این وابستگی فراتر از خرید سلاح، به یک «نفوذ ساختاری» بدل شده بود. ارتش پهلوی به عنوان نهاد رسمی دفاع از تمامیت ارضی کشور حتما باید تحت نظارت و مستشاری نیروهای آمریکایی قرار می‌گرفت.

باشگاه خبرنگاران جوان- حضرت آیت‌الله سیدمجتبی خامنه‌ای رهبر انقلاب به مناسبت روز ارتش در پیامشان به ارتش پیش از انقلاب اسلامی اشاره کردند و انقلاب اسلامی را پایان دوران ضعفی دانستند «که از سوی دشمنان این آب و خاک و به دست خائنین داخلی بر ارتش و ارتشیان دلاور و صادق کشور تحمیل شده بود» و پس از آن «ارتش، در جای صحیح خود ایستاد و به جای آنکه متعلق به نظام طاغوتی و فاسد پهلوی باشد در آغوش گرم ملت قرار گرفت که براستی ارتش فرزند ملت است و از دل خانه‌های مردم برمی‌آید.» به همین مناسبت خط رهبری در این مطلب به ارتش جمهوری اسلامی ایران به عنوان یکی از ارکان دفاعی کشور در مقابل دشمنان می‌پردازد.

معامله برای احیای کارخانه‌های آمریکایی

شرکت گرومنِ آمریکایی، تولید کننده‌ی هواپیمای اف ۱۴ در برهه‌ای، دچار ورشکستی کامل شد. سفارش ۸۰ فروند هواپیمای اف ۱۴ در ازای پول نفت ایران، سوخت چرخه تولیدات کارخانه نورش گرومن شد.

اطاعت‌های بی‌چون و چرا

عبدالله آذربرزین، جانشین فرمانده نیروی هوایی ارتش در دهه ۵۰ معتقد است این لطفی بود که ارتشبد حسن طوفانیان به آمریکایی‌ها کرد. او می‌گوید در بسیاری از مواقع از ما درباره خرید‌های تسلیحاتی و نیاز‌های نیرو سؤال نمی‌کرد و ما پس از خرید مطلع می‌شدیم. اینکه چرا طوفانیان را برای این کار انتخاب کردند معلوم نبود. اما ما می‌دانستیم او خیلی خوب با آمریکایی‌ها کنار می‌آید. در واقع اصلاً چانه نمی‌زد و کاملاً مطیع آنها بود. آمریکایی‌ها از این رفتار بسیار خشنود بودند. آری، فروش هواپیما‌های اسقاطی و ناکارآمدِ ایالات متحده، فقط از عهده ایران زمان پهلوی برمی‌آمد.

هزینه‌های گزاف برای تجهیزات ناکارآمد

جالب‌تر اینکه کارشناسان نظامی این تصمیمات را اشتباهاتی بزرگ می‌دانستند. این هواپیما مخصوص نیروی دریایی بود. نه بمب داشت و نه موشک هوا به زمین و نه مسلسل برای اهداف زمینی. کارش تنها حفاظت از ناو هواپیمابر بود. در واقع اگر قرار بود کاملا عملیاتی شود، نیاز به کار‌های دیگری داشت که هزینه‌های سرسام‌آوری به ارمغان می‌آورد.

احیای کارخانه‌های آمریکایی، خرید سلاح‌های اقساطی و سلاح‌های ناکارآمد تنها بخشی از ضعف ارتش ایران در زمان طاغوت بود.

ژاندارم منطقه، اما وابسته

این وابستگی فراتر از خرید سلاح، به یک «نفوذ ساختاری» بدل شده بود. ارتش پهلوی به عنوان نهاد رسمی دفاع از تمامیت ارضی کشور حتما باید تحت نظارت و مستشاری نیرو‌های آمریکایی قرار می‌گرفت. این امر نشانگر نفوذ بی‌سابقه‌ی عوامل خارجی در ارتش پهلوی است. همین موضوع سبب شده بود تا سیل تجهیزات آمریکایی در ازای نفت یا به وسیله‌ی وام‌های میلیون دلاری وارد کشور شود. اما نه به نفع ملت ایران و برای دفاع از آنها. زیرا قرار بود ایران نقش ژاندارم منطقه را برای آمریکایی‌ها بازی کند. نقشی که باید برای مقابله با بلوک شرق برای آمریکا بازی می‌کرد. ایران به همراه پاکستان، ترکیه، عراق و انگلستان خط مقدم مقابله با بلوک شرق و مخصوصا شوروی بود. آمریکا با تشکیل چنین ائتلافی به دنبال آن بود که از ایران به عنوان کشوری که بیشترین مرز را با شوروی دارد، استفاده ابزاری کند و از منافع خود حفاظت کند. در یک کلام، دکترین نظامی ایران بر مبنای دکترین نظامی آمریکایی بود.

وابستگی تحقیرآمیز

این نقش نه‌تنها هیچ مدال افتخاری نداشت بلکه وابستگی ایران را فریاد می‌زد و این وابستگی تا حدی تحقیرآمیز بود که یک افسر ارتش، تنها با اجازه و موافقت یک مستشار آمریکایی که اغلب از بازنشستگان بودند، حق داشت مثلا پنج خمپاره تحویل بگیرد؛ و یا به عنوان نمونه «وقتی هم قطعه‌ای از قطعات یک هواپیما عیب و ایرادی پیدا می‌کرد، مهندس یا مکانیسین ایرانی حق نداشت آن قطعه را باز کند و در رفع عیب و ایرادش بکوشد... باید قطعه‌ی معیوب را باز می‌کردند، به وسیله‌ی هواپیما به کشور سازنده و فروشنده - که عمدتاً امریکا بود – می‌فرستادند. آن گاه، ضمن تحویلِ قطعه‌ی معیوب، یک قطعه‌ی جدید می‌خریدند و باز می‌گشتند!» ۱۳۷۳/۰۲/۱۳

آری، «مستشاران امریکایی و ده‌ها هزار امریکایی دیگر در مهمترین مراکز نظامی، اطّلاعاتی، اقتصادی و سیاسی این کشور شغل‌های حسّاس و درآمد‌های گزاف داشتند و آنها در حقیقت کار‌ها را انجام می‌دادند و به آنها خط می‌دادند.» ۱۳۷۷/۱۱/۱۳، اما خروج مستشاران آمریکایی نتیجه‌ی انقلابی بود که توسط مردم خلق شد.

جهاد خودکفایی در دل تحریم‌ها

پس از انقلاب، خودکفایی در حوزه‌های دفاعی و تجهیزات نظامی اتفاق افتاد. این در حالی بود که تحریم‌ها علیه ایران آغاز شده بود. این تحریم‌ها ابتدا از قطعات تسلیحات نظامی شروع شد و کل بخش مسافربری و تجاری کشور را در بر گرفت. اما ایران در این سال‌ها به کشوری تبدیل شد که اگر روزی در جنگ ایران و عراق محتاج سیم خاردار بود؛ حالا توان تولید تجهیزاتی مانند پهبادها، پدافندها، موشک‌ها، راکت‌ها، ناوها، ناوشکن‌ها، بالگردها، سامانه‌های شبیه‌ساز، تانک‌ها و انواع سلاح‌های بسیار دیگر شده بود و این یعنی؛ صنعت دفاعی بومی. صنعتی که هرگز دغدغه جبران، جایگزینی و کمیت ندارد. این نیز از رهنمود‌های امام خامنه‌ای در ایام ریاست جمهوری‌شان بود که تحت عنوان جهاد خودکفایی بر آن تأکید داشتند؛ و بعد‌ها در دهه ۷۰ پیرو رهنمود‌های فرماندهی کل قوا به ستاد آجا، دوره دیگری از مسیر حرکت و تلاش زنجیره تحقیقاتی آجا به سمت مأموریت اصلی یعنی انجام تحقیقات به‌منظور طراحی و ساخت ادوات و تجهیزات زمینی، شناور و پروازی هدایت گردید؛ و از اینرو «ارتش در توانایی‌های داخلی خود تحوّل ایجاد کرد؛ هم تحوّل در سازماندهی، هم تحوّل در تاکتیک‌های عملیّاتی، هم تحوّل در ساخت و ساز، هم تحوّل در فکر و فرهنگ آحاد ارتشی.» ۱۳۹۸/۰۸/۰۸

تفاوت در هویت و دکترین نظامی.

اما تفاوت ارتش قبل و بعد از انقلاب تنها به بخش فنی و سخت‌افزاری آن مربوط نمی‌شود. در دوران بعد از انقلاب، ارتش جمهوری اسلامی ایران به‌خوبی نشان داد که بر اساس دکترین نظامی مستقل، هم مدافع تمامیت ارضی ایران است و هم نیرویی مردمی است.

مدافع تمامیت ارضی کشور است، زیرا چنانچه در ۸ سال جنگ تحمیلی، در جنگ دوازده روزه و اینک در جنگ تحمیلی سوم دیدیم، ارتش جمهوری اسلامی در عرصه‌های مختلف به‌خصوص زمینی و هوایی با این تجاوز خارجی مقابله کرد و اجازه اشغال ایران را نداد: «این ارتش، دانشش بهتر است، تجربه‌اش بیشتر است، روحیه‌اش بمراتب بالاتر است، توانایی‌های گوناگونش بهتر است، دینش هم بیشتر است، تعبّدش هم بیشتر است، امانتش هم بیشتر است؛ این به برکت جمهوری اسلامی است.» ۱۳۹۸/۰۱/۲۸ برخلاف زمان پهلوی که با وجود اعلام بی‌طرفی در جنگ جهانی دوم توسط متفقین اشغال شد و نتوانست با آن همه ادعا و تجهیزات، قدمی در مسیر حفظ تمامیت ارضی بر دارد.

ارتش مردمی جمهوری اسلامی ایران

علاوه بر حفظ آب و خاک، ارتش جمهوری‌اسلامی، نیرویی کاملا مردمی است. بدین معنا که از دل مردم، کنار مردم و در جهت منافع مردم است، نه در مقابل آنها. یکی از موضوعات مطرح درباره خیانت ارتش پهلوی، کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ است. دولت دکتر مصدق، اولین و آخرین دولت برآمده از رأی مردم در دوران قبل از انقلاب اسلامی بود. اما رژیم پهلوی با طراحی آمریکایی‌ها، طی یک کودتا، دولت را سرنگون کرد. در این ماجرا ارتش بجای آنکه به دفاع از مردم و دولت برآمده از آنها بپردازد، در سرنگونی آن نقش ایفا کرد.

فرهنگ و معنویت در بدنه‌ی ارتش

تفاوت دیگر بین ارتش طاغوتی و ارتش انقلابی بازمی‌گردد به فرهنگ و اندیشه و معنویت ارتش: «امروز ارتش ما یک ارتش فکری، یک ارتش معنوی و یک ارتش دارای انگیزه‌های پاک و مقدّس است؛ این خیلی باارزش است. [اگر]شما نگاه کنید به نیروی نظامی خیلی از این کشورها، [می‌بینید که]درندگی و وحشی‌گری و سبعیّت کأنّه جزو ذاتشان است. نیروی نظامی که از او توقّع آن‌جور برخورد‌ها میرود، بتواند در میان خود، افراد اخلاقی، افراد پاک، افراد والا، جوان‌های مؤمن، انگیزه‌های پاک، در بخش‌های مختلف ارتش تربیت کند، [خیلی باارزش است].» ۱۳۹۶/۰۱/۳۰ و این ارتش انقلابی به برکت انقلاب اسلامی ایران بود که محقق شد.

منبع: فارس

اخبار پیشنهادی
تبادل نظر
آدرس ایمیل خود را با فرمت مناسب وارد نمایید.
captcha
آخرین اخبار