم در آغازِ اراده و هم در پایانِ عمل، به قدرت و اذنی گره خورده که از خدا می‌رسد. این نگاه، غرور را می‌شکند و دل را مطمئن می‌سازد که در عمل، پیروزی تنها با یاری خدا تحقق می‌یابد.

از نگاه رهبری

ای دنیای مادّی معادلاتت اشتباه است!

رهبر انقلاب با تکیه بر همین آیات فرمودند: ای دنیای مادی! معادلاتت و محاسباتت اشتباه است. تو گمان کردی چون ما کارخانه فانتوم‌سازی نداریم، چون با زرادخانه‌های عظیم جهانی ارتباط نداریم، بعد از یک ماه که از جنگ بگذرد یا بیشتر، دست نیاز دراز می‌کنیم؟ حاشا و کلّا... آن‌چه ما داریم، هیچ‌یک از قدرت‌های عظیم جهانی ندارند. ما همان چیزی را داریم که در طول تاریخ بشریت، گردونه معنویت را به پیش برده است؛ همان نیرویی در اختیار ما و ملّت ماست که انبیای خدا را بر امواج طواغیت زمان پیروز کرده است. عصای موسی(ع) در اختیار ماست؛ ید بیضا در اختیار ماست؛ آتش بر ما بَرد و سلام است. ملت ما خدا دارد؛ توکل دارد؛ صبر و استقامت دارد.

ما چه کنیم؟

ما در زندگی موظفیم نهایت تلاشمان را انجام دهیم؛ اما باید بدانیم که «اثر نهایی» و «برکت کار» از طرف خدای مهربان است. این یعنی در هر موفقیت، نگاهمان را از خودمان برداریم و به سرچشمه قدرت، یعنی خدای مهربان وصل کنیم.

بعد از برد شیرین در ورزش گروهی، به جای طعنه به حریف، با هم تیمی‌هایت خدا را شکر کن.

وقتی معامله‌ای سودآور کردی، آن را نتیجه زرنگی خودت ندان؛ برکتش را از خدا ببین.

اگر پست یا محتوایی گذاشتی و چند نفر مسیرشان بهتر شد، باور کن که خدا الهامش را داده و اثرش را در دل‌ها گذاشته است.

هر وقت در ذهن تو ایده‌ای خوب شکل گرفت، بگو: «این هدیه خدا بود» و برای اجرای آن قدم بردار.

اگر در سختی‌ها دست کسی را گرفتی، بپذیر که فقط وسیله بودی برای جاری شدن رحمت خدا.

این نگاه، هم دشمنِ غرور است و هم ریشهٔ فروتنی؛ چون دائم یادمان می‌آورد که پیروزی و اثرگذاری، نه از بازو و مهارت ما، که از ارادهٔ خدای مهربان است.

منبع: فارس