کد خبر: ۶۴۶۹۸۰۱
تاریخ انتشار: ۲۲ اسفند ۱۳۹۶ - ۰۷:۱۹
باشگاه خبرنگاران جوان گزارش می‌دهد؛

غم 33 سال دوری از جگرگوشه، مادر را پیر و افسرده کرده بود، اما فرزند مفقودالاثر حتی بعد از شهادت نیز خود را به مادر رساند تا در نزدیکترین فاصله با مادر آرام گیرد.

به گزارش خبرنگار حوزه رفاه و تعاون گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان؛ روزهای آخر ماه اسفند بود و خیابان ها غلغله بود از رفت و آمدهای شب عید و مردم با عجله و شتابی عجیب، از مغازه‌ای به مغازه دیگر در کوچه پس کوچه‌هایی سرک می‌کشیدند که هر یک مزین به نام پاک شهیدی است. قرار بود مسافری غریب را پس از 31 سال دوری به آغوش مادری چشم انتظار برگردانند، مسافری که وقتی جواز شهادت برایش صادر شد، مادر ماند و دنیایی بی خبری و چشم به راهی.

جوان شهیدی که این روزها کوچه خانه‌ای که مادرش در آن ساکن است به نام همان مسافر غریب یعنی شهید بهروز صبوری زینت گرفته است و قرار بود پیکر او را که فرسنگ ها دورتر به نام شهید گمنام دفن شده بود، به خانه‌اش برگردانند.

تا پیش از رسیدن تابوت پیکر بهروز هر یک از مردم به گونه‌ای مشغول انجام کاری بودند، آمدن بهروز که انگار همه را به خود آورد، باعث دست کشیدن آن‌ها برای ساعتی از خرید شب عید شد. انگار عطری در هوا پخش شد و بوی حضور شهید صبوری و پایان چشم به راهی مادرش را به هوای یخ زده اسفند تزریق کرد.

شهیدی که پس از شهادت به دیدار مادرش آمد

تابوت پیکر بهروز، مثل آهن‌ربا همه را به خود جذب کرد

اصلا خاصیت نوروز و بهار است که چشم انتظاری آدم‌ها را به پایان برساند و غبار غم از دل چشم انتظاران بزداید. درست مثل زمستانی که به وصال مادر شهید بهروز صبوری به بهار پیوند خورد و عطر شکوفه‌های بهاری، زودتر از همیشه سر تا سر تهران را در بر گرفت.

به یکباره بازارچه‌ها و مغازه‌های اطراف امامزاده حسن(ع) از جمعیت خلوت شد و مرام و معرفت بچه محل‌های قدیمی محله امامزاده حسن(ع) یعنی بهروز همه اهالی را به مراسم تشییع خود فرا خواند. انگار یک آهن‌ربایی قوی مسیر همه را به سوی راه روشنی که رفته است، تغییر می‌دهد.

صدای سلام و صلوات در فضا پر شده بود و سیل بی‌شمار جمعیت، پیکر مردی را به دوش گرفته بودند که روزی حصار شب را شکسته و با پرواز کبوتر گونه خود آرامش مردمان این سرزمین را رقم زده بود.

شهیدی که پس از شهادت به دیدار مادرش آمد

ماجرای سفره عقدی که مادر شهید برای پسرش چید

در بدو بدوهای مردم در شب عید، مادری هم با شتاب و عجله منتظر رسیدن فرزندش بود؛ سفره عقد نو عروس نداشته و پسر شاخ شمشادش را که حالا قرار بود او را  در تکه ای پارچه سفید به آغوشش بسپارند،  آماده می کرد.

نه برای خرید عجله داشت و تنها به آرام گرفتن فرزندش در خانه‌ای جدید، پس از ۳۱ سال دوری می‌اندیشید؛ چادر و مقنعه‌اش را مرتب کرد و با گلابدان و ظرف اسپند عصا زنان به سیل جمعیتی که تابوت پیکر بهروز را گرفته بودند و به خانه‌ای که روزگاری خبر خوش تولدش را به اهالی خانه داده بود می آوردند، پیوست.

چند تکه از پیکر مطهر شهید بهروز صبوری را که در کفن پیچیده شده بود، به درخواست مادر، در همان نقطه‌ای قرار دادند که روزگاری قنداقه بهروز را در بدو تولد در آنجا گذاشته بودند.

شهیدی که پس از شهادت به دیدار مادرش آمد

مهربانی میراث ماندگار مهرِ مادری

از همان لحظه‌ای که حضرت زهرا(س) گردنبند هدیه شب ازدواج خود را به مسکینی که پشت در بود، بخشید و پس از او ام‌کلثوم و زینب (س) و حسن و حسین(ع) نیز راه مهربانی‌اش را ادامه دادند، مهربانی بیشتر در قلب مادرانه‌اش ریشه دواند و شد میراثی برای مادران شیعه که سال هاست کام فرزند خود را با تربت پاک پسرش حسین(ع) برمی‌دارند و اینگونه بود که هزاران مادر، مهربان‌تر و گشاده روتر از خورشید و به مدد حضرت زینب(س)، با گذشت بیش از هزار سال از آن تاریخ پر تلاطم، جگر گوشه‌های تربت خورده خود را بدرقه جبهه‌ها کردند.

یکی شد کوچکترین شهید، یعنی «رضا پناهی» شهید 12 ساله اطلاعات عملیات جبهه‌های غرب کشور و یکی دیگر هم شد شهید بهروز صبوری، همان گمنامِ شصت و یکی که مادرش تا همین 4 سال پیش، 31 سال تمام، چشم انتظار برگشتن نشانه‌ای هر چند مختصر از عزیز سفر کرده‌اش بود.

در طول این 31 سال بارها به محل شهادت او در شهر «سومار» رفت و در همان منطقه برایش جشن حنابندان و عروسی گرفته و کام میهمانان جشن عروسی را به شیرینی داماد ِ بهشت شدن بهروزش، شیرین کرده بود.

وقتی خبر قطعی شهادت بهروز را به مادرش دادند، بی آن که نشانه‌ای از جسم مطهرش پیدا شده باشد، همه اهل فامیل را جمع کرد و ماشینی را مثل ماشین عروس گل زده و جشن عروسی او را در غیاب قامت بلند بالای پسرش به پا کرده بود و البته بساط روضه علی اکبر هم به پا بود.

شهیدی که پس از شهادت به دیدار مادرش آمد

شهید گمنامِ دانشگاه خلیج فارس، همان گمنام 61 «شهید صبوری» بود

در اسفند سال 92 اطلاعات پزشکی بهروز را با نمونه بانک استخوان کمیته جستجوی مفقودان تطبیق دادند، اما مشخص شد که بهروز همان شهید گمنامی است که پس از گذشت 29 سال، به عنوان «شهید ِ گمنام» در دانشگاه خلیج فارس استان بوشهر، به خاک سپرده شده است و از تدفینش 2  سالی می‌گذشت.

خبر را به مادر شهید بهروز صبوری که دادند، برای دقایقی از حال رفت و وقتی که به هوش آمد، خود را به معراج الشهدا رساند تا پس از سه دهه چشم انتظاری، نفسی تازه کرده و جانی دوباره بگیرد.

به دستور امام جمعه بوشهر و بر اساس رعایت موازین شرعی، قرار شد که پیکر بهروز را به تهران بیاورند و در نزدیکی مزار پدرش در بهشت زهرا(س) به خاک بسپارند.

با شنیدن انتقال پیکر این شهید در دل مادر غوغایی از شادی و اندوه به پا شد، شادی از وصال رسیدن جگرگوشه ای که شب‌های بی شماری را در محل استراحت بهروز با یاد و خاطره او نفس می‌کشید و اندوه، از دوری مزار فرزندش از خانه که آن روزها درد پا امانش را بریده بود؛ غصه اینکه فاصله مزار بهروز تا خانه او زیاد است و ممکن است به دلیل دوری راه نتواند حتی برای یک روز هم که شده به دیدار فرزندش برود، ذهنش را درگیر کرده بود، اما همچنان خوشحال و آرام از پایان انتظار و آغاز این وصلِ شیرین روزگار می‌گذراند.

مادر شهید بهروز صبوری آرام، قربان صدقه پسرش می‌رفت و برایش لالایی می‌خواند. درست مثل همان روزهایی که جسم بهروز جلوی چشمانش قد کشید و شد یک نوجوان بلند قامت 17 ساله که با اصرار پس از راضی کردن پدر و مادر خود، به جبهه رفته بود. رفتنی که بازگشتش 31 سال به درازا کشید.

مادر کمی لالایی برای بهروزش که به قول بعضی‌ها، او را به شکل شکلاتْ پیچ آورده بودند و دیگر خبری از آن قامت بلند و رعنا نبود، خواند و پس از آن گلاب، گلابدان و منقل اسپند آورد و فضای حضور فرزندش که آغشته به عطر دیدار بود را به بوی اسپند و گلاب معطر کرد.

شهیدی که پس از شهادت به دیدار مادرش آمد

دو وعده دیدار در روز، سهم مادری که ۳۱ سال چشم انتظار بود

مثل آن عروسی‌های ناب و پاک و دلنشین قدیمی، نقل‌های رنگارنگ و دسته دسته اسکناس نو و تا نخورده بر کفن بهروز می‌ریخت و داغ عروسی ای که هیچگاه در این دنیا نتوانسته بود برای پسرش بگیرد،  دوباره تازه شد.

پس از گذشت ساعتی، پیکر بهروز را برای ادای احترام و تجدید دیدار به امامزاده حسن(ع) بردند و قرار بود که بعد از پایان زیارت شهید بهروز در امامزاده، طبق قرار قبلی، پیکر را به بهشت زهرا(س) تهران منتقل کنند که در آخرین دقایق، به صورت معجزه‌ای باور نکردنی منتفی شد و با دفن بهروز در صحن مطهر امامزاده حسن(ع) که با منزل مادر شهید حدود ۵ دقیقه فاصله دارد، موافقت شد.

از آن روز تاکنون، مادر بهروز هر صبح و عصر، به دیدار فرزندش می‌رود و ساعاتی دلنشین را در کنار جگرگوشه‌اش که ۳۱ سال از او بی‌خبر بود، سپری می‌کند.

بیست و ششم اسفند ماه سال 1392 مردی به خانه خود پا گذاشت و همه مردم به احترام ورودش، ایستادند تا گرد راه از شانه‌های خسته‌اش بردارند. مردی که در روزگار جوانی، درست آن زمان که قدم در 17 سالگی نهاده بود، راهی جبهه شد.

شهیدی که حتی پس از شهادت نیز مادرش را رها نکرد

مادر که باشی گاهی تکه‌ای سنگ می‌شود آرامگاه قلب بی قرار تو، می‌شود وعده گاه چشم‌های خیست با جگر گوشه‌ای که روزگاری همه دارایی‌ات بوده است.

روز بیست و دوم اسفند را روز بزرگداشت «شهدا» نامگذاری کرده‌اند؛ روزی که متعلق به بزرگ مردانی چون بهروز صبوری و رضا پناهی و امثال این دلاوران است. مادر شهید صبوری پس از سال‌های طولانی به آرزویش رسید و این روزها هرگاه که دلش برای او تنگ شود، خودش را به مزار فرزند می‌رساند و سنگ مزار عزیز سفر کرده‌اش را که غرق در بوسه می کند، کمی آرام می‌گیرد. به امید آن که هر چه زودتر چشم انتظاری مادران شهدای جاویدالأثر پایان بگیرد.

گزارش از فرزانه فراهانی

انتهای پیام/

کانال تلگرام - پایین شرح خبر
کانال تلگرام - پایین شرح خبر
کانال تلگرام - پایین شرح خبر
کانال تلگرام - پایین شرح خبر
برچسب ها
انتشار یافته: ۳۰
در انتظار بررسی: ۰
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۴۳ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۳
با سلام
شهادتت مبارک این شهید عزیز .روحت شاد
کریمی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۲:۲۶ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۳
شهداشرمنده ایم ...
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۸:۰۹ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۳
خدایا ما را شرمنده شهدا و پدر و مادر شهدا مگردان
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۳:۲۳ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
شهیدان زنده‌ هستن
درود بر شهید صبوری فرزند با وفا
اسلامی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۰:۵۲ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
اللهم اجعل عاقبه آمران بالشهاده
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۲۰:۱۸ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
اگرشهدافداکاری نمیکردندامروزدیگروطن نداشتیم.
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۷:۵۵ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
اللهم صلی علی محمدوال محمدوعجل فرجهم روح تان شادشهدا…
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۷:۱۶ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
روحشان شاد .رفتند تا ما سربلند بمانیم.
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۶:۳۴ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
اللهم صلی علی محمدوال محمدوعجل فرجهم روح تان شادشهدا…
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۵:۲۲ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
خداوند همه شهدای اسلام را به ویژه این شهید والا مقام را رحمت کند و با سید وسالار شهیدان محشور نماید .انشا ء الله
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۵۲ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
سلام خدا بر شهدا و مادران شهدا
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۴۶ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
خداوند همه شهدای اسلام را به ویژه این شهید والا مقام را رحمت کند و با سید وسالار شهیدان محشور نماید .انشا ء الله
S
|
United Arab Emirates
|
۱۴:۳۰ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
متن بسیار عالیی بود .روحش شاد خدا ۳۱ سال صبر به این مادر داد مطمئنا بعد از اینهم این مادر در کنار مزار فرزندش صبور تر و خوشحالتر خواهد بود.اجرشون با سیدالشهدا
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۴:۱۴ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
بهروز جان ...آمدی برادر... ولی دست ما را هم بگیر...
ملکوت
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۴۸ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
روح شهیدان شاد باد
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۴۷ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
روحش شاد ویاد ونامش گرامی
محمد سعیدی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۲۷ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
فوق العاده بود
رضا
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۲۶ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
گزارش تکان دهنده ای بود
امید
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۲۷ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
روحت شاد شهید بزرگوار شفاعتمان کنید و خداوند به این مادر بزرگوار صبر عنایت بفرماید و آرزوی سلامتی و عزت و بزرگی روز افزون برای این مادر عزیز دارم
احمدخانی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۲۱ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
مادر
کلمه ای که هیچ کس نمی تواند معنی اش کند!
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۱۶ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
خدا با این مادر صبر بزرگی داد
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۱:۱۲ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
مسولان قدر خانواده ایثارگران و شهدا را بدانید
مهدی
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۳۷ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
درود بر روان پاک شهدا و خانواده های معظم و معزز آنها..

درود بر این گزارش که اخلاص آن نمایان است
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۰:۰۹ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
خدا کنه شهدا برامون دعا کنن
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۹:۴۲ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
متشکر خدا خیر تان دهد
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۹:۲۷ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
ان شا الله همه مادرها و خواهر و برادر هایی که چشم انتظار هستند تا پیکر مطهر شهیدشان را بیاورند چشمشان روشن شود. مادر من هم یکی از خواهرهایی است که هیچ خبری از برادرشان ندارند و هنوز که هست جاویدالاثر است
یه نفر
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۹:۰۸ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
بسیار متن زیبایی بود.خیلی مممنونم.اجرتون با شهدا.
منم باید برم
|
United Arab Emirates
|
۰۹:۰۶ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
سلام مادر شهید صبوری و مادران شهدا.
امیدوارم یه روزی از خجالت شما دربیام.
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۹:۰۵ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
روحش شاد یادش گرامی
ناشناس
|
Iran, Islamic Republic of
|
۰۸:۲۹ - ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
آقای محمد نجار که با شاسی بلند میری رو گلگون شهدای شلمچه با ماشین میلیاردی .
کانال تلگرام - پایین شرح خبر
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
سروش خبر
ایتا خبر
ویسپی خبر
گپ خبر
آی گپ خبر
بله خبر
توییتر خبر
اینستاگرام خبر
اپلیکیشن باشگاه خبرنگاران- صفحه خبر